Ελλάδα: Νέοι κρίκοι εμπλοκής από την Ουκρανία έως τη Μέση Ανατολή

1. Η Συμφωνία της Μέκκας αναβαθμίζει τον ρόλο της ΝΑΤΟικής «σύμμαχου» Τουρκίας στην περιοχή και ανοίγει τον δρόμο για τη συγκρότηση μηχανισμού μακροπρόθεσμης συνεργασίας σε πολλούς τομείς, κυρίως της πολεμικής οικονομίας και της στρατιωτικής συνεκπαίδευσης. Κορωνίδα της συμφωνίας είναι οι ρήτρες που προσομοιάζουν στο άρθρο 5 του ΝΑΤΟ περί «συλλογικής άμυνας». Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε επίθεση σε ένα από τα τρία κράτη μπορεί να προκαλέσει την επέμβαση των άλλων, όταν υπάρξει σχετικό αίτημα. Η αντίδραση του Ισραήλ ότι «είναι μια πολύ κακή συμφωνία» είναι αποκαλυπτική για το πώς επιδρά στους ανταγωνισμούς που βράζουν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Θυμίζουμε ότι η ελληνική κυβέρνηση, για λογαριασμό της αστικής τάξης, φυλάει τα διυλιστήρια της σαουδαραβικής ARAMCO με μια συστοιχία Patriot, την ίδια ώρα που η πετρελαιομοναρχία αναβαθμίζει διαρκώς τις σχέσεις της με την Τουρκία. Αυτό κι αν είναι επικίνδυνο μπλέξιμο στο κουβάρι των ανταγωνισμών, που θα πληρώσει ακριβά ο λαός...

2. Τα σχέδια για αποστολή στρατιωτικών ελικοπτέρων στα ΗΑΕ έρχονται κατ' εφαρμογή της συμφωνίας που έχουν υπογράψει οι δυο χώρες και ψηφίστηκε από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ (με Τσίπρα) και Ελληνική Λύση, ως απάντηση τάχα στις αμφισβητήσεις της Τουρκίας σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο. Σύμφωνα με ρήτρα που ενσωματώνει η συμφωνία (που χαρακτηρίστηκε μάλιστα «πολύ προωθημένη» για διμερή στρατιωτική συμφωνία), «εφόσον εγερθεί απειλή ενάντια στην ασφάλεια, κυριαρχία, ενότητα, προστασία ή ανεξαρτησία του εδάφους της Ελληνικής Δημοκρατίας ή του εδάφους των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, τα Μέρη θα επικοινωνήσουν άμεσα επί όλων των πλευρών της απειλής αυτής προκειμένου να αναλάβουν δράση και μέτρα τα οποία τα Μέρη από κοινού θεωρούν αναγκαία για την αποτροπή αυτής της απειλής». Για τη ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής με τα ΗΑΕ έχει γραφτεί ότι «σε νομικούς όρους αποτελεί το μέγιστο που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα σε δύο χώρες που δεν έχουν κοινά σύνορα και δεν ανήκουν σε κοινές συμμαχικές οργανώσεις». Είναι η πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που ενσωματώνεται μια τέτοια ρήτρα σε διμερή συμφωνία που υπογράφει η Ελλάδα. Η ρήτρα χαρακτηρίζεται προπομπός «για μεγαλύτερη εμβάθυνση των αμυντικών σχέσεων και με άλλες χώρες της περιοχής, όπως η Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Ιορδανία» και αποτελεί «γέφυρα» ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου, όπου συμμετέχουν τα ΗΑΕ. Πρόκειται δηλαδή για καραμπινάτη ΝΑΤΟική συμφωνία με μεγάλο «στρατηγικό βάθος». Οπως έχει γίνει γνωστό, μεθοδεύεται η αποστολή δύο επιθετικών ελικοπτέρων τύπου Apache AH - 64D της Αεροπορίας Στρατού στο Αμπου Ντάμπι, μαζί με το απαραίτητο προσωπικό αποτελούμενο από τεχνικούς και πιλότους, προκειμένου να λειτουργήσουν ως «κυνηγοί drones». Τα ελληνικά πληρώματα θα ενταχθούν σε βάσεις όπου σταθμεύουν αμερικάνικες και διεθνείς δυνάμεις και θα επιχειρούν για «προστασία των υποδομών» των ΗΑΕ. Αναβαθμίζεται έτσι η συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων σε ευρωατλαντικές πολεμικές αποστολές, μετά τους Patriot στη Σαουδική Αραβία και τη φρεγάτα στην Ερυθρά, χώρια η παρουσία σε ναυτικές αποστολές επιτήρησης της Μεσογείου για λογαριασμό του ΝΑΤΟ. Η ελληνική αστική τάξη, διεκδικώντας μερτικό από την ιμπεριαλιστική λεία, απλώνει το στρατιωτικό στίγμα της στην περιοχή που φλέγεται, διαμορφώνοντας νέα κανάλια εμπλοκής του λαού στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία.

3. Τέλος, όπως έγραψε το «Politico», οι ευρωατλαντικοί αναζητούν εναγωνίως συστήματα Patriot για να τροφοδοτήσουν την Ουκρανία, η οποία αντιμετωπίζει πλέον μεγάλες δυσκολίες να αναχαιτίσει πυραυλικές επιθέσεις της Ρωσίας. Ανάμεσα στις χώρες που βολιδοσκοπούνται για την προμήθεια Patriot είναι η Ελλάδα. Η εξέλιξη αυτή φαίνεται ότι σχετίζεται άμεσα με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, όπου τα ζόρια των Αμερικανών έχουν οδηγήσει σε εξάντληση το πυραυλικό τους απόθεμα, όπως γράφεται στον διεθνή Τύπο. Ετσι, αναζητούνται άλλες πηγές τροφοδοσίας του ουκρανικού στρατού, σε χώρες όπως η Ελλάδα, που έχουν αποδείξει την προθυμία τους να στηρίξουν με κάθε μέσο το καθεστώς Ζελένσκι στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση ΝΑΤΟ - Ρωσίας στην Ουκρανία. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, που επικαλείται ελληνικές πηγές, η Ουκρανία έχει ζητήσει έως και 200 παλαιότερα αναχαιτιστικά PAC-2 από την Αθήνα, ενώ παζάρια γίνονται και για την πώληση των πυραύλων από την Ελλάδα στη Νορβηγία, που θα τους παραδώσει στη συνέχεια στο Κίεβο.