Εργαλειοποίηση του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη για την ένταση της κρατικής βίας απέναντι στον λαό

Με ιδιαίτερη θέρμη υπερασπίστηκε και από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης την εργαλειοποίηση του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη για ενίσχυση της κρατικής βίας και καταστολής ενάντια στον «εχθρό λαό», με αφορμή την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι, πατέρα θύματος του εγκλήματος των Τεμπών. 

Με προσχήματα, όπως ότι το μνημείο ήταν επί δεκαετίες όμηρος αρμοδιοτήτων μεταξύ Βουλής-Δήμου Αθηναίων-Προεδρικής Φρουράς και περί χώρου μνήμης πεσόντων υπέρ της πατρίδος που έχει μετατραπεί σε σκηνικό «κάθε είδους» διαμαρτυρίας, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην κατάπτυστη τροπολογία 7 υπουργών της κυβέρνησης που εντάσσεται σε νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Να σημειωθεί ότι ο Νίκος Καραθανασόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, ανακοίνωσε ότι το ΚΚΕ καταθέτει αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας για την τροπολογία μετά και την απόρριψή της. 

Ο Κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι πλέον το μνημείο περνά στην ευθύνη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας «καθώς εκεί θα πρέπει να ανήκει», λέγοντας ότι το εν λόγω υπουργείο θα είναι αρμόδιο για τη συντήρηση, φροντίδα και ανάδειξη του μνημείου, ενώ η αστυνομία για την προστασία του. Βέβαια, αυτό το πέρασμα ευθύνης αφήνει πολλά και επικίνδυνα ενδεχόμενο ανοιχτά ως προς το δικαίωμα των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας να αγωνίζονται ανεμπόδιστα ενάντια στην επίθεση που δέχονται από το αστικό πολιτικό σύστημα που υπερασπίζεται νυχθημερόν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. 

Ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι «παντού επιτρέπονται ελεύθερα οι συναθροίσεις» και ότι «δεν αλλάζει απολύτως τίποτα» στην πλατεία Συντάγματος και σε οποιοδήποτε άλλο μέρος της πρωτεύουσας, με εξαίρεση το μνημείο, ενώ προχώρησε και σε ψευδεπίγραφες δηλώσεις, όπως ότι «μπορούν και πρέπει να συνυπάρχουν σε μια δημοκρατία» το δικαίωμα στη μνήμη και το δικαίωμα στη διαμαρτυρία.

Όμως, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική, αν λάβει κανείς υπόψη ότι «κρατάει χρόνια η κολόνια» πολιτικής που προσπαθεί να βάλει στο γύψο την ταξική πάλη και τους εργατικούς-λαϊκούς αγώνες. Τρομονόμοι, πανεπιστημιακή αστυνομία, αντεργατικές διατάξεις με στόχο το τσάκισμα του δικαιώματος των εργαζομένων στην απεργία και τη συνδικαλιστική δράση... Ένα αντιδραστικό νομοθετικό οπλοστάσιο που έχει ενισχυθεί διαχρονικά από τις κυβερνήσεις ως δώρο στους επιχειρηματικούς ομίλους, αλλά και γενικότερα στο σάπιο, εκμεταλλευτικό και βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα για τη θωράκιση της εξουσίας του. 

Για να ενισχύσει την επιχειρηματολογία του περί «βεβήλωσης ιερών χώρων», ο Κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε σε μνημεία πόλεων του εξωτερικού, όπως η Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι και το Μνημείο Αγνώστου Στρατιώτη στο Άρλιγκτον, ενώ προκλητική ήταν και η αναφορά του στην Ακρόπολη. Άλλωστε, η Ακρόπολη επί ημερών του και με ευθύνη και του αρμόδιου υπουργείου έχει μετατραπεί σε πανάκριβο τουριστικό προϊόν για υψηλά βαλάντια, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η πρόσβαση του λαού στον αρχαιολογικό χώρο, αλλά και σε εμποροπανήγυρη με πριβέ ξεναγήσεις για δισεκατομμυριούχους καπιταλιστές. 

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός αξιοποίησε τη σημερινή συζήτηση στη Βουλή για να συγκαλύψει για ακόμα μια φορά με δακρύβρεχτες δηλώσεις τις πολιτικές και ποινικές ευθύνες της κυβέρνησής του για το έγκλημα των Τεμπών. Υποστήριξε ότι η κυβέρνηση συμπάσχει με τους γονείς και γενικότερα τους συγγενείς των θυμάτων, μιλώντας για τη δίκη που θα ξεκινήσει και για το γεγονός ότι εν τέλει έγιναν δεκτά τα αιτήματα εκταφής που κατέθεσαν οι συγγενείς των θυμάτων και πως οι εκταφές πρέπει να γίνουν το συντομότερο. Για να επαναφέρει και τη συζήτηση περί μνημείων, με θράσος και κυνισμό δήλωσε ότι υπάρχει «καλαίσθητο» μνημείο για τα θύματα των Τεμπών απέναντι από την Τεχνόπολη. 

Ωστόσο, η κύρια αιτία του εγκλήματος παραμένει και για αυτήν ούτε η κυβέρνηση, ούτε τα υπόλοιπα κόμματα του συστήματος δεν λένε κουβέντα. Παραμένει η ευρωενωσιακή πολιτική απελευθέρωσης των Μεταφορών, παραμένει η αντιμετώπιση κάθε πτυχής του λαού με βάση τη λογική του «κόστους-οφέλους», παραμένει το βάρβαρο και εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα του κέρδους και των ανταγωνισμών απέναντι στο οποίο ο μόνος δρόμος που έχουν να επιλέξουν οι εργαζόμενοι και ο λαός για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του είναι αυτός της ταξικής πάλης που δεν καταργείται. 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ: Την ορμή του λαού δεν τη σταματούν ούτε νόμοι, ούτε τροπολογίες, ούτε περιφράξεις

Επόμενο άρθρο

Να καταδικαστούν οι φασίστες της δολοφονικής επίθεσης σε μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ τον Οκτώβριο του 2021 στην Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης