Κάθε βήμα κι ένα επικίνδυνο «προηγούμενο» αμφισβήτησης συνόρων και κυριαρχικών δικαιωμάτων

Αν το ένα βασικό «πλοκάμι» των ιμπεριαλιστικών παζαριών που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη είναι η συμμετοχή και το μερτικό από τον «πυρετό» της πολεμικής οικονομίας και των εξοπλισμών, το άλλο είναι η συμμετοχή στα ευρωατλαντικά ενεργειακά σχέδια που «τρέχουν» στην περιοχή.

Σχεδιασμοί που έχουν ως «ένα το κρατούμενο» τη διευθέτηση των διαφόρων «εκρεμμοτήτων», την «κοπτοραπτική» δηλαδή για τον καθορισμό ΑΟΖ και θαλάσσιων ζωνών, ως προϋπόθεση προκειμένου να «τρέξουν» όλες οι επιμέρους πλευρές του: Από τις έρευνες και την εξόρυξη υδρογονανθράκων μέχρι τις υποδομές για την εξαγωγή τους, και από τη χάραξη των ενεργειακών διαδρομών που θα διασχίζουν την περιοχή μέχρι τη μοιρασιά ανάμεσα στα διάφορα τμήματα του κεφαλαίου που «έχουν λαμβάνειν». Πρόκειται για ιμπεριαλιστικό παζάρι εφ' όλης της ύλης - «παιχνίδι με τη φωτιά», που ανεξάρτητα από το πώς θα αποκρυσταλλωθεί σε αυτήν τη φάση, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα προσθέσει κι άλλη καύσιμη ύλη στους ανταγωνισμούς που ήδη «καίνε» τους λαούς της περιοχής, όπως δείχνουν η γενοκτονία στη Γάζα, οι επεμβάσεις σε Λίβανο, Συρία και Λιβύη από τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους, η συνεχιζόμενη κατοχή στην Κύπρο.

«Εποχή» ευρωατλαντικών «διασυνδέσεων» απέναντι στη Ρωσία...

Καθόλου τυχαία, στον απόηχο της πρότασης για σύγκληση 5μερούς Συνόδου στην Ανατολική Μεσόγειο για τον καθορισμό ΑΟΖ, ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης, πριν τη συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του την περασμένη βδομάδα στο Λουξεμβούργο έστειλε μήνυμα προς την Αγκυρα ότι «είναι η εποχή των συνδέσεων, είναι η εποχή της συνδεσιμότητας, είναι η εποχή να κοιτάξουμε μεγαλύτερες περιφερειακές συνεργασίες (...) Είναι η εποχή να δούμε το μέλλον με όραμα. Οι διχόνοιες μόνο καταστροφικά αποτελέσματα μπορούν να έχουν».

Φυσικά, το «μεγάλο όραμα» στο οποίο κάλεσε ο Γεραπετρίτης το περιέγραφε προ ημερών ο Αμερικανός υπουργός Εσωτερικών Νταγκ Μπέργκαμ, λέγοντας ότι «η ιδέα του άξονα Βορρά - Νότου, που ξεκινά και από την Ελλάδα, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή της στο σχήμα "3+1", δημιουργεί τεράστιες ευκαιρίες για να σπάσει η ενεργειακή εξάρτηση της Ανατολικής Ευρώπης από τη Ρωσία. Αυτό, ακόμα περισσότερο και από το ΝΑΤΟ, θα σταματήσει την απειλή συγκρούσεων στα σύνορα εκείνα, οι οποίες διαρκούν πάνω από έναν αιώνα». Οσο για το πώς εννοούν οι ιμπεριαλιστές αυτό το τελευταίο και τα περί «ασφάλειας» και «σταθερότητας», τα εξήγησε σε άλλη συνέντευξή του (βλ. σχετικό θέμα) όπου περιέγραφε το πώς η ενεργειακή αυτάρκεια των ΗΠΑ αποτελεί προϋπόθεση για να καταφέρνουν πολεμικά πλήγματα στους ανταγωνιστές τους...

Πιο αναλυτικός, ο Αμερικανός πρώην πρέσβης στην Αθήνα και υφυπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Πάιατ, περιγράφοντας τα βήματα που έχουν κάνει Ελλάδα και Τουρκία σε υποδομές οι οποίες υπηρετούν τα αμερικανικά προτάγματα, είπε ότι οι εκκολαπτόμενες «διευθετήσεις» στην Ανατολική Μεσόγειο και το ελληνοτουρκικό «παζάρι» είναι «από τα πράγματα που συμβάλλουν στα συμφέροντα μιας εταιρείας όπως η "Chevron"», για να προσθέσει πως «ο άμεσος θετικός διάλογος μεταξύ των δύο πρωτευουσών, Αγκυρας και Αθήνας, είναι μεγαλύτερο μήνυμα εμπιστοσύνης. Κοιτάζοντας το μέλλον, πιστεύω ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες δυνατότητες για ευρύτερη περιφερειακή συνεργασία, όπως έχουμε συζητήσει στο παρελθόν. Είτε πρόκειται για τον κάθετο διάδρομο, για τη μεταφορά καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας από την Αίγυπτο στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας, είτε για πολλά άλλα έργα, όπως ο Νότιος Διάδρομος Φυσικού Αερίου, που βασίζεται εξολοκλήρου στη συνεργασία της BOTAS στην Τουρκία και του αγωγού TAP που μεταφέρει φυσικό αέριο στην Ιταλία. Το γεωπολιτικό κέντρο βάρους της Ευρώπης μετατοπίζεται νότια και ανατολικά, και η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονται ακριβώς στη μέση αυτού του σεναρίου».

Αποτύπωσε δηλαδή το πώς προϋπόθεση για να προχωρήσει το αμερικανικό «σενάριο» στην Ενέργεια είναι να τρέξουν οι επικίνδυνες «διευθετήσεις» στα Ελληνοτουρκικά, συνολικά στην Ανατολική Μεσόγειο.

...επικίνδυνοι κρίκοι στην αλυσίδα

Ακολούθησε μια επικίνδυνη αλυσίδα εξελίξεων που αποτυπώνει το ιμπεριαλιστικό παζάρι στο παρασκήνιο, διάφορα επεισόδια του οποίου αποκαλύπτονται ξανά τις μέρες αυτές.

Καταγράφουμε ενδεικτικά ορισμένους από τους κρίκους αυτούς που επιβεβαιώνουν το πώς κάθε βήμα στον ευρωατλαντικό ενεργειακό σχεδιασμό προσθέτει και ένα πετραδάκι αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων, πηγαίνοντας χέρι - χέρι με την επιχείρηση επικίνδυνων «διευθετήσεων» που απειλούν τους λαούς:

• Η δημοσίευση των χαρτών για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό (ΘΧΣ) από την ελληνική κυβέρνηση (σχεδιασμός άμεσα συνδεδεμένος με την υλοποίηση των ενεργειακών και άλλων επιχειρηματικών σχεδιασμών), με τις θαλάσσιες ζώνες που διεκδικεί, και οι αντίστοιχοι χάρτες από την Αγκυρα, με την κυβέρνηση να διαρρέει τότε πως «είναι σοβαρή εξέλιξη το γεγονός ότι και οι δύο χώρες έχουν καταθέσει τις θέσεις τους για τα Απώτατα Δυνητικά Ορια» και πως «έχουμε δεδομένα, κάτι που δεν είχαμε πριν (...) πιο εμπεριστατωμένα αν καταλήξουμε να πάμε στη Χάγη».
• Η απόφαση για «αναβάθμιση» του East Med Gas Forum (Φόρουμ για το φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο με έδρα το Κάιρο, ο «πρώτος διακυβερνητικός ενεργειακός οργανισμός της περιοχής», που διαμορφώθηκε το 2019 με «χορηγίες» των ΗΠΑ), στο πλαίσιο του 1ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Αιγύπτου, τον περασμένο Μάη. Ακολούθησε, μια βδομάδα μετά, μνημόνιο διμερούς συνεργασίας Τουρκίας - Αιγύπτου στους τομείς των υδρογονανθράκων και της εξόρυξης «σε τομείς όπως το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, η γεωθερμία, το υδρογόνο αλλά και κρίσιμα ορυκτά», όπως και η συμφωνία της κρατικής ενεργειακής τουρκικής BOTAS και της αιγυπτιακής EGAS για τη λειτουργία (για πρώτη φορά στο εξωτερικό) Πλωτής Μονάδας Αποθήκευσης και Αεριοποίησης Φυσικού Αερίου (FRSU) της BOTAS στην Αίγυπτο.
• Η συμμετοχή της «Chevron» στους διαγωνισμούς για έρευνες στα θαλάσσια «οικόπεδα» νότια της Κρήτης, όπως και η επανεκκίνηση των διαγωνισμών για τα αντίστοιχα «οικόπεδα» της Λιβύης, η οποία σύμφωνα με τον Τύπο έγινε κατόπιν παρότρυνσης της «Chevron», αφού αυτά «γειτνιάζουν με τις δύο νέες παραχωρήσεις της Κρήτης, κάτι που για τις πετρελαϊκές μεταφράζεται σε οικονομίες κλίμακας όσον αφορά τις δαπάνες για έρευνες, αφού στην ουσία αποτελούν μια ενιαία περιοχή». Κινήσεις που συνοδεύτηκαν από τη ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ τον περασμένο Ιούνη από τη «διεθνώς αναγνωρισμένη» κυβέρνηση στη Λιβύη, η οποία κατηγορεί την Ελλάδα για παραβίαση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, με «μπούσουλα» το απαράδεκτο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Η ελληνική κυβέρνηση μάλιστα όχι απλά επιστράτευσε τον επικίνδυνο εφησυχασμό, αλλά πλάσαρε και την εντελώς επικίνδυνη «θεωρία» ότι ...η αγορά κρίνει ποια είναι τα κυριαρχικά δικαιώματα!
• Το «πάγωμα» του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ, που αποτέλεσε επί της ουσίας έμμεση αναγνώριση των αξιώσεων της τουρκικής αστικής τάξης στην περιοχή και έχει οδηγήσει στην ένταση του παζαριού, με την εμπλοκή και της ΕΕ, η οποία αντιμετωπίζει την Τουρκία ως «στρατηγικό εταίρο» στην περιοχή.
• Η συνάντηση Ερντογάν - Τραμπ τον Σεπτέμβρη, όπου αποτυπώθηκε ο αναβαθμισμένος ρόλος της Τουρκίας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια στην περιοχή, και στο περιθώριο της οποίας υπογράφηκαν συμφωνίες δισεκατομμυρίων στην Ενέργεια, όπως η 20ετής συμφωνία προμήθειας αμερικανικού LNG στην τουρκική BOTAS και το «Μνημόνιο Στρατηγικής Συνεργασίας στον Τομέα της Πολιτικής Πυρηνικής Ενέργειας», χόντρυνε το παζάρι (και οι αμερικανικές πιέσεις) για την «ενεργειακή απεξάρτηση» της Τουρκίας από τη Ρωσία, με αντάλλαγμα αναβαθμισμένες θέσεις στην περιοχή και εξοπλισμούς.
• Η πρόσφατη συμφωνία οριοθέτησης Κύπρου - Συρίας, ενώ την ίδια ώρα ξεπαγώνουν τα διχοτομικά σχέδια για το νησί, με επίκεντρο και την «ισότιμη» πρόσβαση των Κατεχόμενων στον ενεργειακό πλούτο του νησιού, και ενώ τα σχέδια ΝΑΤΟποίησης του νησιού «τρέχουν» με πολύ γρήγορους ρυθμούς.

Κορυφή αυτού του επικίνδυνου «παγόβουνου» είναι και οι κινήσεις για τη σύγκληση της «πολυμερούς» Διάσκεψης για τη Μεσόγειο, με βασικό στόχο των καθορισμό ΑΟΖ προκειμένου να «τρέξουν» τα ευρωατλαντικά σχέδια. Αλλη μια επικίνδυνη «ψηφίδα» στο μωσαϊκό της εμπλοκής, που χρειάζεται να σημάνει «συναγερμό» για το εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Η Ελλάδα «πύλη εισόδου» στον νέο γύρο ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών

Στον ρόλο που διαδραματίζει η Ελλάδα στους σχεδιασμούς «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ και πώς εντάσσονται αυτοί στην αντιπαράθεση της Αμερικής με αντιπάλους της, όπως η Κίνα, η Ρωσία και το Ιράν, αναφέρθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Αμερικανός υπουργός Εσωτερικών και επικεφαλής του Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ, Νταγκ Μπέργκαμ.

Η συνέντευξη δόθηκε σε μια περίοδο που βρίσκονται σε εξέλιξη έντονες διεργασίες στην ευρύτερη περιοχή γύρω από τους ενεργειακούς σχεδιασμούς, μπροστά και στην επικείμενη συνεδρίαση της «Σύμπραξης για τη Διατλαντική Συνεργασία στην Ενέργεια» (P-TECC), την οποία θα φιλοξενήσει η ελληνική κυβέρνηση στις 6 και 7 Νοέμβρη στην Αθήνα. Σε αυτή θα συμμετάσχουν ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Κρις Ράιτ, άλλοι 24 υπουργοί Ενέργειας ευρωπαϊκών χωρών και πάνω από 400 στελέχη ενεργειακών εταιρειών, ενώ ενόψει της συνεδρίασης ο Κυρ. Μητσοτάκης συναντήθηκε την Παρασκευή με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιο για «θέματα διαχείρισης και πόρων», M. Rigas στο περιθώριο της παρουσίας του στην τελετή ενθρόνισης του νέου αρχιεπισκόπου Σινά.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η παρουσία του Αμερικανού υπουργού Ενέργειας αναμένεται να συνοδευτεί από συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση για θέματα όπως η εμβάθυνση της συνεργασίας στους τερματικούς σταθμούς LNG, η επανεκτίμηση των θαλάσσιων ερευνών νότια της Κρήτης, η συμμετοχή αμερικανικών funds σε ενεργειακές υποδομές της Ελλάδας και ενδεχόμενες διμερείς συμφωνίες στον τομέα της αποθήκευσης Ενέργειας.

Από την «ασφάλεια» στην κυριαρχία...

Οπως τονίστηκε στο συνέδριο του «Foundation for Defense of Democracies», στο περιθώριο του οποίου ο Νταγκ Μπέργκαμ έδωσε τη συνέντευξη, το αμερικανικό «Εθνικό Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας έχει την αποστολή να διασφαλίσει Ενέργεια στο εσωτερικό ενώ αξιοποιεί τους πόρους των ΗΠΑ για να προβάλει ισχύ στο εξωτερικό. Αυτή η αποστολή είναι κρίσιμη, όχι μόνο για να τροφοδοτηθεί και να κεφαλαιοποιηθεί η επανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης - ο αγώνας εξοπλισμών της Τεχνητής Νοημοσύνης - αλλά και για την ενίσχυση της ικανότητας της Αμερικής να αποτρέψει και, αν χρειαστεί, να νικήσει τη Κίνα, και να αντιμετωπίσει απειλές από τη Ρωσία, το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα».

Ο Μπέργκαμ εξήγησε ότι οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ πέρασαν από τη στόχευση της «ενεργειακής ασφάλειας και ανεξαρτησίας» σε αυτήν της «ενεργειακής κυριαρχίας», τονίζοντας πως σκοπός είναι να εξασφαλιστεί ότι οι σύμμαχοι και εταίροι των ΗΠΑ θα πρέπει να «απεξαρτηθούν» από προμηθευτές Ενέργειας όπως η Ρωσία και το Ιράν.

«Το επόμενο βήμα», είπε, «είναι να χτίσουμε υποδομές στην Ανατολική Ευρώπη ώστε να έχουν εναλλακτικές πηγές από τις ΗΠΑ». Και εξήγησε χαρακτηριστικά: «Μπορούμε να πιέζουμε μια περίκλειστη χώρα στην Ανατολική Ευρώπη και να της λέμε: "Σταματήστε να αγοράζετε ρωσικό LNG". Αλλά αν έχουν μόνο έναν αγωγό που μπαίνει στη χώρα, απαντάνε: "Τι να κάνω; Εχω έναν αγωγό". Εχουμε όμως την ευκαιρία να χτίσουμε υποδομές που θα αφαιρέσουν μόνιμα αυτήν την εξάρτηση από τη Ρωσία. Είναι εξαιρετικό γι' αυτές τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, για τις οικονομίες τους, και είναι εξαιρετικό για τις ΗΠΑ».

Σταυροδρόμι για το αμερικανικό LNG η Ελλάδα

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Μπέργκαμ αναφέρθηκε και στον ρόλο της Ελλάδας: «Η Ελλάδα είναι ένα σταυροδρόμι όπου εισέρχεται σημαντική ποσότητα αμερικανικού LNG για να εξυπηρετήσει την Ανατολική Ευρώπη. Η Ελλάδα υπήρξε εξαιρετικός εταίρος. Ο πρωθυπουργός τους το καταλαβαίνει, είναι απολύτως σύμφωνος».

Ο Μπέργκαμ αναφέρθηκε στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα, και ειδικότερα στον τερματικό σταθμό LNG της Ρεβυθούσας, τονίζοντας ότι ο Αξονας Βορρά - Νότου (ή αλλιώς Νότιος Διάδρομος φυσικού αερίου), το σχήμα «3+1» (Ελλάδας - Ισραήλ - Κύπρου υπό την «υψηλή εποπτεία» των ΗΠΑ) αλλά και οι περισσότεροι ενεργειακοί πόροι που έχουν εντοπιστεί στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελούν καίριες πρωτοβουλίες «για να τερματιστεί η εξάρτηση που είχε η Ανατολική Ευρώπη από τη Ρωσία».

Ο συνομιλητής του Μπέργκαμ τόνισε πως μαζί με τον διάδρομο Βορρά - Νότου και το «3+1» «υπάρχει και η ευρύτερη ιδέα του IMΕC, που συνδέει την Ινδία, τη Μέση Ανατολή, [μέσω μιας] πιθανής ομαλοποίησης των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας - Ισραήλ. Αυτό το ενεργειακό δίκτυο με αμερικανική Ενέργεια και υποδομές φαίνεται σαν ένα παγκόσμιο, ολοκληρωμένο σχέδιο όπου οι ΗΠΑ καθοδηγούν μια ενεργειακή ατζέντα για την εθνική ασφάλειά τους».

Ο Αμερικανός υπουργός επιχείρησε ξανά να παρουσιάσει την ενεργειακή ατζέντα ως ρήτρα ασφάλειας για την περιοχή, σημειώνοντας: «Και αυτό, περισσότερο κι από το ΝΑΤΟ, θα σταματήσει τον κίνδυνο σύγκρουσης σε αυτό το σύνορο που βλέπουμε εδώ και έναν αιώνα. Πάμε να τελειώνουμε - ας χτίσουμε τις υποδομές ώστε αυτές οι χώρες να ευημερήσουν, να έχουν εθνική ασφάλεια, να γίνουν ισχυροί σύμμαχοι, πλήρεις εταίροι».

Η «ενεργειακή κυριαρχία» προϋπόθεση για τον πόλεμο!

Ωστόσο, χαρακτηριστική για το πώς συνδέεται ο σχεδιασμός ενεργειακής κυριαρχίας των ΗΠΑ με τα πολεμικά τους σχέδια, στο πλαίσιο των ανταγωνισμών τους με αντίπαλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, ήταν η απάντηση σχετικά με τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ στο Ιράν τον περασμένο Ιούνη. Ο Μπέργκαμ ανέφερε ότι «πρόβες» για πλήγματα κατά του Ιράν σχεδιάζονται εδώ και δεκαετίες: «Οι πιλότοι μού είπαν ότι σχεδιάζουμε αυτήν την αποστολή τρεις φορές τον χρόνο, στα χαρτιά, εδώ και 22 χρόνια. Σκεφτείτε το - 22 χρόνια πίσω, πριν την επανάσταση του σχιστολιθικού στις ΗΠΑ. Τότε δεν είχαμε ενεργειακή κυριαρχία. Και αν ήσουν Πρόεδρος και ρωτούσες: "Μπορούμε να βομβαρδίσουμε το Ιράν; Και τι θα γίνει με την τιμή του πετρελαίου;" - τότε η απάντηση ήταν: "Θα έχουμε πρόβλημα. Εξαρτόμαστε από εισαγωγές. Και το Στενό του Ορμούζ είναι κρίσιμο για την παγκόσμια οικονομία". Το Ιράν θα μπορούσε να το κλείσει άμεσα.

Σήμερα, αν ο Πρόεδρος ρωτούσε: "Τι θα γίνει με την τιμή του πετρελαίου;" - η απάντηση είναι: "Τίποτα".Δεν παίρνουμε πλέον πετρέλαιο από το Ορμούζ. Αλλοι ανησυχούν, όχι εμείς. Ποιος κάλεσε το Ιράν; (σ.σ. να σταματήσει). Η Κίνα. Η Κίνα εισάγει 11-12 εκατ. βαρέλια τη μέρα, τα μισά από το Ορμούζ. Αυτή είναι η ελευθερία και η ισχύς που έχεις όταν έχεις ενεργειακή κυριαρχία».

Αλλη μια επιβεβαίωση ότι η προώθηση των αμερικανικών και συνολικότερα των ευρωατλαντικών ενεργειακών σχεδιασμών στην περιοχή, με την Ελλάδα να αναλαμβάνει τον ρόλο της «πύλης εισόδου» και του «γεωπολιτικού μεντεσέ», δεν αποτελεί εγγύηση ασφάλειας, αλλά αναβάθμιση της εμπλοκής στους ανταγωνισμούς που οξύνονται, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον λαό.

(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου»)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕQ Ερώτηση για το μαζικό κλείσιμο καταστημάτων των ΕΛΤΑ

Επόμενο άρθρο

Ξεκαθάρισμα λογαριασμών η δολοφονία σε ξενοδοχείο στην Αράχωβα