Μητσοτάκης: Προκλητικός στον λαό, γαλαντόμος για το κεφάλαιο

Υπερασπιζόμενος εξάλλου τη «μάχη για θεσμικούς εκσυγχρονισμούς στην πατρίδα μας», αναφέρθηκε και στην περιλάλητη ετήσια έκθεση του κράτους δικαίου της ΕΕ (βλ. σχετικό ρεπορτάζ) για να ισχυριστεί ότι «η Ελλάδα καταγράφει συστηματική πρόοδο σε όλα τα πεδία λειτουργίας των θεσμών», με βάση πάντα τα κριτήρια της αστικής διαχείρισης και του ευρωενωσιακού «κράτους δικαίου».

Με το ίδιο θράσος, και αξιοποιώντας τα ευρωενωσιακά μαγειρέματα και κουκουλώματα, χαιρέτισε το γεγονός ότι 9 στις 13 υποθέσεις στελεχών της ΝΔ για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αρχειοθετήθηκαν. Παρουσίασε γενικά τη δυσωδία τους ως «διαχρονικές παθογένειες του βαθέος κράτους», κάνοντας γαργάρα τη δίωξη των υπόλοιπων τεσσάρων και το τρελό φαγοπότι που στήθηκε με τα χρήματα της μικρομεσαίας αγροτιάς πάνω στο έδαφος της ΚΑΠ.

Παραπέμποντας στις εξαγγελίες της ΔΕΘ (ανεβαίνει Θεσσαλονίκη 4 - 5 Σεπτέμβρη) προανήγγειλε κάποια υποτίθεται ευνοϊκά μέτρα για τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους οποίους έχει τσακίσει με τις προκαταβολές φόρων και ενώ ετοιμάζει και νέα ψηφιακά χαράτσια. Μίλησε για «οδικό χάρτη» πορείας «για τα επόμενα χρόνια», πυξίδα της οποίας ωστόσο θα είναι το ότι «δεν θα ενδώσουμε στον πειρασμό ενός πλεονάσματος παροχολογίας» όπως είπε, μην αφήνοντας περιθώρια για παρερμηνείες.

Διόλου τυχαία, ενώ απαριθμούσε τα κατορθώματά του για την ντόπια οικονομία του κεφαλαίου (π.χ. ότι επιτυγχάνονται ρυθμοί ανάπτυξης και το χρέος μειώνεται, ότι γίνονται έργα όπως αυτοκινητόδρομοι υπηρετώντας τον στόχο για μια χώρα - κόμβο), τόνισε ότι η «νέα έξαρση της έντασης στα Στενά του Ορμούζ, αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου και της Ενέργειας» και ότι αυτές θα μετακυλιστούν «αλυσιδωτά σε όλα τα προϊόντα». «Τι μπορούμε να κάνουμε απέναντι σε μια πραγματικότητα που δεν μπορούμε να ελέγξουμε;», αναρωτήθηκε υποκριτικά, την ώρα που η Ελλάδα είναι χωμένη μέχρι τα μπούνια στον πόλεμο, στηρίζοντας από τη Σούδα και αλλού τις επιχειρήσεις των Αμερικανών, άρα και την - κατά τον ίδιο - πηγή της ακρίβειας.

Με χαρακτηριστική ευκολία προσπέρασε την πραγματικότητα και τις ευθύνες της κυβέρνησης, επιμένοντας να μιλά για «εισαγόμενη αύξηση του πληθωρισμού». Υποστήριξε επίσης ότι η κυβέρνηση εξαντλεί τάχα «κάθε δυνατή παρέμβαση», η οποία έχει μηδενικό αποτέλεσμα για τα νοικοκυριά, αφού και ο ίδιος παραδέχτηκε ότι «κατά πάσα πιθανότητα δεν θα δούμε μείωση των τιμών στα αντλία» από την πολυδιαφημισμένη συμφωνία που έκανε με τα διυλιστήρια τις προηγούμενες μέρες, καλώντας μας να πούμε και μη χειρότερα, αφού - όπως πανηγύρισε - τουλάχιστον δεν θα δούμε αύξηση!

Στην λογική εξάλλου «παίρνω δέκα από τη μια τσέπη για να βάλω μισό στην άλλη», εστίασε στα περί επιστροφής του ενός ενοικίου, παρουσιάζοντάς το ως κίνητρο να πιέζουν οι ενοικιαστές τους ιδιοκτήτες ώστε να δηλώνεται όλο το ενοίκιο «και να "ασπρίσει" ένα κομμάτι της οικονομίας» όπως είπε, οπότε «το κράτος θα εισπράττει περισσότερα έσοδα». Παραπέρα, υπερασπιζόμενος τα δημοσιονομικά πλεονάσματα αναπαρήγαγε όλα τα γνωστά κλισέ του τύπου ότι «μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν». Κατήγγειλε τις «ακοστολόγητες παροχές», αξιοποιώντας και εδώ τη βοήθεια της βολικής αντιπολίτευσης, που παρουσιάζει τα δικά της «κοστολογημένα» μέτρα, για να παρουσιάσουν όλοι ως μονόδρομο το να χάνει συνεχώς ο λαός για να μην πειραχτεί ούτε σεντ από την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Δεν περνά τέλος απαρατήρητο ότι μπροστά στις εκλογές - τις οποίες προσδιόρισε ξανά για την άνοιξη του 2027 - έβαλε ως «πρώτο ζητούμενο για τη χώρα» την «ασφάλεια», την «εσωτερική ομαλότητα» (με ό,τι περιεχόμενο δίνει σε τέτοιες έννοιες η άρχουσα τάξη) και τη «σταθερή και βιώσιμη ανάπτυξη» του κεφαλαίου, στέλνοντας μήνυμα σε ξένα και ντόπια κέντρα ότι «σε αυτήν την κρίσιμη διεθνή συγκυρία» απαιτούνται «εμπειρία στην διακυβέρνηση», «καθαρές λύσεις», «σταθερό και έμπειρο χέρι στο τιμόνι».