Με αφορμή την απόσυρση Γκιλφόιλ, αποκαλύπτεται μέρος του παρασκηνίου για τον Κάθετο Διάδρομο. Τι επιβεβαιώνεται; Οτι πίσω από την «κουρτίνα» κάθε τέτοιου σχεδιασμού μαίνεται ένας ανελέητος πόλεμος ανταγωνισμών σε πολλά διαφορετικά επίπεδα.Η άκρη του νήματος φτάνει στα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα που προωθούν τα δικά τους σχέδια,... Περισσότερα
Νέες διαβεβαιώσεις στο κεφάλαιο από τον Κυρ. Μητσοτάκη
από Η Άλλη Άποψη
Νέες διαβεβαιώσεις στο κεφάλαιο και ειδικά στις ενεργοβόρες βιομηχανίες και στους εφοπλιστές έδωσε χθες ο Κυρ. Μητσοτάκης, συνεχίζοντας ταυτόχρονα να εμπαίζει τα πλατιά λαϊκά στρώματα για τις αυξημένες τιμές στην Ενέργεια.
Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός παραβρέθηκε στα εγκαίνια της αυτόνομης μονάδας αποθήκευσης Ενέργειας της «Metlen Energy & Metals» και του Ομίλου Καράτζη στις Νέες Καρυές Λάρισας. Σκοπός της να αποθηκεύει Ενέργεια από ΑΠΕ και να τις ρίχνει στο σύστημα «όποτε χρειάζεται».
Χαιρετίζοντας στη φιέστα που στήσανε με τους μεγαλοεπιχειρηματίες, ο πρωθυπουργός ανέπτυξε ξανά τον στόχο «τα επόμενα χρόνια να είναι τα χρόνια του μεγάλου επενδυτικού άλματος της πατρίδας μας», με μέτρα στήριξης όπως το «να μπορέσουμε να μειώσουμε την τιμή του ρεύματος έως το 2030 κατά τουλάχιστον 30%». Την ίδια ώρα επαναλάμβανε όλη την πολιτική τους για την Ενέργεια, από τη «στήριξη των διυλιστηρίων μας τα οποία, ιδίως εν μέσω γεωπολιτικών αναταραχών, ενισχύουν την ασφάλεια εφοδιασμού» έως την «πράσινη μετάβαση» που εκτοξεύει τις τιμές.
Αγγίζοντας και τα αδιέξοδα της πολιτικής τους, αναγνωρίζοντας πως «η ΕΕ πληρώνει τώρα εκατοντάδες δισ. περισσότερο χρήμα για να εισάγει τα ίδια ορυκτά καύσιμα» (έχοντας αντικαταστήσει φυσικά την εξάρτηση από το ρωσικό καύσιμο, με μια νέα από το πανάκριβο αμερικάνικο, και με την κυβέρνηση Μητσοτάκη πρωταγωνιστή αυτής της δαπανηρής ανατροπής, με τον Κάθετο Διάδρομο και άλλα έργα), παρουσίασε ως «πλεονέκτημα να έχουμε το δικό μας φυσικό αέριο», παραπέμποντας στην ερευνητική γεώτρηση που προγραμματίζουν στο Ιόνιο το β' τρίμηνο του 2027, αποσιωπώντας ότι και αυτό αφορά συμφέροντα και σχέδια του κεφαλαίου, και όχι τις λαϊκές ανάγκες.
Αλλωστε, τι περιμένει τον λαό, το περιέγραψε ο ίδιος μιλώντας για «δύσκολο χειμώνα» σε «ένα σπιράλ διεθνούς πληθωρισμού και ένα υψηλό κόστος ζωής για όλες τις χώρες», ενώ πολύ βολικά επέρριψε τις ευθύνες γενικώς και αορίστως στην «ένταση» στο Ορμούζ, στην Ερυθρά, στην Ουκρανία, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις δηλαδή που δεν ήρθαν ουρανοκατέβατες, αλλά πρωταγωνιστές είναι οι στρατηγικοί τους εταίροι, και όπου βάζουν πλάτη με μέσα, υποδομές, προσωπικό και οι ίδιοι ως κυβερνώντες.
«Υψώνουμε αναχώματα», συνέχισε την κοροϊδία παραπέμποντας στα μέτρα - καπαμά που ανακοίνωσαν χθες, διαβεβαιώνοντας ξανά ντόπια και ξένα κέντρα ότι είναι «μέτρα κοστολογημένα» και «επανεξετάζονται ανάλογα με τις εξελίξεις», «πάντα στο μέτρο των εθνικών μας δυνατοτήτων και των αντοχών του προϋπολογισμού», αφού «θα εξαντλήσουμε μεν τα περιθώρια, αλλά δεν θα υποκύψουμε στις λαϊκιστικές πιέσεις να τα υπερβούμε», κλίνοντας σε όλες τις πτώσεις τη «δημοσιονομική πειθαρχία».
Την ίδια ώρα αναλάμβανε δέσμευση απέναντι στους μεγαλοκαρχαρίες ότι σήμερα και αύριο, στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, όπου θα γίνει ειδική συζήτηση για την «ανταγωνιστικότητα» της ευρωενωσιακής οικονομίας και τις τιμές της Ενέργειας, θα τοποθετηθεί σε τρία πεδία και συγκεκριμένα ότι θα διεκδικήσει «δημοσιονομική ευελιξία», «ανταγωνιστικό ρεύμα» στη βιομηχανία, σε σχέση με ΗΠΑ και Κίνα, όπως και να κόψουν ταχύτητα στην απανθρακοποίηση της ναυτιλίας, όπως ζητούν οι εφοπλιστές, την ίδια ώρα που σε αντιδιαστολή κόψανε από τον λαό τον φθηνότερο λιγνίτη για να τα κονομάνε κάθε είδους παράσιτα διακινώντας το πανάκριβο αμερικάνικο LNG.
Να καταγραφούν και οι απαιτήσεις που έβαλε ο μεγαλοεπιχειρηματίας Ευ. Μυτιληναίος, εστιάζοντας στο κόστος της Ενέργειας. Οπως είπε, η ενεργειακή μετάβαση, η επαναβιομηχάνιση, η ενίσχυση των παραγωγικών δυνατοτήτων απαιτούν κεφάλαια, αλλά δεν μπορεί να πραγματοποιηθούν μόνο επειδή έχουν τεθεί ως φιλόδοξοι στόχοι στην ΕΕ. «Οι επιχειρήσεις αποφασίζουν πού θα επενδύσουν με βάση τι θα αντιμετωπίσουν τα επόμενα χρόνια», είπε ωμά με όλο τον κυνισμό του κεφαλαίου, προσθέτοντας εν είδει έμμεσου εκβιασμού ότι «αν η ΕΕ θέλει να ενισχύσει τη βιομηχανική παραγωγική της βάση πρέπει να μας εξασφαλίσει πρόσβαση σε ανταγωνιστική Ενέργεια, επενδύσεις σε δίκτυα αποθήκευσης και διασυνδέσεις, μεγαλύτερη ευελιξία, σταθερό πλαίσιο που να επιτρέπει στις επιχειρήσεις να δεσμεύσουν κεφάλαια σε ορίζοντα δεκαετιών». «Οταν αντιμετωπίζουμε ανταγωνισμό από επιχειρήσεις που έχουν το μισό κόστος, αυτό επηρεάζει κάθε μας απόφαση» τόνισε, ζητώντας αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων με «όρους διαρθρωτικούς».