Ο σιδερένιος νόμος της εκμετάλλευσης διαιωνίζει την εξίσωση όλων των μισθών προς τα κάτω

Και στη χθεσινή συνεδρίαση ο μοναδικός αντίλογος ήταν από το ΚΚΕ, ο βουλευτής του οποίου Χρήστος Κατσώτης αποκάλυψε τι είδους «ισότητα» περιμένει τις εργαζόμενες γυναίκες από την πολιτική κυβέρνησης. Η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως επιχείρησε αφενός να εξωραΐσει την κυβερνητική πολιτική, αφετέρου να επιτεθεί στο ΚΚΕ, σε μια προσπάθεια να απαντήσει στην τεκμηριωμένη κριτική που άσκησε το Κόμμα, κάνοντας φύλλο και φτερό το νομοσχέδιο.

Μάλιστα η επίθεσή της έλαβε χαρακτηριστικά προβοκάτσιας, όταν εγκαλώντας τα άλλα κόμματα για το γεγονός ότι επιφυλάχτηκαν για την Ολομέλεια ως προς το αν ψηφίζουν ή όχι - από θέση πάντως συμφωνίας απέναντι στην ενσωμάτωση της Οδηγίας, όπως φάνηκε - ισχυρίστηκε πως «το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που λέει όχι στην ισότητα αμοιβών». Αμεση ήταν η απάντηση του Χρ. Κατσώτη, που ξεκαθάρισε ότι το ΚΚΕ λέει όχι σε μια «ισότητα» που θα είναι εξομοίωση προς τα κάτω, όπως κάνει πάντα η ΕΕ, όπως αυτή που πριν μερικά χρόνια έφερε την αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών κατά 5 έτη. «Αυτήν την ισότητα προωθεί το νομοσχέδιο», σχολίασε ο βουλευτής του Κόμματος.

Είχε προηγηθεί προσπάθεια της υπουργού Εργασίας να απαντήσει στο συγκεκριμένο θέμα που έθεσε ο Χρ. Κατσώτης με το να οχυρωθεί πίσω από την απόφαση του δικαστηρίου της ΕΕ, που στο όνομα της «ισότητας» φόρτωσε πέντε χρονάκια στην πλάτη των γυναικών για τη συνταξιοδότησή τους.

Είναι τέτοια η «ισότητα» που ευαγγελίζονται, ώστε όταν ο Χρ. Κατσώτης κάλεσε την κυβέρνηση να κάνει αποδεκτό το πόρισμα Μπεχράκη να ενταχθούν στα ΒΑΕ όλοι οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία που κάνουν βαριά και ανθυγιεινή εργασία, χωρίς να καταβάλλουν αναδρομικά ασφαλιστικές εισφορές, αφού με ευθύνη της κυβέρνησης υπάγονται εργαζόμενοι από το 2011 αλλά όχι οι παλαιότεροι, και να καταβάλει η κυβέρνηση την εργοδοτική εισφορά, η υπουργός κατέφυγε σε ειρωνείες και εξυπνακισμούς. «Πού θα τα βρούμε; Να βάλουμε φόρο στον λαό;», ήταν η εξυπνάδα της, για να πάρει πληρωμένη απάντηση από τον βουλευτή του ΚΚΕ: «Να τα πάρετε από τους εργοδότες , αυτούς που τους δίνετε συνέχεια κέρδη μέσα από τις ρυθμίσεις που κάνετε, 12,2 δισ. ευρώ για τις εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες πέρυσι - δικό σας έργο κι αυτό - και απο την άλλη δεν μπορεί να βγάλει τον μήνα ο εργαζόμενος».

Στην κυρίως τοποθέτησή του ο Χρ. Κατσώτης τόνισε ότι η Οδηγία την οποία έρχεται να ενσωματώσει το νομοσχέδιο δεν αφορά τους εργαζόμενους, αφού πραγματικό της κίνητρο είναι η προσπάθεια εξασφάλισης ισότιμων όρων στον ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρηματικών ομίλων και η ενίσχυση των ευρωπαϊκών μονοπωλίων στον διεθνή ανταγωνισμό.

Επεσήμανε τη μεγάλη υποκρισία όσων υπερασπίζονται αυτό το σύστημα να ισχυρίζονται ότι θέλουν ίση αμοιβή για ίση εργασία, ή «για εργασία ίσης αξίας» όπως γράφει το νομοσχέδιο, όταν αυτό το σύστημα θεμελιώνεται πάνω στην ανισότιμη και εκμεταλλευτική σχέση του κεφαλαίου και της εργατικής τάξης.

Υπογράμμισε πως «το βασικό πρόβλημα αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα δεν είναι ότι οι γυναίκες παίρνουν χαμηλό μισθό και οι άντρες υψηλό, αλλά ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι έχουν άθλιους μισθούς.

Μιλάτε για ίση αμοιβή για ίση εργασία, για καταπολέμηση των διακρίσεων σε βάρος των γυναικών, όμως καμία κουβέντα δεν γίνεται για την ουσιαστική προστασία των εργαζόμενων γυναικών, στη βάση της πραγματικής κατάστασης που επικρατεί στους χώρους δουλειάς. Το 30% των εργαζόμενων γυναικών δουλεύει με μερική απασχόληση, μία στις τέσσερις είναι χαμηλόμισθη και πληρώνεται κάτω από 5 ευρώ την ώρα, το 63% των άνεργων πτυχιούχων στην Ελλάδα είναι γυναίκες.

Τα στοιχεία των απολύσεων - αποχωρήσεων (λήξη συμβάσεων κ.λπ.) αποτυπώνουν μια συνεχή κινητικότητα του εργατικού δυναμικού, με ανθρώπους που αλλάζουν συνεχώς δουλειές ή συνάπτουν διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου, για να τους έχουν οι εργοδότες σε ομηρία.

Ακόμα κι αν μπορούσε να επιτευχθεί στην καπιταλιστική οικονομία η εξίσωση της αμοιβής για όμοια εργασία ανάμεσα σε άνδρα και γυναίκα, από μόνη της δεν θα μπορούσε να καταργήσει τις αιτίες που ακόμα κρατούν τη γυναίκα μακριά από την κοινωνική εργασία, την υποχρεώνουν σε παύσεις από την εργασία και την κρατούν σε κλάδους χαμηλής ειδίκευσης. Η πολιτική σας είναι αυτή που σπρώχνει τις γυναίκες στις "ευέλικτες" εργασιακές σχέσεις χωρίς δικαιώματα, στις πιο κακοπληρωμένες δουλειές».

Ο Χρ. Κατσώτης κατήγγειλε ακόμα ότι στο όνομα της «ισότητας των φύλων» και της «ίσης μεταχείρισης», ΕΕ και κυβερνήσεις έχουν κατεδαφίσει κατακτήσεις και δικαιώματα των γυναικών, όπως η άρση της κατάργησης της νυχτερινής εργασίας των εργαζόμενων γυναικών στη Βιομηχανία, η πενταετής διαφορά στην ηλικία συνταξιοδότησης κ.λπ.

Για το ίδιο νομοσχέδιο πραγματοποιήθηκε χθες και συνεδρίαση της Επιτροπής με την παρουσία φορέων που τοποθετήθηκαν πάνω στο νομοσχέδιο. Στο πλαίσιο της ακρόασης φορέων, το νομοσχέδιο κατήγγειλαν τόσο η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ) Ντίνα Γκογκάκη όσο και η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) Κωνσταντίνα Τσότρα. Στον αντίποδα, ο εκπρόσωπος της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ αλλά και εκείνος του ΣΕΒ, συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον, εκθείασαν το νομοσχέδιο, παρουσιάζοντάς το σαν ...απόδειξη των ευεργετημάτων που φέρνει ο «κοινωνικός διάλογος», παίρνοντας τη σκυτάλη προφανώς από την άθλια «κοινωνική συμφωνία» καθήλωσης των μισθών και υποταγής των ΣΣΕ στους «κόφτες» των κερδών των ομίλων.

Η Ντ. Γκογκάκη στάθηκε στη διεύρυνση του καταλόγου των επιχειρήσεων που προέβλεπε ο νόμος Γεωργιάδη να λειτουργούν Κυριακές και αργίες. Τόνισε ότι και με αυτό το νομοσχέδιο επιδιώκεται το ξήλωμα της κυριακάτικης αργίας, κάνοντας κόλαση τη ζωή των εργαζομένων, στο όνομα της ικανοποίησης των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων.

«Είναι πραγματικά προκλητικό, σε ένα νομοσχέδιο που υποτίθεται ότι αποτελεί βήμα για την αντιμετώπιση των μισθολογικών ανισοτήτων μεταξύ ανδρών και γυναικών, να εξαπολύετε μία ακόμα επίθεση στον εργάσιμο χρόνο», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι τέτοιες επιλογές ανοίγουν τον δρόμο για άνοιγμα καταστημάτων 52 Κυριακές τον χρόνο, κατάργηση της προσαύξησης και καθορισμό της Κυριακής ως κανονικής εργάσιμης μέρας.

Δεδομένων των παραπάνω, η Ντ. Γκογκάκη απαίτησε να αποσύρει άμεσα αυτό το απαράδεκτο άρθρο η κυβέρνηση, προειδοποιώντας την ότι αν δεν ικανοποιήσει το συγκεκριμένο αίτημα θα βρει απέναντί της τους εργαζόμενους στο Εμπόριο, οι οποίοι απεργούν στις 16 Ιούλη για κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας και κλιμακώνουν τον αγώνα τους για υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις σε μισθούς, δουλειά με δικαιώματα και μέτρα υγείας και ασφάλειας. Σε αυτό το πλαίσιο, κατήγγειλε την κατάπτυστη «κοινωνική συμφωνία» μεταξύ κυβέρνησης - ΣΕΒ - ελεγχόμενου προέδρου της ΓΣΕΕ Παναγόπουλου, «που ενσωματώνει όλους τους αντεργατικούς νόμους, εξασφαλίζει Συλλογικές Συμβάσεις κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των επιχειρηματικών ομίλων, για να μη θίγονται η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία τους, κρατώντας τους κλαδικούς μισθούς στα κατώτερα επίπεδα».

Υπογράμμισε ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη από «έναν ακόμα νόμο που στο όνομα της ίσης μεταχείρισης και των ίσων ευκαιριών για τα δύο φύλα ενσωματώνει αντιδραστικές κατευθύνσεις της ΕΕ, με στόχο την εξίσωση μισθών και συνολικά των δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών προς τα κάτω», φέρνοντας και μια σειρά παραδείγματα από την εργοδοτική αυθαιρεσία που υφίστανται οι εργαζόμενοι, όπως στα «Notos», στα ΙΚΕΑ, στη Φύλαξη και στην Καθαριότητα.

«Οι εργαζόμενοι με τα σωματεία τους, με τους αγώνες τους έχουν κάνει σαφές ότι δεν συμβιβάζονται με αυτήν την άθλια κατάσταση που τους έχετε επιβάλει. Δεν περιμένουν σωτήρες. Διεκδικούν όλα όσα σήμερα έχουν ανάγκη για να εργάζονται και να ζουν με αξιοπρέπεια. Και σε αυτόν τον δρόμο θα συνεχίσουμε», κατέληξε.

Από την πλευρά της η Κ. Τσότρα ανέδειξε την αντιδραστική κατεύθυνση στην οποία κινείται το νομοσχέδιο, καθώς «προωθεί την ατομική διαπραγμάτευση των όρων μισθού και εργασίας των εργαζομένων και διατρέχεται από μια ισοπεδωτική αντίληψη, που διαγράφει τις ιδιαίτερες ανάγκες των γυναικών».

Ειδικότερα, κατήγγειλε το γεγονός ότι το μισθολογικό χάσμα υπολογίζεται με μέσους όρους και επίπεδα που «δεν αντανακλούν την πραγματική ανισοτιμία μεταξύ γυναικών και ανδρών στην εργασία και τη ζωή», ενώ αποσιωπούνται πλήρως οι πραγματικές αιτίες των υπαρκτών μισθολογικών ανισοτήτων, όπως οι εργασιακές σχέσεις - λάστιχο και η υποαπασχόληση, οι διαφοροποιήσεις ανά κλάδο ανάλογα και με την ειδίκευση του γυναικείου εργατικού δυναμικού, οι συχνότερες και μεγαλύτερης διάρκειας διακοπές του εργάσιμου βίου των γυναικών λόγω της στρεβλής αντίληψης ότι η μητρότητα και η φροντίδα της οικογένειας αποτελούν ατομική υπόθεση.

Η Κ. Τσότρα στηλίτευσε την αντιλαϊκή στρατηγική που έχουν διαμορφώσει διαχρονικά κυβερνήσεις - ΕΕ, ενισχύοντας την «κανονικότητα» της γυναικείας ανισοτιμίας στη σημερινή καπιταλιστική εκμεταλλευτική κοινωνία. Σημείωσε πως και η σημερινή κυβέρνηση στο όνομα της εναρμόνισης επαγγελματικής - οικογενειακής ζωής προωθεί ελαστικές εργασιακές σχέσεις, δουλειά με ημερομηνία λήξεις, κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τηλεργασία, με αποτέλεσμα να απογειώνονται η εντατικοποίηση και ο απλήρωτος εργάσιμος χρόνος προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων. Πρόσθεσε ότι στο όνομα της δήθεν ισότητας έχουν κατεδαφιστεί μια σειρά κατακτήσεις και δικαιώματα για τις γυναίκες, όπως η άρση της κατάργησης της νυχτερινής εργασίας για τις βιομηχανικές εργάτριες και η πενταετής διαφορά στην ηλικία συνταξιοδότησης.

Ξεκαθάρισε ότι με το σχέδιο νόμου δεν εξασφαλίζεται η αύξηση των πενιχρών μισθών των γυναικών, αλλά η καθήλωση του μέσου μισθού τους σε χαμηλότερα επίπεδα, διευκρινίζοντας πως η περιβόητη «μισθολογική διαφάνεια δεν θα αλλάξει την αύξηση - κοροϊδία στον κατώτατο μισθό», ενώ δεν θα δώσει και καμία ανάσα ενάντια στην ακρίβεια και στην εμπορευματοποίηση μιας σειράς αναγκών. Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρθηκε στην αποκαλυπτική έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου για το μισθολογικό χάσμα γυναικών - ανδρών, η οποία ομολογούσε κυνικά ότι αυτό «κόστισε στην ΕΕ 390.000.000.000 ευρώ το 2023 λόγω της απώλειας εισοδημάτων και κοινωνικών εισφορών και του κόστους από άποψη δημοσίων δαπανών, λόγω των παροχών κοινωνικής ασφάλισης που έλαβαν οι άνεργες γυναίκες».

Επομένως η πραγματική αγωνία κυβέρνησης - ΕΕ αφορά τη βελτίωση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων, υπογράμμισε η πρόεδρος της ΟΓΕ, και γι' αυτό κάλεσε τις εργαζόμενες «να πάρουν τη θέση τους στη μάχη ενάντια στην πολιτική που από τη μία ισοπεδώνει τους μισθούς και τη ζωή τους και από την άλλη υπόσχεται μισθολογική διαφάνεια. Να στρατευτούν στον οργανωμένο συλλογικό αγώνα για σταθερή εργασία με σταθερό ωράριο, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, για μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας, για αυξήσεις στους μισθούς και υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων».