Οι προτάσεις της σοσιαλδημοκρατίας για την Τοπική Διοίκηση: Στόχος η αποτελεσματικότερη λειτουργία του εχθρικού κράτους, στόχος του λαού η σύγκρουση με αυτό

Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο του πιο «αποτελεσματικού» και «ευέλικτου» κράτους που κλίνουν σε όλες τις πτώσεις τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛ.Α.Σ. Εξάλλου οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις της ΝΔ, με το λεγόμενο «επιτελικό κράτος», δεν προέκυψαν από παρθενογένεση αλλά πάτησαν σε αυτές των προηγούμενων κυβερνήσεων, ώστε να προσαρμοστεί ακόμα περισσότερο το αστικό κράτος στις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου, διαδικασία που θα παραλάβει και η επόμενη κυβέρνηση ανεξαρτήτως σύνθεσης.

Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη κυβέρνηση Τσίπρα (ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ) είχε ψηφίσει τον «Κλεισθένη 1» για την Τοπική Διοίκηση, κάνοντας τις αναγκαίες προσαρμογές που χρειαζόταν ο «Καλλικράτης» των προηγούμενων κυβερνήσεων, προκειμένου να ανοίξει ένας νέος κύκλος αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, ως κομμάτι των δεσμεύσεων του 3ου μνημονίου, το οποίο ψήφισαν μαζί με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και το τότε Ποτάμι.

Επίσης, νομοθέτησε τον «επόπτη ΟΤΑ», την «αυτοτελή υπηρεσία εποπτείας ΟΤΑ», το «συμβούλιο εποπτών» και την «επιτροπή συντονισμού και ελέγχου εποπτείας ΟΤΑ», με στόχο τον έλεγχο και την ακύρωση αποφάσεων που μπορεί να παρεκκλίνουν ή και να εμποδίζουν την απρόσκοπτη υλοποίηση της γενικής αντιλαϊκής πολιτικής και τον πυρήνα της. Ενισχύθηκαν ακόμα περισσότερο η επιχειρηματικότητα της Τοπικής Διοίκησης, η σύμφυση με τους επιχειρηματικούς ομίλους και οι ιδιωτικοποιήσεις. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διατήρησε επίσης τη δραστική μείωση στην κρατική χρηματοδότηση, που στην πράξη σπρώχνει σε μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση των λαϊκών αναγκών και ανταποδοτικότητα, δηλαδή να πληρώνουν οι λαϊκές οικογένειες ακόμα και για τις ελάχιστες παροχές.

Οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας σήμερα προβάλλουν το αποκεντρωμένο κράτος με «ισχυρή Τοπική Αυτοδιοίκηση» έναντι του «συγκεντρωτικού κράτους Μητσοτάκη», ως τάχα πιο φιλικό στον λαό και τις ανάγκες του, με ζητούμενο να αναθερμανθεί και η λαϊκή εμπιστοσύνη στους θεσμούς του.

«Ενα κράτος πιο αποτελεσματικό, πιο δίκαιο, πιο ανθεκτικό... που εμπιστεύεται την κοινωνία και δεν την περιφρονεί», λέει το ΠΑΣΟΚ - ένα «κράτος εγγύησης και ασφάλειας... φιλικό στον πολίτη» αναφέρεται στη διακήρυξη της ΕΛ.Α.Σ., με τον Αλ. Τσίπρα να συμπληρώνει τις προάλλες τα γνωστά περί «νέου κοινωνικού συμβολαίου» και να δίνει στίγμα πως «οι δήμοι αποκτούν σταδιακά κυβερνητικές αρμοδιότητες... για να κάνουν το κράτος αποτελεσματικότερο».

ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. παρουσιάζουν την Τοπική Διοίκηση ως κάτι ξεχωριστό ενώ το περιεχόμενο των αρμοδιοτήτων της είναι στο ίδιο αντιλαϊκό πνεύμα με τις αρμοδιότητες του κεντρικού κράτους όντας τμήμα του ίδιου μηχανισμού. Σημειώνεται πως και επί ΝΔ μαζί με τις αλλαγές για το «επιτελικό κράτος» ορισμένες κεντρικές κρατικές αρμοδιότητες μεταφέρθηκαν στην ευθύνη τοπικών κρατικών οργάνων. Από όλες τις αστικές δυνάμεις άλλωστε αναγνωρίζεται ότι οι Περιφέρειες και οι δήμοι ως κρατικοί θεσμοί βρίσκονται πιο κοντά στις «τοπικές κοινωνίες» και γι' αυτό χρησιμοποιούνται για να προωθούν πιο αποφασιστικά τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη λαϊκή συναίνεση και την εξουδετέρωση της δυσαρέσκειας.

Οι θέσεις τους και σε αυτή την περίπτωση συγκλίνουν με τη ΝΔ. Διόλου τυχαία ήταν η αφωνία του Αλ. Τσίπρα για τον πρόσφατα ψηφισμένο αντιδραστικό Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως και η ψιλή κριτική του ΠΑΣΟΚ ότι «δεν ενισχύει την αποκέντρωση και την εγγύτητα στον πολίτη».

Στην ουσία του Κώδικα δεν υπάρχει αμφισβήτηση από τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης. Στον αντίποδα των τοποθετήσεών τους, το ΚΚΕ ανέδειξε ότι ο Κώδικας ήρθε να συμπληρώσει το υπάρχον πλαίσιο που όλοι μαζί συνδιαμόρφωσαν. Τη λειτουργία δηλαδή της τοπικής και περιφερειακής βαθμίδας του κράτους ως φοροεισπρακτικού μηχανισμού, ως ευέλικτου οχήματος εξυπηρέτησης επιχειρηματικών και επενδυτικών σχεδίων, τροχονόμου εργολάβων και ιδιωτικοποίησης υπηρεσιών, σημαιοφόρου της ανταποδοτικότητας με τους δημότες να πληρώνουν την «οικονομική αυτοτέλεια», ως κυματοθραύστη λαϊκών αντιδράσεων από την ασφυκτική κατάσταση κ.ο.κ.

Τα παραπάνω εφαρμόζουν και οι δήμαρχοι από τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας που ήταν τις προάλλες στις πρώτες θέσεις κατά την παρουσίαση των προτάσεων Τσίπρα. Πρόκειται για εμβληματικές περιπτώσεις υλοποίησης της αντιλαϊκής πολιτικής με «προοδευτικό» περιτύλιγμα και με τη ΝΔ μάλιστα μέσω των στελεχών - παρατάξεών της να αναλαμβάνει ρόλο συνδιοίκησης.

Ανάμεσά τους ο δήμαρχος Αθηναίων Χ. Δούκας του ΠΑΣΟΚ, στηριζόμενος και από την παράταξη ΣΥΡΙΖΑ, που συνεχίζει ακάθεκτος την πολιτική της γαλάζιας δημοτικής αρχής Μπακογιάννη. Χαρακτηριστικό είναι πως η πλειοψηφία των αποφάσεων της δημοτικής επιτροπής υπερψηφίζεται μαζί από τις παρατάξεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Ο ίδιος έχει πάρει επ' ώμου τον στόχο «Αθήνα - πόλη τουριστικό προϊόν» για τα συμφέροντα των ξενοδοχειακών, τουριστικών και άλλων επιχειρηματικών ομίλων, στόχος που εκτός των άλλων έχει γιγαντώσει και το πρόβλημα της λαϊκής, φοιτητικής και επαγγελματικής στέγης. Συνεχίζει τη φοροληστεία των δημοτών εισπράττοντας ως δήμος πάνω από 125 εκατομμύρια ευρώ για τα τέλη καθαριότητας και ηλεκτροφωτισμού, την ώρα που αρνείται να εφαρμόσει τον ανώτατο συντελεστή φορολόγησης στις μεγάλες εταιρείες, ενώ τα πάνω από 300 μεγάλα ξενοδοχεία απολαμβάνουν προκλητική φορολογική ασυλία. Στο ίδιο πλαίσιο, το φετινό τεχνικό πρόγραμμα του δήμου κατευθύνει το 73% των κονδυλίων του στη «Διπλή Ανάπλαση» και στο επιχειρηματικό πάρκο στον Βοτανικό, προς όφελος των τραπεζών και των εταιρειών του Real Estate, ενώ για όλη την υπόλοιπη Αθήνα απομένει μόλις το 27% των έργων.

Παρών και ο δήμαρχος Πειραιά, Γ. Μώραλης, που απολαμβάνει τη στήριξη μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, μέρος των οποίων φαίνεται να καλοβλέπει και το εγχείρημα Τσίπρα. Η δημοτική αρχή, που συμμετέχουν στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, στρώνει το χαλί στις «εμβληματικές επενδύσεις» με fast track διαδικασίες σε αλλαγές χρήσεων γης, σε πολεοδομικά σχέδια και ό,τι άλλο χρειαστεί. Ενώ προσχηματικά αναγνωρίζει την υποχρηματοδότηση των ΟΤΑ, είναι από τους πρώτους δήμους που συνέστησαν Αναπτυξιακό Οργανισμό, έχει επιταχύνει την περαιτέρω εμπορευματοποίηση - ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών του δήμου, με τον λαό του Πειραιά να ακριβοπληρώνει τις εκατοντάδες εργολαβίες. Ως «πλασιέ» των σχεδιασμών του εφοπλιστικού κεφαλαίου στον Πειραιά και όχι μόνο, σύναψε Μνημόνιο Συνεργασίας με την Αμερικάνικη Πρεσβεία δίνοντας βήμα στην προπαγάνδα ξεπλύματος της πολιτικής των ΗΠΑ, των αιματοβαμμένων σχεδίων του ΝΑΤΟ σε μια περίοδο που οξύνονται οι ανταγωνισμοί και η εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο πληθαίνει τους κινδύνους για τον λαό.

Παραδίπλα και ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δ. Κουρέτας, που η θητεία του έχει σημαδευτεί από την τραγωδία των πλημμυρών του 2023. Υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος είχε δηλώσει από τότε τη διαθεσιμότητα της Περιφερειακής Αρχής Θεσσαλίας να αναλάβει ρόλο στην «αναστήλωση» και το «ξελάσπωμα» της εικόνας της κυβέρνησης, του κρατικού μηχανισμού και της Περιφέρειας στα μάτια των πλημμυροπαθών, που έζησαν την πλήρη εγκατάλειψη απ' όλους τους αρμόδιους φορείς, ως αποτέλεσμα της πολιτικής που έχει στο επίκεντρό της τα κέρδη. Με τη σύσταση Αναπτυξιακού Οργανισμού της Περιφέρειας Θεσσαλίας, με τη μορφή της ΑΕ διαμόρφωσε τις προϋποθέσεις ώστε ταχύτερα να προωθηθούν στο έδαφος της πνιγμένης Θεσσαλίας οι νέοι επιχειρηματικοί σχεδιασμοί.

Δεν θα μπορούσε βέβαια να λείπει και ο τομεάρχης αυτοδιοίκησης της ΕΛ.Α.Σ., Γ. Ιωακειμίδης, που ως περιφερειακός σύμβουλος Αττικής ξεχωρίζει για τη συναινετική στάση στην περιφερειακή αρχή Χαραδαλιά (ΝΔ), έχοντας υπερψηφίσει δύο φορές το Τεχνικό Πρόγραμμα, ενώ μαζί με τον περιφερειάρχη έχει ψηφίσει και την άσκηση έφεσης της Περιφέρειας Αττικής απέναντι σε πρωτόδικες αποφάσεις για αποζημιώσεις των οικογενειών των θυμάτων σε Μάνδρα και Μάτι.

Η σοσιαλδημοκρατία καλλιεργώντας χρεοκοπημένες αυταπάτες πως η καπιταλιστική ανάπτυξη μπορεί κάπου τάχα να συναντηθεί με τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες πλασάρει, όπως ο Αλ. Τσίπρας, την «αποκέντρωση» ως «θεμέλιο της αναπτυξιακής στρατηγικής και βασικό μοχλό μιας σύγχρονης δημοκρατικής και δίκαιης Ελλάδας».

Φυσικά, η περίφημη αποκέντρωση δεν αναιρεί την κατεύθυνση της καπιταλιστικής ανάπτυξης και τους νόμους της καπιταλιστικής οικονομίας, την πολιτική του κέρδους και το αντιλαϊκό πλαίσιο που έχουν διαμορφώσει κεντρικό κράτος, κυβερνήσεις και ΕΕ. Κάθε άλλο! Σκοπός της είναι αυτά να υπηρετήσει από άλλους δρόμους.

Ως κοσμογονία, για παράδειγμα, παρουσιάζεται η συγκρότηση μιας «ενεργειακής κοινότητας» σε κάθε Περιφέρεια. Αυτές ουσιαστικά αποτελούν εργαλείο για να εφαρμόζεται απρόσκοπτα η πολιτική της «απελευθέρωσης» της Ενέργειας και των πανάκριβων ΑΠΕ. Και βέβαια δεν μπορούν να αποτελέσουν κάποια φιλολαϊκή απάντηση στην ενεργειακή φτώχεια και την ενεργειακή ακρίβεια, μέσα στην «απελευθερωμένη» αγορά που κυριαρχούν ελάχιστοι όμιλοι, στο χρηματιστήριο Ενέργειας, στον συνολικότερο ενεργειακό σχεδιασμό του κεφαλαίου κ.ο.κ. Τα ίδια λέγονταν άλλωστε και τα προηγούμενα χρόνια, όταν σε όλη την ΕΕ, και στην Ελλάδα, ιδρύθηκαν πάνω από 1.700 ενεργειακές κοινότητες. Ωστόσο, δεν εξαφάνισαν την ακρίβεια, ενώ περίπου το μισό της ενεργού ισχύος τους έχει ήδη μεταβιβαστεί σε funds και δανειστές.

Παρομοίως, θέλοντας να δείξουν πως έχουν «κοστολογημένο» πρόγραμμα παρουσιάζουν τα χρηματοδοτικά εργαλεία των δήμων, τα οποία έτσι κι αλλιώς είναι πληρωμένα από τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, και την ίδια στιγμή ξεκαθαρίζουν ότι θα εφαρμόζουν όλους τους «δημοσιονομικούς κόφτες», τις πολεμικές δαπάνες. Εκείνα δηλαδή που πετσοκόβουν τις λαϊκές ανάγκες, όπως κι αν γίνει τελικά η όποια αναδιανομή μεταξύ των βαθμίδων του κράτους. Την ίδια ώρα περισσεύουν οι γενικόλογες αναφορές για το προσωπικό στους δήμους, αλλά κουβέντα δεν λένε για την ανάγκη πρόσληψης μόνιμου προσωπικού, την κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, με την «προσωρινότητα» της εργασίας να έχει τη βούλα της αγαπημένης τους ΕΕ και όλων των κυβερνήσεων. Οι ίδιες δυνάμεις άλλωστε αρνούνται την αναθεώρηση του άρθρου 107 του Συντάγματος, το οποίο απαγορεύει τις μονιμοποιήσεις συμβασιούχων.

Οι εργατικές - λαϊκές οικογένειες έχουν πλούσια πείρα από το πώς το εχθρικό αστικό κράτος υπάρχει για να εξυπηρετεί τους επιχειρηματικούς ομίλους, τη θωράκιση της κερδοφορίας τους και ταυτόχρονα για τον ίδιο λόγο να τσακίζει εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, να είναι επιλεκτικά ανίκανο να καλύψει τις ανάγκες των πολλών.

Γι' αυτό, ο λαός δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στο κάλπικο δίλημμα που θέτουν τα αστικά κόμματα για το αν απέναντί του θα έχει ένα πιο «συγκεντρωτικό» ή πιο «αποκεντρωμένο» αστικό κράτος και το ποιος θα είναι ο κυβερνητικός του διαχειριστής.

Αντίθετα, ζητούμενο είναι το επόμενο διάστημα να είναι ο ίδιος πιο δυνατός ενισχύοντας τον δικό του αγώνα και την αποτελεσματικότητα σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, για να είναι όσο το δυνατό πιο αδύναμη η επόμενη αντιλαϊκή κυβέρνηση. Το ΚΚΕ δίνει όλες του τις δυνάμεις σε αυτή την υπόθεση, για να μεγαλώσει η δυσπιστία του λαού απέναντι στους θεσμούς, γιατί έτσι μπορεί ο λαός να παρέμβει πιο αποφασιστικά, να αναμετρηθεί με τον πραγματικό αντίπαλο, να ανοίξει τον δρόμο της ανατροπής του σημερινού άδικου συστήματος και του σάπιου κράτους του. Για το ξήλωμα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και το χτίσιμο ενός κράτους που δεν θα είναι «συνέχεια» του σημερινού σάπιου και αντιλαϊκού, αλλά θα είναι στα χέρια των εργαζομένων, ώστε όλες του οι λειτουργίες να έχουν προτεραιότητα την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του λαού και των παιδιών του.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Επόμενο άρθρο

Η πολιτική του κέρδους και η πολεμική εμπλοκή πίσω από τον μύθο της «εισαγόμενης» ακρίβειας