Η κυβέρνηση μιλάει για «δύσκολο χειμώνα» και ετοιμάζεται να εξαγγείλει μια ακόμα φουρνιά με μέτρα - κοροϊδία. Προκαλούν τον λαό όταν παρουσιάζουν τη «βαρυχειμωνιά» που φέρνει η πολιτική τους ως «φυσικό φαινόμενο» και κρύβουν τους πραγματικούς ενόχους, που είναι:Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος σε Ουκρανία και Μ. Ανατολή, όπου η κυβέρνηση πρωτ... Περισσότερα
Παράταση και τιμωρία
από Η Άλλη Άποψη
«Υγιής γήρανση»... Αυτό είναι το νέο αφήγημα που επιστρατεύει το ΔΝΤ, «συνιστώντας» νέα αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στην Ελλάδα από το 2027. Επικαλούμενο σχετική έρευνα, το ΔΝΤ διαπιστώνει ότι οι Ελληνες «ζουν περισσότερο και καλύτερα», γερνούν με «βελτιωμένη μνήμη και λεκτική ευχέρεια», ενώ έχουν «αυξημένη δυνατότητα εργασιακής συνέχειας μετά τα 60».
Ακόμα δηλαδή και η σχετική βελτίωση της υγείας των ηλικιωμένων γίνεται πρόσχημα για την πιο βάρβαρη επίθεση, με το ΔΝΤ να σημειώνει πως «αν οι ηλικιωμένοι παραμένουν ενεργοί, αυξάνεται η παραγωγικότητά τους».
Με άλλα λόγια, τα γεράκια του κεφαλαίου εκτιμούν ότι οι 65άρηδες, ακόμα και οι 70άρηδες, θα μπορούν να εργάζονται περισσότερο και να συνεισφέρουν μέχρι τον τάφο στην «οικονομική δραστηριότητα» της χώρας. Γι' αυτό η πρόταση του ΔΝΤ καταλήγει - πού αλλού; - στην ανάγκη να αυξηθούν κι άλλο τα όρια συνταξιοδότησης, να ξεπεράσουν τα 68 έτη από το 2040 και μετά. Το «ορόσημο» βέβαια είναι σχηματικό. Από την ώρα που (ξανα)ανοίγει η συζήτηση, είναι θέμα χρόνου να χτυπήσουν οι «καμπάνες».
Το ΔΝΤ παραβιάζει ανοιχτές πόρτες, καθώς ήδη οι μνημονιακοί αντιασφαλιστικοί νόμοι των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ προβλέπουν αυτόματη αύξηση των ορίων ηλικίας ανάλογα με το προσδόκιμο ζωής. Η σχετική συζήτηση θα ανοίξει σε δύο χρόνια, όπως προβλέπει η νομοθεσία. Χώρια το γεγονός ότι ήδη χιλιάδες συνταξιούχοι ξαναβγαίνουν στο μεροκάματο για να επιβιώσουν, με την κυβέρνηση να θεσπίζει «κίνητρα», ενώ έχουν νομοθετηθεί ακόμα και προγράμματα απασχόλησης που φτάνουν μέχρι τα 74 έτη!
Αυτό που για παλιότερες γενιές φάνταζε ως «ευλογία», δηλαδή οι άνθρωποι να ζουν περισσότερα χρόνια και με καλύτερους όρους, γίνεται τώρα εφιάλτης, αφού η σύνταξη θεωρείται «κόστος» για το κεφάλαιο και το κράτος του, που πρέπει να περικοπεί. Οπότε, δουλειά μέχρι τον τάφο. Και όσο περισσότερο παρατείνεται η ζωή, τόσο μεγαλύτερη η «τιμωρία» για τους εργαζόμενους.