Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
Τι φταίει για τη ζάχαρη ;
από Η Άλλη Άποψη
«Στενοχώρια» έπιασε το «Βήμα της Κυριακής» (12/1/2014), για την «απαξίωση» της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Και κάνοντας αναδρομή αναφέρθηκε στη δυνατότητα παραγωγής που είχαν τα εργοστάσιά της (350.000 τόνους ζάχαρης το χρόνο), για ντόπια κατανάλωση και εξαγωγές, ενώ συνέβαλε στην ανάπτυξη των τευτλοπαραγωγών που ξεκληρίστηκαν. Η Ημαθία έχει «πικρή» πείρα από την κατάσταση αυτή που είχε δραματικές επιπτώσεις στα οικονομά εκατοντάδων οικογενειών που απασχολούνταν με το συγκριμένο προϊόν.
Κάνουν όμως και μια «ντρίπλα», αθωώνοντας την ΕΕ, την Κοινή Αγροτική Πολιτική που επέβαλε τις ποσοστώσεις, γράφοντας ότι αυτές το 2006 καταργήθηκαν, αλλά η τότε κυβέρνηση δεν το διαπραγματεύτηκε με την ΕΕ, προκειμένου να πάρει χρήμα. Μόνο που η πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι. Η ΕΕ δεν επιτρέπει κρατικά εργοστάσια, λόγω απελευθέρωσης. Η ΚΑΠ, επιβάλλοντας τις ποσοστώσεις, οδήγησε στο κλείσιμο όλων, εκτός από ένα, των εργοστασίων ζάχαρης. Που και αυτό παζάρεψε να το πουλήσει, αλλά δεν τα κατάφερε και το έκλεισε. Κροκοδείλιο, λοιπόν, το κλάμα.
Αυτή η υπόθεση είναι ένα ακόμη παράδειγμα για την αναγκαιότητα ριζικών πολιτικών-οικονομικών αλλαγών στη χώρα μας.