Τι φταίει για τη ζάχαρη ;

«Στενοχώρια» έπιασε το «Βήμα της Κυριακής» (12/1/2014), για την «απαξίωση» της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Και κάνοντας αναδρομή αναφέρθηκε στη δυνατότητα παραγωγής που είχαν τα εργοστάσιά της (350.000 τόνους ζάχαρης το χρόνο), για ντόπια κατανάλωση και εξαγωγές, ενώ συνέβαλε στην ανάπτυξη των τευτλοπαραγωγών που ξεκληρίστηκαν. Η Ημαθία έχει «πικρή» πείρα από την κατάσταση αυτή που είχε δραματικές επιπτώσεις στα οικονομά εκατοντάδων οικογενειών που απασχολούνταν με το συγκριμένο προϊόν.

 Κάνουν όμως και μια «ντρίπλα», αθωώνοντας την ΕΕ, την Κοινή Αγροτική Πολιτική που επέβαλε τις ποσοστώσεις, γράφοντας ότι αυτές το 2006 καταργήθηκαν, αλλά η τότε κυβέρνηση δεν το διαπραγματεύτηκε με την ΕΕ, προκειμένου να πάρει χρήμα. Μόνο που η πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι. Η ΕΕ δεν επιτρέπει κρατικά εργοστάσια, λόγω απελευθέρωσης. Η ΚΑΠ, επιβάλλοντας τις ποσοστώσεις, οδήγησε στο κλείσιμο όλων, εκτός από ένα, των εργοστασίων ζάχαρης. Που και αυτό παζάρεψε να το πουλήσει, αλλά δεν τα κατάφερε και το έκλεισε. Κροκοδείλιο, λοιπόν, το κλάμα.

Αυτή η υπόθεση είναι ένα ακόμη παράδειγμα για την αναγκαιότητα ριζικών πολιτικών-οικονομικών αλλαγών στη χώρα μας.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Απόφαση όνειδος της ΕΕ για το ελληνικό μέλι

Επόμενο άρθρο

Ανακοίνωση της Πανελλαδικής Γραμματείας της ΠΑΣΥ για το φορολογικό εξόντωσης της αγροτιάς