Συνέντευξη Τύπου Κυρ.Μητσοτάκη: «Σφραγίδες στο διαβατήριο» της αντιλαϊκής πολιτικής και της πολεμικής εμπλοκής

Αυτό που ξεχωρίζει από τη Συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού στο πλαίσιο της ΔΕΘ είναι η επίμονη προσπάθεια να παρουσιαστεί η κυβέρνηση της ΝΔ ως ο «ικανότερος διαχειριστής» των συμφερόντων της αστικής τάξης σε μία περίοδο που οξύνονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και τίθεται στην ημερήσια διάταξη η πολεμική προετοιμασία και η επίθεση στον λαό για να θωρακιστεί η καπιταλιστική κερδοφορία. 

Σε αυτό το πλαίσιο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και σήμερα επιδίδεται σε μία πλειοδοσία «κοστολόγησης» κοινωνικών αναγκών σε σχέση με τα κόμματα του συστήματος, που και αυτά αναγνωρίζουν τις ίδιες «σταθερές», επισημαίνοντας μονότονα το παραμύθι πως δήθεν έτσι εξασφαλίζεται το «μεγάλωμα της πίτας» της καπιταλιστικής οικονομίας που δήθεν εξασφαλίζει οφέλη για τους «πολλούς».

Ταυτόχρονα με θράσος θέλησε να επισημάνει ότι η κυβέρνηση έχει τη «στήριξη» του λαού για τους πανάκριβους εξοπλισμούς του κεφαλαίου και συνολικά την πολιτική της πολεμικής εμπλοκής.

«Υπάρχουν όρια δαπανών που αν ξεπεραστούν θα υπάρξουν αναπόφευκτα μέτρα λιτότητας», «αυτό αντέχει η οικονομία», «μέρισμα ανάπτυξης σε όλους», «μέτρα στήριξης εντός του πλαισίου του δημοσιονομικού χώρου», «σύμβαση με την ελληνική κοινωνία για την προτεραιοποίηση ενίσχυσης της άμυνας» και άλλες παρόμοιες εκφράσεις χρησιμοποίησε για να «ντύσει» τους εκβιασμούς προς τον λαό που αφορούν το να πιστέψει ότι είναι «μονόδρομος» η βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος.

«Η χώρα αναμένει να προσφέρει στους πολίτες μέρισμα της ανάπτυξης γιατί η οικονομία το επιτρέπει» είπε για όσα εξήγγειλε εχθές, επιλέγοντας μάλιστα να επισημάνει ότι είναι ένα «αυστηρά κοστολογημένο σχέδιο μέτρων, μέχρι το τελευταίο ευρώ εντός των πλαισίων του δημοσιονομικού χώρου». Θα «σαρώσουμε όλα τα εμπόδια για να έρθουν οι επενδύσεις στη χώρα» είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αυτό το «σάρωμα» είναι, όμως, που ποτίζει με αίμα τους χώρους δουλειάς, ενώ το «μέρισμα» της καπιταλιστικής ανάπτυξης στον λαό είναι η φοροληστεία, η τεράστια μείωση του πραγματικού μισθού λόγω του πληθωρισμού, του βαθέματος της εμπορευματοποίησης, του τεράστιου ενεργειακού κόστους.

Σε αρκετές περιπτώσεις θέλησε να αναδείξει την ανάγκη των «αυτοδύναμων κυβερνήσεων» για να παίρνονται «γρήγορες αποφάσεις». «Στα επόμενα 4 χρόνια θα αλλάξουν τα πάντα» ισχυρίστηκε και κάνοντας το παγόνι είπε «δεν φοβάμαι τις συγκρούσεις όταν αυτές αφορούν τα συμφέροντα των πολλών», το μέχρι στιγμής κυβερνητικό έργο είναι «σφραγίδα στο διαβατήριο αξιοπιστίας». Η «σταθερότητα» και η «ταχύτητα» που θα προχωρά η υλοποίηση της αστικής πολιτικής είναι αντικειμενικά εχθρικά για τον λαό που το πραγματικό του συμφέρον είναι να δυναμώσει τη σύγκρουση με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, να δυναμώσει τις «ρωγμές» στο σύστημα της εκμετάλλευσης. 

Απαντώντας σε ερωτήσεις για τα «ελληνοτουρκικά» και την «εξωτερική πολιτική» ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπερασπίστηκε τον «οργανωμένο διάλογο» με την Τουρκία που γίνεται με βάση την ευρωατλαντική ατζέντα και υπερθεμάτισε για πρωτοβουλίες, όπως ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, τα θαλάσσια πάρκα και οι συμφωνίες με ενεργειακούς κολοσσούς για εξορύξεις νότια της Κρήτης. Παρουσιάζοντας τις συμφωνίες που έχει κάνει η Ελλάδα με άλλα καπιταλιστικά κράτη της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και των περελαιομοναρχιών του Κόλπου, ανέφερε ότι η «στρατηγική σχέση» με το κράτος - τρομοκράτη Ισραήλ δεν «εμποδίζει» την Ελλάδα να παίζει τον ρόλο της «γέφυρας» μεταξύ της ΕΕ και αυτών των χωρών. Να σημειωθεί πως για ακόμα μία φορά πανηγύρισε για το γεγονός ότι, όπως ανέφερε, η Ελλάδα είναι μία από τις 5 χώρες του ΝΑΤΟ που έχει πιάσει ήδη τη νόρμα του θανάτου για δαπάνες πολεμικών εξοπλισμών στο 5% του ΑΕΠ.

Όλα αυτά είναι επικίνδυνα για τον λαό, γιατί τα συμφέροντά του δεν ταυτίζονται με αυτά των εκμεταλλευτών του ποτέ και πουθενά. Οι ενεργειακοί σχεδιασμοί της ελληνικής αστικής τάξης για να είναι «γέφυρα» της ΕΕ και πύλη εισόδου του αμερικάνικου LNG, οι ευκαιρίες για μέγιστο ποσοστό κέρδους που αναζητούν στα συντρίμμια των ιμπεριαλιστικών σφαγείων κατασκευαστικοί και άλλοι επιχειρηματικοί όμιλοι προϋποθέτουν την πολεμική εμπλοκή. Η «προβολή ισχύος» κόντρα στους ανταγωνιστές των ελληνικών ομίλων απαιτούν την ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, τη βοήθεια στο αντιδραστικό καθεστώς Ζελένσκι, την αποστολή των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων εκτός συνόρων για να προστατεύουν τους πετρελαιάδες των Σαούντ, να ετοιμάζονται ελληνικά πολεμικά πλοία να συμμετέχουν σε ρεσάλτα της ΕΕ στη Μεσόγειο που έχει γίνει μέρος των πολεμικών επιχειρήσεων και πολλά άλλα.

Δεν είναι «εθνικό συμφέρον» να είναι η «Ελλάδα πάροχος ασφαλείας», αλλά είναι προς το συμφέρον των κοινωνικών παρασίτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι μιλώντας ειδικά για τεχνικά ζητήματα των πολεμικών εξοπλισμών είπε ότι οι «μεγάλες πλατφόρμες», όπως οι γαλλικές φρεγάτες που χρυσοπλήρωσε ο λαός, παραμένουν χρήσιμες στον «σύγχρονο» πόλεμο, γιατί μπορούν να πηγαίνουν σε «όλες τις θάλασσες στις οποίες η Ελλάδα έχει ενδιαφέρον», εννοώντας τα Στενά του Ορμούζ, την Μαύρη Θάλασσα και το Σουέζ, την Μεσόγειο και όλα όσα έχουν μετατραπεί σε θέατρα πολεμικών επιχειρήσεων που ήδη οι ναυτεργάτες ποτίζουν με το αίμα τους, ώστε οι εφοπλιστές να κάνουν τους «θαρραλέους» από τις βίλες και τις θαλαμηγούς τους αυγαταίνοντας τα κέρδη τους. 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Επόμενο άρθρο

Το ΚΚΕ για την συνέντευξη Μητσοτάκη: Ομολογία ότι ο λαός δεν μπορεί να έχει καμία προσδοκία κάλυψης των αναγκών του ακολουθώντας αυτή την πολιτική