H επιχείρηση εφησυχασμού που ενεργοποίησαν ξανά από χτες τα αστικά επιτελεία για τις εξελίξεις στη Μ. Ανατολή δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα. Οι αντιφατικές δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ που συνεχίζονται, οι αγεφύρωτες αντιθέσεις και κυρίως οι ίδιες οι εξελίξεις προσθέτουν νέους κρίκους στην αλυσίδα των ανταγωνισμών και βάζ... Περισσότερα
Ανθρωπισμός...σκοπιμότητας
από Η Άλλη Άποψη
«Δραματικές εκκλήσεις» για τη Γάζα απευθύνουν το τελευταίο διάστημα κυβερνήσεις της ΕΕ, την ώρα που το Ισραήλ κλιμακώνει τη σφαγή. Ο Μακρόν για παράδειγμα, ένας από τους πρώτους Ευρωπαίους ηγέτες που τον Οκτώβρη του 2023 επισκέφτηκε τον Μπίμπη για να στηρίξει την επικείμενη τότε επέμβαση στη Γάζα, μιλάει για «προαναγγελθείσα καταστροφή» και καλεί σε δημιουργία «διεθνούς συνασπισμού με εντολή του ΟΗΕ».
Για ποιον σκοπό; Για να «καταπολεμήσει την τρομοκρατία» και να «φέρει σταθεροποίηση στη Γάζα»! Με την καραμέλα της τρομοκρατίας στήνουν στον τοίχο τον Παλαιστινιακό λαό και το δικαίωμά του να αγωνίζεται ενάντια στην κατοχή, την ώρα που το Ισραήλ την επεκτείνει στη Λωρίδα της Γάζας, πέρα από τη Δυτική Οχθη. Πάντως, πάει πολύ να καταγγέλλουν για τρομοκρατία τους Παλαιστίνιους, ενώ στη Συρία φωτογραφίζονται με τον τζιχαντιστή πρόεδρο που φόρεσε γραβάτα.
Αλλες κυβερνήσεις, όπως της Δανίας, της Ελλάδας, της Σλοβενίας και της Βρετανίας, που (μαζί και η Γαλλία) συνυπογράφουν δήλωση στο πλαίσιο του ΟΗΕ, εξισώνουν πάλι τον θύτη με το θύμα, καλώντας «και τις δυο μεριές να έρθουν σε εκεχειρία», ενώ ο Ιταλός υπ. Αμυνας, μιλώντας γενικόλογα περί «ανθρωπιάς» και «λογικής», χαρακτηρίζει «πολιτική πρόκληση» την αναγνώριση Παλαιστινιακού Κράτους. Οι κυβερνήσεις της ΕΕ, που συνεργάζονται κι εξοπλίζουν το κράτος - δολοφόνο, δεν έπαθαν κάποια... κρίση ανθρωπισμού. Οι «κορόνες» για τα σχέδια ΗΠΑ - Ισραήλ και τον λιμό στη Γάζα είναι προσαρμογές της πολιτικής τους στις καινούργιες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στη Μέση Ανατολή και στα άλλα μέτωπα των πολέμων (π.χ. Ουκρανία), αλλά και στους ανταγωνισμούς που δυναμώνουν στο εσωτερικό της ευρωατλαντικής συμμαχίας. Αλλωστε, ακόμα και η «απειλή» για αναγνώριση Παλαιστινιακού Κράτους, πέρα από σκόπιμα θολή, έρχεται να «κουμπώσει» στα ευρωατλαντικά σχέδια για τη νέα Μέση Ανατολή και προϋποθέτει να αποκηρύξουν οι Παλαιστίνιοι τον αγώνα τους ενάντια στην κατοχή.