Πώς γεννήθηκε ο φασισμός-ναζισμός; Από ποιους στηρίχτηκε;

Όπως υπογράμμιζε και ο μεγάλος κομμουνιστής διανοητής Μπέρτολτ Μπρεχτ:

"Εκατομμύρια στέκονται πίσω μου". Πίσω απ'τον Χίτλερ, ήταν τα μονοπώλια, οι καπιταλιστές. Αυτοί στήριξαν για να έρθει στην εξουσία, αυτούς υπηρέτησε

«Ο καπιταλισμός στις φασιστικές χώρες υπάρχει πια μονάχα σαν φασισμός κι ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, σαν ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός. Πώς, λοιπόν, τώρα να πει κάποιος αντίπαλος του φασισμού την αλήθεια για το φασισμό, όταν δε θέλει να πει τίποτα για τον καπιταλισμό, που τον προκαλεί; Πώς να ‘χει η αλήθεια αυτή πραχτική σημασία;»

Ο καπιταλισμός γεννάει το φασισμό και αυτό αποδεικνύεται και από το παράδειγμα των ναζί στη Γερμανία.

Το ναζιστικό καθεστώς στη Γερμανία στήριξε και στηρίχτηκε από τα γερμανικά και διεθνή μονοπώλια. Χαρακτηριστικά είναι τα εξής:

Ο Χίτλερ τον Φλεβάρη του 1933 συναντήθηκε με εκπροσώπους των 25 μεγαλύτερων βιομηχανιών της Γερμανίας. Στη συνάντηση συμφωνήθηκε να συσταθεί ταμείο για την υποστήριξη του ναζιστικού κόμματος στις εκλογές. Ο Γερμανός βιομήχανος Φ. Τύσσεν έγραψε: «Προσέφερα προσωπικά ένα συνολικό ποσό ενός εκατομμυρίου μάρκων στο ναζιστικό κόμμα. (…) Η βαριά γερμανική βιομηχανία έθετε στη διάθεση των εθνικοσοσιαλιστών περίπου το ποσό των δύο εκατομμυρίων τον χρόνο».

Ο Γερμανός βιομήχανος Γ. Κρουπ, ευχαριστώντας ουσιαστικά τους ναζί, είπε σε ομιλία του στις 26 Ιανουαρίου 1934: «Ο Εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος (σ. σ. του κομμουνισμού) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο. Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σύντροφό μας (σ. σ. των βιομηχάνων!)». Το ναζιστικό καθεστώς έπαιξε τον κύριο ρόλο στο τσάκισμα του εργατικού και του κομμουνιστικού κινήματος.

Το ναζιστικό καθεστώς εξασφάλισε ακόμα μεγαλύτερη κερδοφορία για το γερμανικό κεφάλαιο. Απογείωσε την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο με τα στρατόπεδα εργασίας που πρακτικά σήμαιναν δουλειά μέχρι θανάτου. Μέσα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης εξασφάλιζε πάμφτηνα εργατικά χέρια για γερμανικές εταιρείες στη Γερμανία και στις κατεχόμενες από αυτή χώρες. Μόνο από ένα τέτοιο στρατόπεδο (το Μαουτχάουζεν) άντλησαν εργάτες 45 ιδιωτικές εταιρείες.

Το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Χίτλερ (NSDAP) αναδείχτηκε σε κυβέρνηση το 1933 μέσα από τις διαδικασίες της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ο φασισμός ήταν επιλογή της αστική τάξης. Αυτό φαίνεται και από τη στάση ανοχής που κράτησαν όλα τα αστικά κόμματα απέναντι στους Ναζί. Η σοσιαλδημοκρατία όχι μόνο δεν απέτρεψε την άνοδο των ναζί, αλλά έως και προετοίμασε το έδαφος. Χαρακτηριστικό είναι ότι στις εκλογές του 1932 υποστήριξαν για την προεδρία της δημοκρατίας το στρατάρχη Χίντεμπουργκ, ο οποίος στις 30 Γενάρη 1933 διόρισε καγκελάριο τον Χίτλερ. Μόνο οι κομμουνιστές πάλεψαν σκληρά ενάντια στο φασισμό.

Η αλλαγή του καθεστώτος στη Γερμανία (όπως και σε άλλες χώρες) από κοινοβουλευτική δημοκρατία σε φασιστική δικτατορία ήταν αναγκαία για την καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων της αστικής τάξης στο εσωτερικό της χώρας, ενώ αυτή η αλλαγή υπηρετούσε την καλύτερη προετοιμασία και διεξαγωγή του επικείμενου πολέμου.

Ο φασισμός-ναζισμός είναι παιδί του καπιταλισμού. Αποτελεί μορφή άσκησης της εξουσίας των μονοπωλίων. Υπερασπίζεται την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο που φτάνει στο απόγειό της. Ιδιαίτερα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, φτώχειας και φθοράς των αστικών κοινοβουλευτικών κομμάτων, η αστική τάξη αξιοποιεί πολλαπλώς τα φασιστικά-ναζιστικά κόμματα, ως “σιδερένιο χέρι” για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της.

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.