Δευτέρα, 04 Μαΐ, 2026

Συνεχίζονται οι δολοφονικές ισραηλινές επιθέσεις σε Λίβανο και Γάζα

Προειδοποιητικά πυρά και επέκταση «αποκλεισμών» στα Στενά του Ορμούζ δείχνουν την γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου

Η ΚΕ του ΚΚΕ αποχαιρετά με μεγάλη λύπη αλλά και περηφάνια τον σύντροφο Γιώργο Κατημερτζή

ΚΚΕ: Ένα ακόμα επεισόδιο στη συγκάλυψη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ η άρνηση σύστασης Προανακριτικής

Στο Κομνήνιο παρουσιάζει το νέο του βιβλίο ο Αλέκος Χατζηκώστας

Ανακοίνωση της Τ.Ε Πανεπιστημίων του ΚΚΕ και του Περιφερειακού Συμβουλίου Σπουδάζουσας Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ: Για τις συκοφαντικές επιθέσεις και τα ψέματα της Πρυτανείας του ΑΠΘ απέναντι σε εστιακούς φοιτητές και μέλη ΔΕΠ

Το Σχόλιο της Ημέρας

Τι ρόλο;

Σήμερα 11:40

«Φιρμάνι» προς τις πολεμικές βιομηχανίες για επιτάχυνση της παραγωγής όπλων έβγαλε το υπουργείο Αμυνας του Ισραήλ, και αυτές ...άλλο που δεν θέλανε. Επικαλούμενο την «παρατεταμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης», το κράτος - δολοφόνος ζητά από τα μεγαθήρια «Israel Aerospace Industries», «Rafael Advanced Defense Systems», «Elbit Systems» κα... Περισσότερα

Μάζεμα

Τετ 22 Ιανουαρίου 2025 17:30 από Η Άλλη Άποψη

Πυκνώνουν οι αναφορές στα διεθνή ΜΜΕ για την ανάγκη να «μαζευτούν» οι στόχοι της «πράσινης μετάβασης» στην ΕΕ. Όχι βέβαια για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες στα νοικοκυριά, αλλά επειδή δεν φαίνεται να αποδίδει τα προσδοκώμενα σε ό,τι αφορά την επένδυση κεφαλαίων που λιμνάζουν και μετατρέπονται σε «καύσιμο» για μια επόμενη καπιταλιστική κρίση.

Στη Γερμανία, για παράδειγμα, όπου ο «κόφτης» στο ρωσικό φυσικό αέριο εκτόξευσε τις τιμές, ακόμα και οι Χριστιανοδημοκράτες, που «έτρεχαν» μέχρι τώρα την ατζέντα της «πράσινης μετάβασης», αρχίζουν να παίρνουν αποστάσεις. Λέει, για παράδειγμα, ο Φ. Μερτς, επικεφαλής της CDU: «Τα τελευταία χρόνια συμφωνήσαμε για το ποιον ενεργειακό πόρο πρέπει να καταργήσουμε, δηλαδή τον άνθρακα και την πυρηνική ενέργεια. Εφόσον όμως δεν βρήκαμε αντικαταστάτη, είναι εκτός συζήτησης να καταργήσουμε αυτά που έχουν απομείνει. Εάν συνεχίσουμε σ' αυτήν τη γραμμή, θα θέσουμε σε τεράστιο κίνδυνο τη Γερμανία ως βιομηχανικό προορισμό, κάτι που δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε».

Μπροστά στον κίνδυνο να χάσει η γερμανική οικονομία (και κυρίως η βιομηχανία της) ακόμα περισσότερο την ανταγωνιστικότητά της, λόγω ακριβότερης Ενέργειας, η αστική τάξη και τα κόμματά της υποχωρούν από τις «πράσινες» διακηρύξεις τους, επιβεβαιώνοντας ένα και μόνο πράγμα: Ότι οι ίδιοι λόγοι που επέβαλαν τη στρατηγική της «πράσινης μετάβασης», η στήριξη δηλαδή της κερδοφορίας του κεφαλαίου, οδηγούν τώρα στη σταδιακή υποχώρησή της και στην επένδυση τεράστιων κεφαλαίων στο νέο Ελντοράντο της πολεμικής οικονομίας.