Ομοβροντία δηλώσεων περί «ειρήνης» και «σταθερότητας»... σε έναν κόσμο που φλέγεται από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο

«Φυλλομετρώντας» κανείς τα ρεπορτάζ στο διαδίκτυο και στα δελτία ειδήσεων από τη σημερινή συνάντηση μεταξύ του Αμερικανού προέδρου με τον Κινέζο ομόλογό του, από τις δηλώσεις του Τούρκου προέδρου, αλλά και από τη συνάντηση του Κ. Μητσοτάκη με τον πρωθυπουργό του ισραηλινού κράτους-δολοφόνου, πέφτει σε μία ομοβροντία δηλώσεων για την «ειρήνη», τη «σταθερότητα», τον «υγιή ανταγωνισμό με όρια»...

Όλα αυτά σε έναν κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, με τα δύο βασικά μέτωπα σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή να πλησιάζουν όλο και πιο πολύ προς την ένωσή τους και να κλιμακώνονται με εμπλοκή όλων των βασικών στρατοπέδων των ιμπεριαλιστών, αυξάνοντας τον κίνδυνο για ακόμα πιο γενικευμένη και απευθείας στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ τους...

Όλα αυτά ενώ τα τύμπανα της ευρύτερης πολεμικής προπαρασκευής και της πολεμικής οικονομίας χτυπούν όλο και πιο δυνατά, απαιτώντας τεράστιες θυσίες από τους λαούς και προετοιμάζοντάς τους με «μεγάλες ιδέες» και με «κουλτούρες φερέτρων» να σκοτωθούν για τα συμφέροντα των καπιταλιστών.

Σε ένα τέτοιο φόντο, ακούσαμε στις δηλώσεις από τον Λευκό Οίκο τον Ντ. Τραμπ να μιλάει για την «πραγματικά μεγάλη φιλία» του με τον Κινέζο πρόεδρο και να προαναγγέλλει τη λήψη αποφάσεων που «μπορούν να προωθήσουν την ειρήνη και την ευημερία για δεκαετίες».

Ακούσαμε αμέσως μετά τον Σι Τζινπίνγκ να δηλώνει ότι ΗΠΑ και Κίνα «πρέπει να συνυπάρχουμε ειρηνικά» και πως «ο ανταγωνισμός μας θα πρέπει να είναι υγιής και να παραμένει εντός ορίων».

Λίγη ώρα μετά κυκλοφόρησαν οι δηλώσεις του Ρ. Τ. Ερντογάν, με τον Τούρκο πρόεδρο να λέει σε δημοσιογράφους στη Νέα Υόρκη ότι «η Τουρκία δεν είναι εχθρός της Ελλάδας. Είναι γείτονάς της και σύμμαχός της υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ» και να τάσσεται υπέρ της «διατήρησης της ειρήνης και της ηρεμίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».

«Το σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι να χαμηλώσει η ένταση», έσπευσε να σχολιάσει «ανώτατη κυβερνητική πηγή» της Αθήνας.

Αντίστοιχα, μετά τη συνάντηση και τις αγκαλιές Μητσοτάκη - Νετανιάχου, το γραφείο του μακελάρη Ισραηλινού πρωθυπουργού ανέφερε ότι υπογράμμισε τη σημασία της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας και Ισραήλ για την... «περιφερειακή σταθερότητα».

Καμία από τις παραπάνω εκκλήσεις στην «ειρήνη» και τη «σταθερότητα» δεν αναιρεί βέβαια την τεράστια όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών η οποία τροφοδοτεί τον πόλεμο και όλες τις επιμέρους «εκφράσεις» του, με κεντρικό μάλιστα στοιχείο αυτή καθαυτή τη σφοδρή αντιπαράθεση για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, οι πρόεδροι των οποίων αντάλλαζαν αβροφροσύνες και ευχολόγια στην Ουάσιγκτον την Πέμπτη...

Ακόμα και η όποια αναζήτηση συμβιβασμών στην πραγματικότητα εντάσσεται στην προσπάθεια να κερδηθεί χρόνος για την καλύτερη πολεμική προετοιμασία κάθε πλευράς -η σύγκρουση στην Ουκρανία αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα- ενώ η όξυνση των ανταγωνισμών κάνει ήδη αυτούς τους συμβιβασμούς ακόμα πιο προσωρινούς και αβέβαιους: Από τις «εκεχειρίες» και τα «μνημόνια κατανόησης» στη Μέση Ανατολή που γίνονται κουρελόχαρτα μόλις υπογραφούν, μέχρι τις πλήρως διαψευσθείσες διαβεβαιώσεις του Τραμπ για πολύ γρήγορη εκεχειρία στην Ουκρανία.

«Πίσω από τις γραμμές»... η μεγάλη όξυνση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού

Κοιτάζοντας εξάλλου «πίσω από τις γραμμές» αυτών των δηλώσεων και των σχετικών τίτλων, ακόμα και σε αναλύσεις αστικών επιτελείων, διακρίνεται το «ψητό» της μεγάλης όξυνσης του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού.

Στις δηλώσεις του ενώπιον του Σι Τζινπίνγκ ο Ντ. Τραμπ ανέφερε ότι «οι ομάδες μας εργάζονται για την προώθηση μιας πιο ισορροπημένης εμπορικής σχέσης», όταν στην πραγματικότητα εντείνεται ο «εμπορικός πόλεμος» ΗΠΑ - Κίνας (ανεξάρτητα από τα κατά καιρούς ζιγκ - ζαγκ), ενώ μια σειρά επεμβάσεις και πολεμικά μέτωπα σχετίζονται άρρηκτα με την προσπάθεια ελέγχου κρίσιμων εμπορικών και ενεργειακών περασμάτων, όπως και την αντιπαράθεση για την προώθηση ανταγωνιστικών δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων, όπως ο ευρωατλαντικός IMEC σε αντιπαράθεση με τους κινεζικούς «Δρόμους του Μεταξιού» (BRI).

Ο δε Κινέζος πρόεδρος αναφέρθηκε σε... «υγιή ανταγωνισμό» που θα παραμένει «εντός ορίων» και επανέφερε τις προειδοποιήσεις για «αποφυγή της παγίδας του Θουκυδίδη» (όρος που αναφέρεται στον πόλεμο μεταξύ της «παραδοσιακής» και της «αναδυόμενης δύναμης»), ενώ στην πραγματικότητα το «ο θάνατός η ζωή μου» είναι νομοτέλεια του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, που όλη η ιστορική του διαδρομή έχει επιβεβαιώσει ότι τελικά «λύνεται» μόνο με τα όπλα.

Άλλα ρεπορτάζ για τα όσα θα συζητιούνταν πίσω από τις κλειστές πόρτες στον Λευκό Οίκο μεταξύ των δύο προέδρων αναφέρονταν στις «ανησυχίες» που θα εξέφραζε ο Τραμπ για την ταχύτατη επέκταση του κινεζικού πυρηνικού οπλοστασίου - με το Πεκίνο να αντιτείνει ότι υπολείπεται του αμερικανικού, στις νέες «προειδοποιήσεις» του Σι Τζινπίνγκ για την Ταϊβάν και τον ρόλο των ΗΠΑ στο θέμα που το Πεκίνο ορίζει ως «κόκκινη γραμμή», στα θέματα της Τεχνητής Νοημοσύνης - όπου επίσης εκφράζεται σφοδρός ανταγωνισμός κ.ά.

Εξίσου χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι την ίδια μέρα με τη συνάντηση Τραμπ - Σι ήρθαν στο προσκήνιο δημοσιεύματα όπως αυτό της Wall Street Journal, σύμφωνα με το οποίο κινεζικές εταιρείες έχουν στείλει στο Ιράν μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026 περίπου 1.300 αεροπορικές αποστολές εξαρτημάτων «διπλής χρήσης» που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην κατασκευή drones και πυραύλων, καθώς και το δημοσίευμα του πρακτορείου «Bloomberg» που αναφέρει ότι στα χέρια της Κίνας βρέθηκαν εξαρτήματα προηγμένων αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-35, τα οποία είχαν αποσταλεί από την Αυστραλία προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, για επισκευή, αλλά τελικά κατέληξαν στο Χονγκ Κονγκ, δίνοντας στο Πεκίνο τη δυνατότητα να μελετήσει τη σχετική αμερικανική τεχνολογία.

Αντίστοιχα, στα Ελληνοτουρκικά, ακόμα και αν υπάρξει μια επιστροφή σε φρασεολογία τύπου «ήρεμων νερών» από Άγκυρα και Αθήνα, αυτό δεν αναιρεί στο ελάχιστο το γεγονός ότι οι σχεδιασμοί των δύο αστικών τάξεων για αναβάθμιση της θέσης τους στην ευρύτερη περιοχή και απόσπαση μεγαλύτερου μερτικού από τη λεία των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων είναι αυτή που τροφοδοτεί διαρκώς την ένταση.

Χαρακτηριστικά, ο μακελάρης πρωθυπουργός του ισραηλινού κράτους-δολοφόνου, το οποίο βάζει μπουρλότο σε όλη τη Μέση Ανατολή, στη δήλωσή του για τη «σημασία της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας και Ισραήλ για την περιφερειακή σταθερότητα», εστίασε στην «επιλογή ισραηλινών αμυντικών συστημάτων από την Ελλάδα» και στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας - Ισραήλ - Κύπρου.

Στην πραγματικότητα βέβαια τα παραπάνω εντάσσονται στη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ της ΕΕ και του Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή, ενώ αντικειμενικά τίθενται στην υπηρεσία του ανταγωνισμού των αστικών τάξεων Ισραήλ - Τουρκίας και επιδρούν στην όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και την ένταση στην περιοχή.

Οι λαοί έχουν τον δικό τους δρόμο

Οι δηλώσεις των ιμπεριαλιστών και των επιτελείων τους περί «ειρήνης» και «σταθερότητας», οι οποίες εναλλάσσονται με τις αντίστοιχες παρεμβάσεις τους για να προετοιμάσουν τους λαούς να σκοτωθούν στις κρεατομηχανές του ιμπεριαλιστικού πολέμου, δεν πρέπει να ξεγελούν κανένα.

Οι λαοί έχουν τον δικό τους δρόμο να βαδίσουν, ενάντια στην εμπλοκή, ενάντια στην πολεμική προπαρασκευή και τον εφησυχασμό που αποτελούν τις δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος, αξιοποιώντας όλες τις ρωγμές, στην πάλη για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, για να σπάσουν τον φαύλο κύκλο των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της εκμετάλλευσης.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία: Μυστικές υπηρεσίες «προειδοποιούν» για ένταση των υβριδικών επιθέσεων στην Ευρώπη

Επόμενο άρθρο

ΕΕΔΥΕ: Ανεπιθύμητος στην Ελλάδα ο Αμερικανός ΥΠΕΞ όπως και τα αιματοβαμμένα σχέδια των ΗΠΑ