Η είδηση προέρχεται από το ΑΠΕ-ΜΠΕ και σίγουρα σηκώνει συζήτηση:

« ΗCIA χρηματοδοτούσε μυστικά και προσέφερε κατά μέσον όρο 5 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο στην Ιταλία ως τις αρχές της δεκαετίας του 1960 στο πλαίσιο εκστρατείας για να αποτραπεί η ανάδειξη του Κομμουνιστικού Κόματος Ιταλίας στην εξουσία, σύμφωνα με μια αποχαρακτηρισμένη μελέτη του υπουργείου Άμυνας που ανάρτησε στο διαδίκτυο η οργάνωση National Security Archive του Πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσινγκτον.

«Η μελέτη, η οποία αποχαρακτηρίστηκε το 2016, επικεντρώνεται στον ρόλο της Κλέαρ Μπουθ Λους στο αξίωμα της πρεσβεύτριας στην Ιταλία την περίοδο 1953-1957», αναφέρεται στο δελτίο Τύπου.

Ο συγγραφέας της μελέτης «συμπεραίνει ότι η κυβέρνηση Αϊζενχάουερ, αντιμέτωπη με την πιθανότητα εμφυλίου πολέμου στην Ιταλία ή το ενδεχόμενο το Κομμουνιστικό Κόμμα να αναδειχθεί με νόμιμο τρόπο στην εξουσία, ήταν "διατεθειμένη να επέμβει στρατιωτικά μόνο εάν οι κομμουνιστές καταλάμβαναν την εξουσία διά της βίας και ακόμη και σε αυτή την περίπτωση σε συντονισμό με άλλα ευρωπαϊκά έθνη"».

Τη μελέτη εκπόνησε το 2012 ο ιστορικός του υπουργείο Αμύνης των ΗΠΑ Ρόναλντ Λάντα.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η μυστική χρηματοδότηση της CIA προς την Ιταλία συνεχιζόταν ως τις αρχές της δεκαετίας του '60.

Καθώς οι λεπτομέρειες όσον αφορά αυτό το ζήτημα είναι λιγοστές στα επίσημα αρχεία των ΗΠΑ για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας, ο Λάντα ανέφερε σε σημείωμά του ότι η μελέτη βασίστηκε σε αρχεία της CIA, της συλλογής εγγράφων για τη Λους στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και άλλα κρατικά αρχεία για τη θητεία της στην αμερικανική πρεσβεία στην Ιταλία.»

Ορισμένα συμπεράσματα:

1.Η πολύχρονη πολύμορφη επέμβαση του «Αμερικανικού παράγοντα» και στην Ιταλία αλλά και σε μια σειρά άλλες χώρες με στόχο την «διατήρηση τα υπάρχουσας τάξης πραγμάτων» αποκαλύπτεται. Φυσικά πάντα σε συνεργασία με την ντόπια κυρίαρχη τάξη και τους πολιτικούς της εκπροσώπους.

2. «Η αντιμετώπιση της κομμουνιστικής απειλής» ήταν και είναι μόνιμο «μέλημα» των μηχανισμών που διαθέτει το καπιταλιστικό σύστημα που δεν διστάζει σε τίποτε, καταργώντας στην πράξη ακόμη και τις περίφημες «κοινοβουλευτικές διαδικασίες».

3.Ολα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι ο αναγκαίος αγώνας για την αλλαγή της κοινωνίας δεν θα είναι εύκολη υπόθεση  αλλά θα έχει να αντιμετωπίσει αντιπάλους τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.