«Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών». Αυτό είναι το νήμα που συνδέει τις δύο σημαντικές απεργιακές μάχες των ημερών: Τη σημερινή στα Τρόφιμα - Ποτά, που γίνεται με αφορμή το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στη «Βιολάντα», και αυτή της Παρασκευής 6 Φλεβάρη σε Πειραιά και Θριάσιο, σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.Δύο μεγά... Περισσότερα
«ΣΥΝΕΔΡΙΟ» ΤΗΣ ΕΣΘΟΝΙΚΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΕ: Αναθεώρηση της Ιστορίας και αντικομμουνιστικός οχετός
από Η Άλλη Άποψη
Την πρόθεση και τους σχεδιασμούς της ΕΕ να κλιμακώσει την αντικομμουνιστική προπαγάνδα σηματοδότησε η σημερινή ανιστόρητη φιέστα στοΤαλίντηςΕσθονίας.Ψέμματα βγαλμένα από τα συρτάρια της CIA, «κλαψουρίσματα» για το γεγονός ότι οι κατακτήσεις του σοσιαλισμού και η Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη εξακολουθούν να εμπνέουν εργατικές - λαϊκές μάζες και δεσμεύσεις ότι θα ενταθεί η προσπάθεια ξαναγραψίματος της Ιστορίας στο πνεύμα εξίσωσης του κομμουνισμού με το ναζισμό, ήταν μερικά από τα χαρακτηριστικά της χτεσινής παράτας.
Το πρωί πραγματοποιήθηκε σύνοδος υπουργών Δικαιοσύνης της ΕΕ ή εκπροσώπων τους, όπου η ελληνική κυβέρνηση δεν συμμετείχε, αν και εκπρόσωπός της πήρε μέρος στις αντίστοιχες περσινές φιέστες στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας. Ακόμα και το ίδιο το περιεχόμενο των «εκδηλώσεων» απέδειξε ότι η προσπάθεια εξίσωσης του ναζισμού με τον κομμουνισμό στόχο έχει να εξωραΐσει τον πρώτο και να επιτεθεί στον δεύτερο.
Μετά την «τελετή μνήμης» στην Πλατεία Νίκης του Ταλίν, ακολούθησε «συνέδριο» για την «κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα» και οι παράτες τους έκλεισαν με την ...εικαστική έκθεση «Ο κομμουνισμός στον καιρό του(«Communism in its Time»).
Κεντρικός ομιλητής στο «συνέδριο» ήταν ο Εσθονός ευρωβουλευτήςΤούνε Κέλαμ, του κόμματος Pro Patria, μέλους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και μέλος ταυτόχρονα του ΔΣ της«Πλατφόρμας Ευρωπαϊκής Μνήμης και Συνείδησης», που ασχολείται με«την έρευνα, την τεκμηρίωση, την ευαισθητοποίηση και την εκπαίδευση σχετικά με τα ολοκληρωτικά καθεστώτα στην Ευρώπη του 20ού αιώνα». Ο Κέλαμ ζήτησε «να αναγνωριστεί δημόσια ότι επί κομμουνισμού έγιναν εγκλήματα»,ενώ δήλωσε προβληματισμένος γιατί αυτό δεν αναγνωρίζεται ευρέως, αναφέροντας συγκεκριμένα παραδείγματα συναδέλφων του. Επιπλέον, εξέφρασε τον αποτροπιασμό του, πουΜαρξ, ΈνγκελςκαιΛένιναναγνωρίζονται ακόμα ως «θετικές προσωπικότητες»!Εφτασε δε στο σημείο να υποστηρίξει ότι η ΕΣΣΔ βοήθησε επί ενάμιση χρόνο τον Χίτλερ να κατακτήσει τη Δυτική Ευρώπη (!) και ότι οΣτάλιν«απαγόρευσε» στους Γάλλους κομμουνιστές να πολεμήσουν εναντίον των ναζιστικών στρατευμάτων που εισέβαλαν στη Γαλλία...
ΟΙγκόρ Κασού,καθηγητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας, εμφανίστηκε ενοχλημένος από το γεγονός ότι ενώ από τη μία χρησιμοποιείται ο όρος «Ναζιστική θηριωδία», από την άλλη επιλέγεται ο όρος «Σοβιετικός έλεγχος» ως πιο «ουδέτερος» για να περιγράψει όσα πέρασαν - όπως υποστήριξε - οι λαοί της Ανατολικής Ευρώπης. Ζήτησε να αναδειχτούν ευρύτερα η ουγγρική αντεπανάσταση του 1956, η περιλάλητη «Ανοιξη της Πράγας» του 1968 και η μεταγενέστερη πολωνική «Αλληλεγγύη» ως «μορφές αντίστασης» των λαών στον «Σοβιετικό έλεγχο». Ομολογώντας εμμέσως τις αντικομμουνιστικές επινοήσεις τους, παρουσίασε ως πρόβλημα το ότι ενώ υπάρχει μπόλικο φωτογραφικό υλικό και φιλμ, ως ντοκουμέντα, από τις θηριωδίες των ναζί, δεν υπάρχει αντίστοιχο υλικό για τους Σοβιετικούς...
ΟAndres Kasekamp, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, κάλεσε σε «από κοινού γράψιμο (σ.σ. βλέπε αναθεώρηση) της Ιστορίας» και παρατήρησε και αυτός με τη σειρά του ότι «τα θύματα του κομμουνισμού δεν έχουν τύχει τόσο ευρείας αναγνώρισης όσο τα θύματα του ναζισμού»...
ΗAnna Kaminsky, διευθύντρια του γερμανικού Ομοσπονδιακού Ιδρύματος «για την έρευνα για τη δικτατορία του SED» (του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ενότητας της Γερμανίας, της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας), παρουσίασε ως προβληματικό το γεγονός ότι στη χώρα της πολλοί ιστορικοί «δεν δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον να ερευνήσουν τα εγκλήματα του κομμουνισμού», θέμα που, όπως είπε, πρέπει να αντιμετωπιστεί «πολιτικά»...
Κλείνοντας το «συνέδριο», ο Εσθονός υπουργός Δικαιοσύνης,Urmas Reinsalu, είπε ότι δεν είναι θέμα αν μια ιδεολογία ή καθεστώς φέρθηκαν πιο σκληρά από ένα άλλο, «αλλά το αν παρήγαγαν και τα δύο θύματα». Αυτό είναι το ζήτημα, είπε, και πρέπει να μελετηθεί ευρύτερα από όλους τους «διεθνείς οργανισμούς».