Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
Αυτονομία και Εκπαίδευση
από Η Άλλη Άποψη
Δύο «ενδιαφέροντες πυλώνες» είδε ο Τύπος στην παρουσίαση του νομοσχεδίου για την Εκπαίδευση. Ο ένας ήταν η «αξιολόγηση των εκπαιδευτικών» και ο άλλος η «αυτονομία στα σχολεία» για δραστηριότητες εκτός προγράμματος.
Ειδικά για την «αυτονομία», διαβάσαμε το εξής σχόλιο: «Εδώ, λογικά, θα εμπλακούν και οι γονείς. Και έτσι μπορεί να δούμε τα πάντα. Από ημερίδες για νεανική επιχειρηματικότητα, μέχρι εκδηλώσεις αλληλεγγύης σε μακρινούς δοκιμαζόμενους λαούς που αντιμάχονται τον καπιταλισμό. Μόνο που αν η Κηφισιά ασχολείται με τις start up και η Καισαριανή με την Παλαιστίνη, το πρόβλημα δεν θα βρίσκεται στις ανισότητες, αλλά στα μυαλά των ανθρώπων».
Με τον τρόπο τους δίνουν περιεχόμενο στην «αυτονομία» που ετοιμάζουν για το σχολείο όπου οι μαθητές θα «εμβαθύνουν» σε έννοιες όπως η επιχειρηματικότητα και η αξιοποίηση της τεχνολογίας με σκοπό το κέρδος, ενώ αξίες όπως η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη θα εξοστρακίζονται ως «μπανάλ» και «ξεπερασμένες», συμπληρώνοντας μ' αυτόν τον τρόπο το επίσημο πρόγραμμα του σχολείου, που ενθαρρύνει τον ατομισμό και αναπαράγει τον ανορθολογισμό.
Δείχνουν πάντως και την ανησυχία τους για το πώς η παρέμβαση γονέων, εκπαιδευτικών και μαθητών μπορεί να τους χαλάσει τη σούπα, φυτεύοντας τον σπόρο της αμφισβήτησης στις κυρίαρχες επιλογές τους, ανοίγοντας μέτωπο σ' αυτές μέσα και έξω από τα σχολεία. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το βρίσκουν διαρκώς μπροστά τους, πιο μαζικά, πιο αποφασιστικά, πιο οργανωμένα.