Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
Έτσι πρέπει να γίνει /Έτσι θα γίνει (Διήγημα)
από Η Άλλη Άποψη
Η απογοήτευση από την πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση τον είχε πλακώσει.
Οι μαύρες σκέψεις του, είχαν τη μορφή τελεσιγράφων:
«Κάθε χρόνο και λιγότεροι…
Και η νεολαία πού είναι;
Μάλλον φαίνεται ότι χάνουμε το τραίνο της ιστορίας…»
Με την παρέα αργότερα, στο φιλικό κτήμα, αρκέστηκαν να κουβεντιάζουν για το ένδοξο παρελθόν , αλλά και να σιγοτραγουδούν πίνοντας, εκείνο το τραγούδι που έλεγε:
«Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε
είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε
στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα»
Ήταν βλέπετε και εκείνη η μεθαυριανή συναυλία του Θάνου στην πόλη, που είχαν αποφασίσει να πάνε ομαδικά με τα παιδιά τους «έτσι για να θυμηθούμε τα παλιά», που τους έδινε τις τραγουδιστικές εμπνεύσεις.
Ο κόσμος από νωρίς είχε φτάσει και ήταν κάθε ηλικίας. Από την πρώτη στιγμή ο Θάνος με το πιάνο και την μοναδική του σκηνική παρουσία ζέστανε το κλίμα. Οι δεκαετίες μοναδικών μουσικών στιγμών που πρόσφερε , έγιναν τραγούδι στα χείλη των πολλών, τον συντρόφευαν στις δύσκολες στιγμές που περνούσε στην προσωπική του ζωή.
Το είπε κατά τη διάρκεια της συναυλίας του και το εννοούσε:
« Κι ένα δευτερόλεπτο πριν το τέλος να ονειρευόμαστε»
Επέστρεψε ελαφρωμένος στο σπίτι του.
Ο γιός του στο δρόμο τραγουδούσε συνεχώς και το δικό του αγαπημένο τραγούδι των νεανικών του χρόνων, αυτών των πρώτων της μεταπολίτευσης, όταν στα φεστιβάλ κρατούσε και κυμάτιζε με περηφάνια την κόκκινη σημαία
«Έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη
Ή κόκκινη από ζωή ή κόκκινη από θάνατο
Θα φροντίσουμε εμείς γι’αυτό
Έτσι πρέπει να γίνει
Έτσι θα γίνει»
Κοιτώντας τον , λίγο πριν κοιμηθεί, είπε στο γιό του:
«Υπάρχει η απαισιοδοξία της λογικής και ο ενθουσιασμός της θέλησης. Και όσα σήμερα φαντάζουν αδύνατα, αύριο θα γίνουν δυνατά, αρκεί να το αποφασίσουμε…»
Καληνύχτα ή μάλλον καλημέρα γιέ μου…
(Με αφορμή τη συναυλία του Θ. Μικρούτσικου στη Βέροια. Πρώτη δημοσίευση atexnos.gr)