Του Αλέκου Χατζηκώστα
*
Περίσσεψαν οι πανηγυρισμοί για
την αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από διεθνείς «οίκους αξιολόγησης». Και
φυσικά αυτό αφορά τις δυνατότητες «ευνοϊκότερου δανεισμού» για το κεφάλαιο και
όχι φυσικά για να καλυτερέψει η ζωή του λαού. Αυτός, «επιβραβεύεται» με τη
συνεχή υποβάθμιση της ζωής του, την τεράστι... Περισσότερα
Ο …Ξενοφών (Ερωτικό μικροδιήγημα του Αλέκου Χατζηκώστα)
από Η Άλλη Άποψη
Είχε ανεπτυγμένη την έννοια του καθήκοντος. Του άρεσε αυτό στον χαρακτήρα της, τον ενοχλούσε όμως ταυτόχρονα, γιατί ένοιωθε ότι τον παραμελούσε. Δεν είχε προλάβει να την δει από τις διακοπές της και έφυγε πάλι για δουλειά σε κάποιο ακριτικό νησί.
Και αυτός να προσπαθεί να κρατά ζωντανή τη σχέση τους με τηλεφωνήματα και μηνύματα στο fb. Όμως και εδώ αυτή τη φορά υπήρχαν προβλήματα. Λες και το έκανε επίτηδες για να τον κρατά στην «τσίτα».
«Ξέρεις εκεί που εργάζομαι δεν έχουμε πρόσβαση στο ιντερνετ, οπότε μην μου στέλνεις μηνύματα». «Το κινητό μου δεν έχει σήμα σε όλο το νησί, οπότε άσε θα σε παίρνω εγώ».
Και αυτός να σιγοβράζει μέσα του για τα καψόνια που αισθανόταν ότι του έκανε. Ποιόν αυτόν, που άλλες έλιωναν για το χατίρι του.
Όμως όπως έλεγε και ο αγαπημένος του ποιητής «Κι ο εγωισμός, είναι κι αυτός ένας απελπισμένος τρόπος να υπάρξεις...» Και αυτός ένοιωθε από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας τους, την ύπαρξη του κολοβή χωρίς αυτήν.
Της το είχε ομολογήσει άλλωστε, κουβαλώντας και το βάρος των συνεπειών της παραδοχής αυτής: «Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εσένα».
Τις τελευταίες μέρες το σαράκι της ζήλιας προστέθηκε σε όλα αυτά. Οι αναφορές της για κάποιον Ξενοφών έδιναν και έπαιρναν. Δεν τολμούσε να την ρωτήσει μην την προσβάλει και κυρίως για να μην πληγωθεί.
Η σημερινή μέρα ήταν μαρτύριο. Ούτε το τηλέφωνο της λειτουργούσε, αλλά ούτε και στο fb είχε μπει ακόμη.
Έμεινε ξάγρυπνος. Στις δύο τα ξημερώματα είδε επιτέλους ανάρτηση της στο fb: «Στο έλεος της κακοκαιρίας βρίσκονται πολλές περιοχές της χώρας το τελευταίο 24ωρο. Ειδικά στο νησί….ο «Ξενοφών» έφερε προβλήματα στα δρομολόγια των πλοίων, ενώ προκάλεσε εκτεταμένες καταστροφές στα δίκτυα του ΟΤE και της ΔΕΗ».
Χαμογέλασε. Σκέφτηκε μεγαλόφωνα: «Πόσο δίκιο είχε αυτός που έλεγε ότι η βλακεία και η ζήλεια είναι ανίκητες»