Δευτέρα, 17 Ιούν, 2019

  • Επικίνδυνη η πολιτική ένταξης των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Κυπριακού στο πλαίσιο των σφοδρών ανταγωνισμών και των σχεδιασμών
  • Κυκλοφόρησε "Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ" (Νο 557)
  • Κόμματα «μίας χρήσης», επιζήμια για το λαό
  • ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 7ης ΙΟΥΛΗ
  • ΣΤΟ ΥΠΑΑΤ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΑΘΙΑΣ
  • ΕΛΒΕΤΙΑ Η «Απεργία Γυναικών» και η συσσωρευμένη αγανάκτηση των εργαζόμενων γυναικών
Επικίνδυνη η πολιτική ένταξης των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Κυπριακού στο πλαίσιο των σφοδρών ανταγωνισμών και των σχεδιασμών1 Κυκλοφόρησε "Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ" (Νο 557)2 Κόμματα «μίας χρήσης», επιζήμια για το λαό3 ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 7ης ΙΟΥΛΗ4 ΣΤΟ ΥΠΑΑΤ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΑΘΙΑΣ5 ΕΛΒΕΤΙΑ Η «Απεργία Γυναικών» και η συσσωρευμένη αγανάκτηση των εργαζόμενων γυναικών6

Το Σχόλιο της Ημέρας

Παρουσιάστηκε στην Αλεξάνδρεια το νέο βιβλίο του Αλέκου Χατζηκώστα

print
email
από Η Άλλη Άποψη
Παρουσιάστηκε στην Αλεξάνδρεια το νέο βιβλίο του Αλέκου Χατζηκώστα

Με επιτυχία συνέχισε το ταξίδι των παρουσιάσεων στις διάφορες περιοχές το νέο βιβλίο του Βεροιώτη δημοσιογράφου – συγγραφέα Αλέκου Χατζηκώστα. Πιο συγκεκριμένα το Σάββατο 10 Μαρτίου η Δημοτική Βιβλιοθήκη Αλεξάνδρειας παρουσίασε το βιβλίο  «Μικρές ιστορίες, μεγάλα όνειρα»  στην φιλόξενη αίθουσα της βιβλιοθήκης.
Για το βιβλίο μίλησαν οι:
- Σοφία Γιάγκα, φιλόλογος
- Σίμος Ανδρονίδης, υποψήφιος διδάκτορας ΑΠΘ
Και ο ίδιος ο συγγραφέας, ενώ ακολούθησε πλούσιος διάλογος με το κοινό.

Τους παρευρισκόμενους καλωσόρισε η υπεύθυνη της Βιβλιοθήκης Βέτα Ποράβου. Ανάμεσά τους ο δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Αλευράς, ο πρόεδρος της Δ.Κ Μελίκης Αλέξανδρος Ακριτίδης, ο Γιάννης Μοσχόπουλος, η συγγραφέας Ελέη Δόμανου, ο διευθυντής του 1ου ΓΕΛ Κώστας Κούγκας κ.α

Ολόκληρη η παρέμβαση της Σοφίας Γιάγκα

Προβλέψιμη τείνει να γίνει πλέον η παρουσία του Αλέκου Χατζηκώστα στο χώρο της λογοτεχνίας και συγκεκριμένα  της πεζογραφίας, καθώς δημοσιεύει τα έργα του σχεδόν ανά διετία. Η πρώτη  του συλλογή διηγημάτων δημοσιεύθηκε το 2012 ,με τίτλο Δυτικά του Αλιάκμονα, και ακολούθησε το 2014 η δεύτερη συλλογή  με τον τίτλο Σχεδία μνήμης. Το 2016 ο συγγραφέας φαίνεται να πειραματίζεται με το μυθιστόρημα, διεσταλμένη νουβέλα το χαρακτήρισε πολύ εύστοχα  ο φιλόλογος και κριτικός λογοτεχνίας Παντελής Τσαλουχιδης και δημοσιεύει το έργο Το παρελθόν κρατά πολύ. Με το νέο του έργο(2018)  Μικρές ιστορίες, μεγάλα όνειρα ο Αλέκος  επιστρέφει στο διήγημα, που είναι το είδος που γνωρίζει καλύτερα και με το οποίο μάλλον νιώθει πιο οικεία.

Ο τίτλος του έργου σηματοδοτεί και το περιεχόμενό του .Το πρώτο σκέλος Μικρές ιστορίες  μπορεί να αφορά και στην έκταση των διηγημάτων του ,που είναι σχετικά μικρή ,εκτός από το διήγημα To Βεράνι που μάλλον ανήκει περισσότερο στο είδος της νουβέλας. Παράλληλα όμως ίσως να σχετίζεται με το περιεχόμενό του ,που αφορά σε απλές ιστορίες της καθημερινότητας , σε θέματα που αντλούνται από  τον μικρόκοσμο του συγγραφέα , που είναι και ο δικός μας μικρόκοσμος .Το δεύτερο σκέλος Μεγάλα όνειρα ,που νοηματικά τίθεται αντιθετικά σε σχέση με το πρώτο, αναφέρεται στους απλούς καθημερινούς ανθρώπους και στα  όνειρά τους , που αφορούν είτε στον έρωτα, είτε στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, είτε σε προσωπικούς στόχους

Η αλήθεια είναι πως η συγκεκριμένη συλλογή διηγημάτων έχει μεγαλύτερη θεματική ευρύτητα  σε σχέση με τις προηγούμενες. Αυτό το θεματικό εύρος προσπαθεί ο συγγραφέας να το διαχειριστεί με το χωρισμό του έργου σε τέσσερις θεματικές ενότητες, το περιεχόμενο των οποίων προαναγγέλλεται από τα ανάλογα μότο. Στην πρώτη θεματική ενότητα το μότο αποτελούν ερωτικοί στίχοι του Ρίτσου.

«Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Ἡ ὀμορφιά σου μὲ τρομάζει.

Καὶ σὲ πεινάω. Καὶ σὲ διψάω. Καὶ σοῦ δέομαι: Κρύψου.»

Το πρώτο διήγημα της ενότητας αυτής φέρει τον τίτλο Ζευγάρι στη βροχή και αναφέρεται στις οδυνηρές μνήμες του ήρωα του , με αφορμή έναν πίνακα ζωγραφικής ,που απεικονίζει ένα ερωτευμένο ζευγάρι στη βροχή. Σε μια δεύτερη ανάγνωση το συγκεκριμένο διήγημα θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για σκέψεις σχετικές  με την ερμηνεία και την πρόσληψη ενός έργου τέχνης, ανάλογα με την ψυχοσύνθεση  και τα βιώματα  του εκάστοτε δέκτη .

Ο τίτλος του δεύτερου διηγήματος της ενότητας Μείνε κοντά μου αγαπημένη αντλείται από την ομότιτλη  ραδιοφωνική εκπομπή , που μεταδίδονταν από το 1966-1969.Στο διήγημα γίνεται λόγος  για έναν μεγάλο έρωτα ,που κρατάει σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια. Αντέχει όλες τις αντιξοότητες , ξεπερνά τη φθορά του χρόνου, δυναμώνει από τους παροδικούς χωρισμούς .Κι αν αναρωτιέστε για το μυστικό της επιτυχίας …δεν έχετε παρά να διαβάσετε το διήγημα…

Αίσιο τέλος παρά τις όποιες δυσκολίες και διαφορές έχει και η επόμενη ερωτική ιστορία που τιτλοφορείται Ένας  Πλανόδιος πωλητής αλλοτινών πραγμάτων. Ο έρωτας στο τέλος νικάει, παρά τον παροδικό χωρισμό, αφού ξεπερνά  διαφορές σχετικές με την ηλικία και τη  νοοτροπία .

Τα SMS..  η τελευταία ιστορία της ενότητας αναφέρεται στην αναθέρμανση μιας σχέσης του ήρωα  με μια παλιά του αγάπη, ύστερα από είκοσι ολόκληρα χρόνια..Το τέλος αυτής της σχέσης δεν το δίνουν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές …αλλά ο θάνατος .Φαίνεται όμως πως ο έρωτας με τον τρόπο του βγαίνει νικητής και  πάλι  από τη σχέση αυτή. Γενική διαπίστωση που αφορά στην πρώτη  ενότητα είναι πως ο έρωτας δε βιώνεται ως ευδαιμονικός αλλά ως δύσκολος και βασανιστικός… με λίγα λόγια ως έρωτας… μετ εμποδίων.

Το μότο της δεύτερης ενότητας αποτελεί ένα σχόλιο του Σάμιουελ Ντάσιελ Χάμετ για την αστυνομική λογοτεχνία.

                  «Σ’ ένα εξαιρετικά πολύπλοκο πρόβλημα, η βα-

              σική διαφορά ανάμεσα στον ντετέκτιβ των βιβλίων

              και στον πραγματικό ντετέκτιβ είναι ότι ο πρώτος

              συνήθως έχει ελάχιστα στοιχεία για να ξεκινήσει,

              ενώ ο δεύτερος υπερβολικά πολλά»

Το ρόλο ντετέκτιβ λοιπόν παίζουν οι ήρωες των τριών διηγημάτων της ενότητας αυτής .Δεν επαναπαύονται στις εύκολες απαντήσεις αλλά αναζητούν την πραγματική  αλήθεια, διεξάγοντας προσωπική έρευνα.

 Στο Βεράνι ,που αποτελεί δεύτερη έκδοση ,βελτιωμένη και διευρυμένη , του ομότιτλου διηγήματος που περιλαμβάνεται στη συλλογή Δυτικά του Αλιάκμονα, ένας δημοσιογράφος επαρχιακής εφημερίδας ερευνά μια υπόθεση ενός σκελετού, που βρέθηκε στα ερείπια ενός παλιού αρχοντικού που άρπαξε φωτιά .Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές   και αποκαλύπτουν σκοτεινές πλευρές του ιδιοκτήτη του αρχοντικού, που υπήρξε στενός συνεργάτης της Χούντας και χαϊδεμένο παιδί της. Αποτελούν επίσης μια ματιά στα πολιτικά γεγονότα τις εποχής και στις κοινωνικές προεκτάσεις τους. Απρόσμενο και εδώ το τέλος  καθώς, όπως αποκαλύπτει η κόρη του ιδιοκτήτη ,που βρίσκεται για χρόνια έγκλειστη σε νευρολογική κλινική της Θεσσαλονίκης,  ο σκελετός ανήκει στον αγαπημένο της Κώστα αριστερών πεποιθήσεων .

Στο παραδικαστικό κύκλωμα και στις προεκτάσεις του αναφέρεται το Ο μπογιατζής ήξερε πολλά. Σε ρόλο ντετέκτιβ εδώ ένας νεαρός εισαγγελέας ο οποίος έχει αναλάβει μια υπόθεση ρουτίνας που σταδιακά αποκαλύπτεται πολύ πιο πολύπλοκη και σκοτεινή .Από μηχανής θεός που τού αποκαλύπτει τις πραγματικές διαστάσεις της υπόθεσης ένας μπογιατζής ,Αλβανικής καταγωγής .Από το δίλημμα, να αποκαλύψει ή όχι την απάτη, τον βγάζει ένας παλιός του Δάσκαλος, ύστερα από μια τυχαία συνάντησή τους, που του λέει «Και μην ξεχνάς, στη δουλειά που κάνεις, τους άθλους  του Ηρακλή παιδί μου. Ιδίως τον 11ο, που αν θυμάσαι ήταν ο καθαρισμός των στάβλων του Αυγεία»

Ευρηματικός ο τίτλος του τελευταίου διηγήματος της ενότητας Οι μέλισσες δεν είναι… κατοικίδια. Ένας πολιτικός μηχανικός, οικολόγος και ακτιβιστής ,που αυτοπροσδιορίζεται ως ανένταχτος αριστερός, αποφασίζει να   πάει κόντρα στην κατασκευή ενός αιολικού πάρκου στο αγαπημένο του βουνό  και βρίσκεται νεκρός από τσιμπήματα σφηκών ή μελισσών. Τι πιο φυσικό αφού ήταν αλλεργικός… υποθέτουν οι πολλοί. Την έρευνα αποφασίζει  να κάνει εδώ η αδερφή του ,η οποία  δουλεύει στην αστυνομική διεύθυνση της συμπρωτεύουσας και  με το επαγγελματικό της ένστικτο οσμίζεται ότι κάτι δεν πάει καλά στην υπόθεση. Και πάλι έρχεται αντιμέτωπη με  την ένοχη σιωπή των πολλών αλλά και με οικονομικά συμφέροντα. Οι αποκαλύψεις είναι απρόβλεπτες και δικαιώνουν την  ίδια αλλά και τον αδερφό της …έστω και μετά θάνατον.

Το τρίτο μέρος  της συλλογής περιέχει τέσσερα  διηγήματα τα οποία περιστρέφονται γύρω από ένα θεματικό άξονα  ,που το συναντάμε σε όλα τα έργα του Αλέκου. Είναι αυτός   που αφορά στην πολιτική του ένταξη και στους κοινωνικούς του αγώνες Σ’ αυτή την ενότητα προηγείται ένα απόσπασμα  από τη συλλογή του Τάσου Λειβαδίτη «Κάτω απ’ την παλάμη μας».

«Κι όταν κάνουμε το καθήκον μας/νιώθουμε κάτω απ’ την παλάμη μας κάτι σίγουρο κι ακέραιο/σα να κρατάμε μες στα χέρια μας/ολάκερο τον κόσμο».

 Με αφορμή το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία το 2016 ο ήρωας της πρώτης ιστορίας , που τιτλοφορείται Ο μεταφραστής, θυμάται το πραξικόπημα του Εβρέν  το 1980 και την επίσκεψη του γραμματέα της ΚΝ Τουρκίας στην Ελλάδα την ίδια περίοδο. Μέσα από το διήγημα τονίζεται η αλληλεγγύη του ελληνικού λαού στον τούρκικο λαό  και ξεδιπλώνονται κάποιες χιουμοριστικές πτυχές της ιστορίας, που δικαιολογούν και τον τίτλο του έργου.

Το δημοψήφισμα του 2015 στη χώρα μας ανακαλεί συνειρμικά στη μνήμη του ήρωα  τη δράση του στο δημοψήφισμα του 1974, στο διήγημα Τα Τρυκ. Τότε που νεαρός μαθητής , παρά τις απαγορεύσεις από το σχολείο, την πολιτεία και τον αυστηρό του πατέρα, συμμετείχε ενεργά στο πέταγμα αυτοσχέδιων προκηρύξεων  ενάντια στη βασιλεία .Το εγχείρημα στέφεται με απόλυτη επιτυχία  και ο ίδιος νιώθει περήφανος, γιατί  έγινε αντικείμενο θαυμασμού και συζητήσεων την επόμενη μέρα Αλλά δεν γλύτωσε τελικά το ξύλο από τον πατέρα του , γιατί ξεπέρασε τα χρονικά όρια της βραδινής επιστροφής στο σπίτι…

Και το μαλλί …λάχανο είναι ο πρωτότυπος τίτλος της επόμενης ιστορίας. Πρωταγωνιστής της  ένας αριστερός αγωνιστής ,ο οποίος κόντρα στις προβλέψεις  και στα προγνωστικά καταφέρνει να συγκεντρώσει αρκετό κόσμο σε μια προεκλογική συγκέντρωση του κόμματος του, παρόλο που την ίδια μέρα ο κομματάρχης του χωριού  είχε οργανώσει τη δική του προεκλογική συγκέντρωση .Ο ενθουσιασμός και ο πατριωτισμός του έκαναν στο τέλος το  θαύμα τους .Κατάφερε να συγκινήσει μέχρι και την πρόεδρο του κοινοτικού συμβουλίου …με το μαλλί λάχανο, η οποία παρόλο που ανήκε στη συντηρητική παράταξη τού πρόσφερε μία ανθοδέσμη και του έδωσε συγχαρητήρια για τον λόγο του.

Ο επιμένων νικά θα μπορούσε να είναι το ηθικό  δίδαγμα του τελευταίου διηγήματος της ενότητας με τον τίτλο Το Η\Ζ...Πρόκειται για ένα είδος γεννήτριας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, την οποία απέκτησε το ακριτικό φυλάκιο που υπηρετούσε τη θητεία του ο ήρωας της ιστορίας,( πού αλλού θα τον έστελναν ως σεσημασμένο αριστερό;) με προσωπικό αγώνα και επιμονή. Η γεννήτρια θα έδινε τη δυνατότητα στους φαντάρους να παρακολουθούν περισσότερες ώρες τηλεόραση και θα έκανε λίγο πιο υποφερτή τη μονότονη ζωή τους.

Ένα είδος λογοτεχνικού  μνημόσυνου στον πατέρα του ,που πέθανε πριν από τρία περίπου χρόνια ,αποτελεί κατά τη γνώμη μου το τελευταίο μέρος της συλλογής. Το ύφος των διηγημάτων αυτής της ενότητας  είναι σε αρκετά σημεία χιουμοριστικό ,ίσως γιατί ο συγγραφέας προσπαθεί να διαχειριστεί  έτσι τα συναισθήματά του και να αποφορτίσει κάπως το κλίμα. Αυτό  το δηλώνει άλλωστε  και το ποίημα του Γιάννη Βαρβέρη  Ο πατέρας δεν πίνει στους ουρανούς ,που αποτελεί και το μότο της ενότητας.

«Χθες είδα πάλι στον ύπνο μου τον πατέρα.

Καθόμασταν οι δυο μας σ’ ένα τραπέζι με καρό

τραπεζομάντιλο.

Κάποιος μας έφερε δυο ποτηράκια και κρασί.

– Είσαι καλά; Του λέω.

– Καλά, καλά, και μου ‘πιασε το χέρι.

– Άντε, στην υγειά σου, είπε.

Σήκωσε το ποτήρι, τσούγκρισε και το άφησε

πάνω στο τραπέζι.

– Δεν πίνεις; Ρώτησα.

– Εσύ να πιεις, απάντησε. Εγώ δε θέλω να ξε-

χάσω…»

Μπανάνες Chiquita  είναι ο τίτλος του πρώτου διηγήματος  της ενότητας αυτής .Όλοι θυμόμαστε πως στα παιδικά μας χρόνια οι μπανάνες ήταν είδος πολυτελείας. Φανταστείτε λοιπόν τη χαρά  της οικογένειας και ολόκληρης της γειτονιάς του συγγραφέα ,όταν ο πατέρας του , που ήταν οδηγός φορτηγού, μοίρασε  ένα ολόκληρο φορτίο μπανάνες που προορίζονταν για απόσυρση ,γιατί ήταν ελαφρά χτυπημένες. «Τέτοιος ήταν σε όλη του τη ζωή ο πατέρας μας ο κυρ Αντώνης» καταλήγει ο συγγραφέας.

Για τη χούντα τα πάντα ήταν ύποπτα, ακόμα και το χρώμα του αυτοκινήτου , όπως αποδεικνύεται στο διήγημα Το κόκκινο φορτηγό. Ύποπτη  θεωρείται λοιπόν και η προτίμηση του πατέρα στο κόκκινο χρώμα, όταν  αποφασίζει να αγοράσει καινούριο φορτηγό, επειδή… ήταν Ολυμπιακός. Ύστερα από τις εξηγήσεις που έδωσε την άλλη μέρα στο αστυνομικό τμήμα αφέθηκε ελεύθερος  με την απαίτηση «να τοποθετήσει προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δύο Ελληνικές σημαίες δεξιά και αριστερά του αυτοκινήτου. Το κόκκινο πλέον φορτηγό κυκλοφορούσε σαν στολισμένη φρεγάτα τα χρόνια εκείνα για να  αποδεικνύει ότι η… βλακεία είναι ανίκητη» αποφαίνεται ο συγγραφέας.

Στα  Γενέθλια του πατέρα αναφέρεται το ομότιτλο διήγημα της συλλογής .Ξεχωριστή  για την οικογένεια εκείνη η μέρα , γιατί σε αντίθεση με τον εορτασμό της ονομαστικής γιορτής του , που είχε τυπικό χαρακτήρα  ,η μέρα των γενεθλίων του  σήμαινε  κάτι το ιδιαίτερο .Συγκεκριμένα η οικογένεια είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί το φημισμένο κοτοπουλάδικο της περιοχής, σε μια από τις σπάνιες εξόδους της και να περάσει όμορφες και ξένοιαστες στιγμές. Διαφαίνεται στο διήγημα  η σταδιακή αλλοτρίωση των ανθρώπινων σχέσεων  και δίνονται με χιουμοριστικό τρόπο κάποιες πτυχές της οικογενειακής ζωής.

Την ενηλικίωση μάλλον του συγγραφέα , που είναι και ο βασικός ήρωας, δηλώνει το τελευταίο διήγημα με τον τίτλο Πάντα να προσέχεις το δυναμό .Με τη φράση αυτή τον υποδέχτηκε ο πατέρας του , προς μεγάλη του έκπληξη ,ένα βράδυ που άργησε να γυρίσει στο σπίτι. Αιτία αυτής της αργοπορίας κάποια βλάβη στο αυτοκίνητο ,που τον μετέφερε  στα χωριά ,κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου το 1977, για να μοιράσει μαζί με τους συντρόφους του ψηφοδέλτια Είναι η εποχή της έντονης πολιτικοποίησης και της αγωνιστικής δράσης του .Τίποτα δεν φαίνεται να τον τρομάζει… εκτός από τις απαγορεύσεις του πατέρα του. Δέκα  η ώρα έκλεινε η εξώπορτα ...Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή του, όταν τον περίμενε γελώντας στην κουζίνα και καληνυχτίζοντάς τον τού είπε «Να προσέχεις γιέ μου στη ζωή σου το δυναμό. Γιατί χωρίς αυτόν και το πιο μεγάλο όχημα με τον πιο ικανό οδηγό μπορεί να σταματήσει»!

Μερικές διαπιστώσεις τώρα που αφορούν στη μορφή του έργου .Η γλώσσα   κινείται στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα έργα του Αλέκου. Πρόκειται για μια γλώσσα προσεγμένη αλλά όχι επιτηδευμένη. Ξέρει  ο συγγραφέας να κρατάει το μέτρο και την ισορροπία και σε αυτό το σημείο. Δέκτης του είναι το ευρύ κοινό  και γι αυτό φροντίζει να γίνει κατανοητός, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι κάνει εκπτώσεις ως προς τη γλωσσική ποιότητα  ή ότι καταφεύγει στην εύκολη λύση του λαϊκισμού.

Ως προς το ύφος υπάρχει μια σχετική εξέλιξη και διαφοροποίηση σε σχέση με τα προηγούμενα έργα Προσαρμόζεται βέβαια στην εκάστοτε κατάσταση και γι αυτό άλλοτε είναι σοβαρό, άλλοτε χιουμοριστικό, άλλοτε συγκινητικό .Η διαφοροποίηση έγκειται στη διαχείριση του συναισθήματος. Φαίνεται να υποχωρεί κάπως το συναισθηματικό «κράτημα» και να αφήνεται πιο ελεύθερο το συναίσθημα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πέφτει στα όρια του μελοδραματισμού ή της εύκολης συγκίνησης .Βέβαια σε αυτό τον βοηθάει και το χιουμοριστικό στοιχείο, το οποίο αποφορτίζει το κλίμα, όταν τείνει να γίνει πιο συναισθηματικό και συγκινητικό .Κάποια στοιχεία έμμεσου διδακτισμού εντοπίζονται επίσης στο έργο αλλά ξέρει, ευτυχώς ,ο συγγραφέας να τα προσπερνά πριν κουράσουν τον αναγνώστη.

Το αυτοβιογραφικό στοιχείο είναι  έντονο στο έργο , κυρίως στις δύο τελευταίες ενότητες, που μιλάμε σχεδόν για πλήρη ταύτιση συγγραφέα και πρωταγωνιστή .Αλλά και στις δύο πρώτες ενότητες συναντάμε πολλά στοιχεία που ταυτίζονται με τον Αλέκο .Η αγάπη του για το μπάσκετ,  η δημοσιογραφική του ιδιότητα, η κοινωνική και πολιτική του δράση και άλλα πολλά .Σίγουρα υπάρχει και το στοιχείο της μυθοπλασίας στο έργο  αλλά τα θέματα αντλούνται από την καθημερινότητα, τα βιώματα και τα ενδιαφέροντα του συγγραφέα, έστω και αν επιλέγει την τριτοπρόσωπη αφήγηση  για να αποφύγει  την ταύτιση με τους εκάστοτε ήρωες του .Φαίνεται πάντως πως με το τρίτο πρόσωπο νιώθει πιο ασφαλής  καθώς  το προτιμάει σε όλα του τα έργα.

Εξέλιξη παρατηρείται στο έργο του και ως προς  τη σκιαγράφηση των ηρώων του. Ίσως το πέρασμά του από το μυθιστόρημα να έπαιξε ρόλο σε αυτό , αλλά σε αυτή τη συλλογή  οι ήρωες  εμφανίζονται σαφώς πιο ολοκληρωμένοι .

Αξίζει επίσης να σημειωθεί και η εξέλιξη του συγγραφέα ως προς τη τεχνική του διηγήματος. Ξέρει καλά πώς να κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη χωρίς να τον κουράζει. Ευρηματικοί τίτλοι, αναπάντεχες ανατροπές , αιφνιδιασμοί, που  εντείνουν την αγωνία  και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, αποτελούν μερικές από τις αρετές του έργου.

 Συμπερασματικά φαίνεται πως ο Αλέκος Χατζηκώστας  με το έργο του Μικρές ιστορίες μεγάλα όνειρα εξελίσσει και  βελτιώνει συνεχώς τη γραφή του,  διευρύνοντας παράλληλα  τη θεματολογία του .Δεν επαναπαύεται ούτε λογοτεχνικά ούτε κοινωνικά. Άλλωστε λογοτεχνία και κοινωνικός –πολιτικός προσανατολισμός συνυπάρχουν άρρηκτα και αρμονικά στο έργο του .Ο Αλέκος δε γραφεί απλώς για να γράψει. Γράφει για να μοιραστεί την αγωνία , τους προβληματισμούς του , τα όνειρά του  με τον αναγνώστη .Με αισιοδοξία και όχι με μεμψιμοιρία. Άλλωστε  αυτό το αποδεικνύει καθημερινά με τη  στάση του .Συνεχίζει να αγωνίζεται , να κάνει Μεγάλα Όνειρα και να προσκαλεί και τον αναγνώστη σε αυτό το ταξίδι…

 

 

 

 

 

Έχει διαβαστεί 168 φορές

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Αναζήτηση

Συνέντευξη με την πρέσβειρα της Κούβας Zelmys María Domínguez Cortina

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Τα Πιο Δημοφιλή

Ο Καιρός στη Βέροια



Ο καιρός τώρα

Κυρίως λιακάδα
Κυρίως λιακάδα
Θερμοκρασία 21 °C
Άνεμος ΒΒΔ 2-3 μποφόρ

Δευτέρα, 17 Ιουνίου

Μερική λιακάδα με καταιγίδες
Μερική λιακάδα με καταιγίδες
Θερμοκρασία 19 ως 29 °C
Άνεμος ΒΑ 1-2 μποφόρ

Τρίτη, 18 Ιουνίου

Μερική λιακάδα με καταιγίδες
Μερική λιακάδα με καταιγίδες
Θερμοκρασία 19 ως 29 °C
Άνεμος ΑΝΑ 1-2 μποφόρ

Ποιός είναι online

Έχουμε online 145 επισκέπτες και 0 μέλη.

Αρχική σελίδα για κινητά