Το νέο βιβλίο του «Μικρές ιστορίες, μεγάλα όνειρα» παρουσίασε το απόγευμα της Τετάρτης 28/2, στον Μορφωτικό Αθλητικό Σύλλογο «Η Καλλιθέα», ο Βεροιώτης δημοσιογράφος – συγγραφέας Αλέκος Χατζηκώστας. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Πέτρος Τσαπαρόπουλος, η τέως Δήμαρχος Βέροιας Χαρούλα Ουσουλτζόγλου, η πρόεδρος της Ε.Μ.Ι.Π.Η. Ολυμπία Μπέτσα, καθώς και μέλη του πάντα δραστήριου συλλόγου. Τον κόσμο καλωσόρισε στο χώρο του Συλλόγου ο πρόεδρος Κώστας Τοπαλίδης. 

Η παρέμβαση του Γιάννη Τσαναξίδη

Στο μικρές ιστορίες  μεγάλα  όνειρα Αλέκος μας παρουσιάζει 15 διηγήματα  που διαβάζονται  μονορούφι. Θα  τα χαρακτήριζα  σύντομα  στην  έκταση τους , ικανά όμως να  δημιουργήσουν στον αναγνώστη  δυνατές  εικόνες  και συναισθήματα.  Αλώστε , ακόμη και οι ιστορίες  που μας  έλεγαν οι γονείς μας και  οι παππούδες μας  ήταν  πάντα  μικρές  αλλά με  μεγάλα  διδάγματα.

Τα  15 διηγήματα   είναι χωρισμένα  σε 4  θεματικές  ενότητες .Σε κάθε μια ο συγγραφέας μας  εισάγει σαϊτών χρησιμοποιώντας  ένα μότο.

Στην πρώτη συναντάμε   ερωτικές   ιστορίες,  όπως μας προϊδεάζει  ο σάρκινος    λόγος  του Ρίτσου.  Αλήθεια   πόσες  ιστορίες  ερώτα  έχουν γραφτεί  και πόσες  θα γραφτούν ακομη,αμετρητες  και όμως  όλες  είναι διαφορετικές  γιατί  οι  άνθρωποι είναι  διαφορετικοί αλλά και οι φανταστικοί ήρωες είναι πάντα  διαφορετικοί. Όλοι  έχουμε να διηγηθούμε  μια προσωπική ιστορία ενός δικαιωμένου η όχι  ερώτα. Οι   ερωτικές ιστορίες  που διηγείται  ο Αλέκος είναι ιστορίες παράδοξες με  έρωτες   που κυλούν  αργά αλλά και  επώδυνα, κάνοντας τον αναγνώστη να αγωνιά  για  την ολοκλήρωση τους. Με μαεστρία  το τέλος έρχεται όχι ως ανάταση,  όχι  ως  λύτρωση  αλλά σαν σκληρή και βιωματική αλήθεια. Έρωτες δύσκολοι που μένουν μισοί, ιστορίες που στο τέλος τους  μας αιφνιδιάζουν ,με ήρωες που οι επιθυμίες τους, οι ευκαιρίες  τους  χάνονται. Μήπως  Αλέκο η ζωή μας τελικά δεν καθορίζετε μόνο από  τον ορθολογισμό , την λογική , την διαλεκτική , τον  ιστορικό υλισμό αλλά και από  πιο ανθρωπινά πράγματα   και τις  προσωπικές μας  επιλογές.

Στην δεύτερη  ενότητα  συναντούμε   τρία  διηγήματα που ο συγγραφέας μας τα συστήνει ως  αστυνομικά. Γνωστός λάτρης  της αστυνομικής λογοτεχνίας και των φιλμ νουάρ δεν θα μπορούσε να μην γραφεί  αστυνομικές ιστορίες. Μέσα από τις δίκες του ιστορίες ο Αλέκος συνδέει πράγματα μεταξύ τους φαινομενικά  άσχετα. Συνδέει το βασικό  θέμα με τις  ιστορικές, οικονομικές, κοινωνικές πολιτικές συνθήκες, όλα πηγάζουν και όλα καταλήγουν σε αυτές.  Στις ιστορίες αυτές ο κόσμος γνωρίζει πολλά αλλά δεν είναι πρόθυμος να μιλήσει,  με ήρωες  που πηγαίνοντας  αντίθετα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της αδιαφορίας για ότι συμβαίνει διπλά μας ψάχνουν  να βρουν την αλήθεια,. Στο Βερόνα, που για μένα είναι ίσως η καλύτερη ιστορία που μας διηγείται ο Αλέκος, αποκρυπτογραφείτε  το σκοτεινό παρελθόν επιφανούς μέλους της τοπικής κοινότητας με ιδιάζοντα ρολό στην κατοχή  και στην χούντα. Μια  ιστορία που παράλληλα είναι  και ένα μάθημα   της σύγχρονης  ιστορίας μας δίνοντας μας  στοιχειά  για το πώς  και με ποιους  λειτούργησε  η πολιτική ζωή του τόπου τα χρόνια μετά την κατοχή και τον εμφύλιο.

Στα  επόμενα  2 διηγήματα τα θέματα είναι πιο επίκαιρα .Το πρώτο έχει  αναφορές  σε  προδικαστικά  κυκλώματα, όπου ένας νέος εισαγγελέας μένοντας πιστός στο καθήκον του  οδηγεί μια φαινομενικά απλή υπόθεση στην δικαιοσύνη. Στο  επόμενο μια αστυνομικός λύνει το μυστήριο της δολοφονίας ενός μηχανικού. Εδώ έχουμε το  επίκαιρο  θέμα των αιολικών  πάρκων και τις οικολογικές επιπτώσεις  του. Θέμα που απασχόλησε  και  την δική μας  κοινωνία πρόσφατα.

Στην τρίτη  ενότητα  που αποτελείται  από 4 διηγήματα  γίνετε  αναφορά σε κοινωνικούς  και πολιτικούς αγώνες  . Είναι γνωστή η δράση του συγγραφέα σε ποικίλους αγώνες  και στιγμές από αυτήν την  δράση μας  παρουσιάζει, δίνοντας μας στοιχειά και εικόνες  εκείνης της εποχής. Η σύγκριση  εκείνης της εποχής , μιας εποχής  πιο πολίτικης όπου  ο κόσμος συμμετείχε στην πολιτική ζωή, με την σημερινή εποχή της αδιαφορίας του καναπέ αποβαίνει μοιραία. Μην θεωρείτε ότι ο Αλέκος   τις παρουσιάζει  ως απόμαχος  της πολίτικης δράσης, καθώς συνεχίζει να είναι ένας ενεργός  πολίτης.

Φόρος τιμής στη μνήμη του πατερά του είναι το τέταρτο μέρος του βιβλίου, που εισάγεται με το ποίημα του Βαρβερη ‘ ο πατερας δεν πινει στους ουρανους’ και αναπλαθει πολύ νοσταλγικα την εποχη.    Μέσα από αυτές τις ιστορίες, γνωρίζουμε έναν πατερά που αγωνίζεται για το μεροκάματο και μοιράζεται τις χάρες με τη γειτονιά. Η προσπάθεια για επιβίωση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη, με ένα γελοίο καθεστώς που υποπτεύεται εχθρούς παντού, ακόμη και στο χρώμα ενός αυτοκίνητου. Οι προσωπικές μνήμες του συγγραφέα συνεχίζονται, με οικογενειακά κωμικά περιστατικά και με την παρουσία ενός γονιού που δεν κάνει πίσω στις αρχές που ο ίδιος έχει θύσει, αλλά παράλληλα σέβεται τις δράσεις του παιδιού του και προσπαθεί να το στηρίξει.

 Με λίγα λόγια, αυτό είναι το " Μικρές ιστορίες, μεγάλα όνειρα" του Αλέκου Χατζηκώστα. Ένα βιβλίο με μεγάλη ποικιλία ως προς τα θέματα, που προβληματίζει, χωρίς να κουράζει, συγκινεί, μας γυρνά σε αναπολήσεις στο παρελθόν και μας θυμίζει να έχουμε πιστή στην προσωπική μας δύναμη, χωρίς να θεωρούμε τίποτα δεδομένο.                                          

Ένα βιβλίο που μας ωθεί να γίνουμε ήρωες σε μια δική μας ιστορία, με γνησία δράση για να φωτίσουμε την αλήθεια. Σε μια ιστορία, για παράδειγμα, σαν αυτή της πονεμένης Ελλάδας και του σύγχρονου, διεφθαρμένου, πολίτικου της τοπιού.

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.