Του Αλέκου Χατζηκώστα *Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι η συμπυκνωμένη εικόνα ενός συστήματος που σαπίζει, την ίδια ακριβώς ώρα που οδηγεί τους βιοπαλαιστές αγρότες στη χρεοκοπία και στον αφανισμό.Πιάστηκαν στα πράσα οι «εγγυητές της διαφάνειας»Η κυβέρνηση της ΝΔ διαφήμιζε ως «μεγάλη μεταρρύθμιση» τη μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, με τον... Περισσότερα
Σχετικά με την έρευνα για τις επιπτώσεις στους εργαζόμενους του χώρου του Πολιτισμού
από Η Άλλη Άποψη
Το υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε τη διεξαγωγή έρευνας για τις επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης στους επαγγελματίες του πολιτιστικού και δημιουργικού κλάδου. Οπως σημειώνεται, «η έρευνα αυτή αποτελεί μέρος της ευρύτερης στρατηγικής του ΥΠΠΟΑ για τον σύγχρονο πολιτισμό και για εκείνους που τον υπηρετούν».
Πρόκειται για μια προσπάθεια να διασκεδάσουν την ανησυχία και την αγανάκτηση που εκπέμπουν οι καλλιτέχνες και γενικότερα οι εργαζόμενοι στο χώρο του Πολιτισμού για τη ζωή τους και το έργο τους. Τα σωματεία των εργαζομένων στο χώρο με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο έχουν αναδείξει τη δεινή θέση στην οποία βρίσκονται οι καλλιτέχνες. Σε πολλούς από αυτούς το τελευταίο τους μεροκάματο ήταν τον Φλεβάρη και θα ξαναδούν μεροκάματο τον Οκτώβρη, αν όλα πάνε καλά. Οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις που κυριαρχούν, η εργασία με σύμβαση μιας μέρας, η ημιαπασχόληση, η εποχική εργασία, η αδήλωτη και ανασφάλιστη εργασία, η ανεργία έχουν ως αποτέλεσμα οι περισσότεροι καλλιτέχνες και εργαζόμενοι του χώρου να μην πληρούν τις προϋποθέσεις για να ενταχθούν έστω και σε αυτά τα υπολειπόμενα των αναγκών μέτρα στήριξης. Οι εργαζόμενοι του χώρου με τις συμβολικές τους κινητοποιήσεις, τη συλλογή χιλιάδων υπογράφων απαιτούν να παρθούν μέτρα για την επιβίωσή τους τώρα. Σε αυτές τις διεκδικήσεις τους έχουν συναντήσει «πόρτα» από τα αρμόδια υπουργεία, ανάμεσά τους και το υπουργείο Πολιτισμού.
Το κυριότερο ζήτημα, όμως, είναι για ποιον σκοπό γίνεται αυτή η έρευνα: Γίνεται για να επιλυθούν τα προβλήματα των εργαζομένων στο χώρο ή για να επιταχυνθούν οι απαιτούμενες αναδιαρθρώσεις για την κερδοφορία του κεφαλαίου στον κλάδο; Από τα θέματα στα οποία κατευθύνεται στο δεύτερο μέρος της η έρευνα, διαφαίνεται η πρόθεση της κυβέρνησης να ρίξει τα βάρη της ευθύνης για την τραγική κατάσταση που βιώνουν στον καθένα ξεχωριστά. Γι' αυτό άλλωστε αφήνεται να εννοηθεί ότι οι καλλιτέχνες δεν έχουν τις ικανότητες να δημιουργήσουν επιτυχημένο έργο, άρα χρειάζεται να ενδυναμωθούν με καταρτίσεις και επανακαταρτίσεις για να αποκτήσουν «δεξιότητες, ικανότητες και τεχνογνωσία που τους βοηθούν να δημιουργούν με επιτυχία». Και το δεύτερο που διαφαίνεται είναι πως θα διευρυνθούν η εμπορευματοποίηση, η ανταγωνιστικότητα, η επιχειρηματικότητα στο χώρο του Πολιτισμού μέσα από «βιώσιμες εργασιακές πρακτικές και επιχειρηματικά μοντέλα», «εξωστρέφεια», «συμπράξεις» κ.λπ., για να διασωθεί η κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων στον κλάδο, που αυτό για τους εργαζόμενους μεταφράζεται στη διατήρηση, αν όχι επιδείνωση των στυγνά εκμεταλλευτικών σχέσεων και όρων εργασίας τους.