Ανεξίτηλη

Η «Εθνική Πρωτοβουλία μείωσης των τιμών», που ανακοίνωσε η κυβέρνηση και υλοποιείται από χτες, είναι σκέτη κοροϊδία για τα νοικοκυριά. Με τις τιμές σκαρφαλωμένες στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας πενταετίας, η κυβέρνηση συμφώνησε με τους σουπερμαρκετάδες για μειώσεις σε ορισμένα μόνο προϊόντα και για λίγο καιρό, ενώ για την πλειοψηφία των ειδών πρώτης ανάγκης οι ανατιμήσεις συνεχίζονται κανονικά.

Ούτε στο δαχτυλάκι δεν αγγίζει η κυβέρνηση τους τζίρους και τα κέρδη των λιανεμπόρων, πόσο μάλλον τα κρατικά έσοδα από τις εισπράξεις του ΦΠΑ πάνω στα πανάκριβα αγαθά. Αντίθετα, ξεπλένει τους ομίλους ως ...«κοινωνικά ευαίσθητους» για την ανέχεια όπου βυθίζεται καθημερινά ο λαός εξαιτίας της ακρίβειας.

Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που ανακοινώνονται τέτοιες «συμφωνίες κυρίων». Αντίστοιχες ...εθνικές πρωτοβουλίες είχε αναλάβει η κυβέρνηση με τους τραπεζικούς και ενεργειακούς ομίλους, με τα γνωστά αποτελέσματα: Οι τράπεζες είναι από τις πιο κερδοφόρες στο ταμπλό του Χρηματιστηρίου, ενώ τα καύσιμα και η ηλεκτρική ενέργεια είναι το μεγαλύτερο σαράκι για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Τόσο «ανακουφίστηκαν» τα νοικοκυριά από τις προηγούμενες συμφωνίες της κυβέρνησης.

Οσο κι αν προσπαθεί να εξωραΐσει την άγρια πραγματικότητα, η λαϊκή δυσαρέσκεια για την ακρίβεια στριμώχνει την κυβέρνηση. Στελέχη της ισχυρίζονται ότι οι αιτίες είναι «εισαγόμενες» και ότι υπερβαίνουν την κυβερνητική πολιτική. Λένε ψέματα. Η εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο δεν είναι «εισαγόμενη», αλλά επιλογή για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, που την πληρώνει πανάκριβα και με πολλούς τρόπους ο λαός.

Το Χρηματιστήριο Ενέργειας, η «απελευθέρωση» της ηλεκτροπαραγωγής και της διανομής, η «εξωστρέφεια» της αγοράς, η «πράσινη μετάβαση» και η απολιγνιτοποίηση είναι στρατηγικές της ΕΕ τις οποίες υλοποιούν όλες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα, φορτώνοντας στον λαό την πανάκριβη Ενέργεια. Η ληστρική έμμεση φορολογία για να συντηρούνται τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι πολιτική της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, που δεσμεύονται να τηρήσουν και όλες οι επόμενες.

Υπάρχουν και οι πονηρούληδες που λένε ότι η ακρίβεια είναι συνάρτηση των μισθών και ότι μέχρι αυτοί να αυξηθούν, ο λαός πρέπει να συμβιβαστεί με τα μέτρα - κοροϊδία που παίρνει η κυβέρνηση... Είναι αισχροί!

Οι μισθοί στον πάτο είναι η άλλη όψη της «ανταγωνιστικότητας» της ελληνικής οικονομίας, που όλες οι κυβερνήσεις φυλάνε σαν κόρη οφθαλμού. Γι' αυτό η κυβέρνηση της ΝΔ παρέλαβε και εξέλιξε παραπέρα τον νόμο για την καθήλωση του κατώτατου μισθού, ενώ με την «κοινωνική συμφωνία» που υπέγραψε με τους εργατοπατέρες και τους εργοδότες τραβάει όλους τους κλαδικούς μισθούς πιο κοντά στην περιοχή του κατώτατου.

Απ' όπου κι αν το πιάσει κανείς, από τις πολεμικές ανατιμήσεις και τη βαριά φορολογία έως τη διασφάλιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και τους άθλιους μισθούς, η σφραγίδα της αντιλαϊκής πολιτικής είναι ανεξίτηλη στα ράφια των σούπερ μάρκετ, στα τιμολόγια του ρεύματος, στις αντλίες των βενζινάδικων.

Πάει πολύ λοιπόν η κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τα άλλα κόμματα που είναι μέρος του προβλήματος να εμφανίζονται ότι μπορούν να δώσουν «λύση» χωρίς να θιχτούν η κερδοφορία των ομίλων και τα κρατικά έσοδα, μέσα στα όρια των δεσμεύσεων σε στρατηγικές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, με την πολεμική εμπλοκή να βαθαίνει, στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος». Τέτοιες «λύσεις» δεν υπάρχουν ούτε στη ...Δευτέρα Παρουσία.

Για να πάρει έστω και μια ανάσα ο λαός από τη βαριά ακρίβεια, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Γι' αυτό χρειάζεται να δυναμώσει η σύγκρουση με στρατηγικές επιλογές του, με το κράτος, την κυβέρνηση και τα κόμματα που τις στηρίζουν και τις προωθούν. Να βρουν απέναντί τους σαν μια γροθιά εργαζόμενους, βιοπαλαιστές αγρότες και ΕΒΕ, τη νεολαία, που υποφέρουν όλοι από την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Αυτόν τον δρόμο δείχνει το πανελλαδικό παλλαϊκό συλλαλητήριο που οργανώνουν το Σάββατο στη ΔΕΘ εκατοντάδες σωματεία απ' όλη τη χώρα, με σύνθημα «Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!». Από αυτό το μεγάλο αγωνιστικό ραντεβού δεν πρέπει να λείψει κανείς!

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», 1η Σεπτέμβρη 2026

Επόμενο άρθρο

Τι είναι «ρεαλιστικό» για την οικονομία;