Τι είναι «ρεαλιστικό» για την οικονομία;

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Κορυφώνεται ο διαγκωνισμός για μία ακόμη χρονιά για τα «κοστολογημένα» οικονομικά ψίχουλα στην κυριολεξία που θα ανακοινώσουν από τη ΔΕΘ η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα Τσίπρα και οι άλλοι. Πρωταγωνιστής είναι η κυβέρνηση, που υπόσχεται «μόνιμα, ρεαλιστικά και χωρίς νέους φόρους» μέτρα.

Μόνιμα είναι – αυτό έχει δείξει η εμπειρία- τα αντιλαϊκά μέτρα που όλες οι κυβερνήσεις φόρτωσαν στην πλάτη του λαού. Είναι οι κόφτες των μνημονίων και τα 600 προαπαιτούμενα του Ταμείου Ανάκαμψης, το οποίο ψήφισαν όλοι μαζί. Μόνιμες είναι οι συνέπειες από την εμπλοκή στον πόλεμο και την ανεπίστρεπτη κλιμάκωσή του.

Μόνιμα είναι τα μέτρα στήριξης της κερδοφορίας των οικονομικά ισχυρών, οι χρηματοδοτικοί μηχανισμοί του κεφαλαίου, οι φοροαπαλλαγές και τα άλλα προνόμια για να αναπαράγει με καλύτερους όρους τα κέρδη του, σε βάρος των εργαζομένων και των άλλων βιοπαλαιστών. Μόνιμος είναι ο βραχνάς στον λαιμό των λαϊκών στρωμάτων για το πώς θα βγάλουν τον μήνα.

Ξέρουμε πολύ καλά τι «αντέχει» η οικονομία τους:

«Αντέχει» 12,1 δισ. ευρώ καθαρά κέρδη για τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο επιχειρήσεις μέσα σε έναν χρόνο και 6,1 δισ. μερίσματα για τους μετόχους τους.

«Αντέχει» 7 δισ. ευρώ για ΝΑΤΟικές δαπάνες το 2026.

«Αντέχει» 500.000 ευρώ τη μέρα (!!!) για την αποστολή ελληνικής φρεγάτας στην Ερυθρά Θάλασσα, 2.500 χλμ. μακριά από τα ελληνικά σύνορα, για να προστατεύει τα κέρδη των Ελλήνων εφοπλιστών.

«Αντέχει» 45 εκατ. τον χρόνο (225 εκατ. μέχρι σήμερα) για τους ελληνικούς Patriot στη Σαουδική Αραβία, για την προστασία των διυλιστηρίων της σαουδαραβικής ARAMCO.

«Αντέχει» φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις και κάθε λογής προνόμια για τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες, τους βιομηχάνους.

Οταν όμως έρχεται η ώρα για τις δικές μας ανάγκες, ξαφνικά... ο λογαριασμός δεν βγαίνει!

Δεν «αντέχει» πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) και 8ωρο - 5ήμερο - 35ωρο.

Δεν «αντέχει» την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο και της 13ης και 14ης σύνταξης.

Δεν «αντέχει» νοσοκομεία και σχολεία με όλο το αναγκαίο προσωπικό και σύγχρονες υποδομές.

Δεν «αντέχει» μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς, όπου εργαζόμενοι πληρώνουν ακόμα και με τη ζωή τους την εντατικοποίηση, τα εξαντλητικά ωράρια και την εργοδοτική ασυδοσία.

Δεν «αντέχει» ολοκληρωμένη αντιπυρική προστασία και πρόληψη, επαρκώς στελεχωμένες υπηρεσίες, την ώρα που ο λαός κάθε καλοκαίρι μετρά νεκρούς, καμένα σπίτια και τεράστιες καταστροφές.

Αυτή είναι η ανάπτυξή τους:1 στους 4 ανθρώπους στη χώρα βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας, ο μισθός τελειώνει στις 20 του μήνα και χιλιάδες οικογένειες μετρούν το κάθε ευρώ για το σούπερ μάρκετ, το ρεύμα και το νοίκι ή το στεγαστικό δάνειο, την ώρα που τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο!

Υπάρχει απέναντι στην κατάσταση που χειροτερεύει για τους πολλούς ο «ρεαλισμός» της υποταγής και αυτός της αντίστασης και του αγώνα. Ρεαλιστικό για τον λαό είναι να καταστρώσει σήμερα το δικό του σχέδιο απέναντι σ' αυτό της αστικής τάξης και των κομμάτων της, που έχει δοκιμαστεί σε κάθε εκδοχή και χρεοκόπησε. Ρεαλιστικό είναι να αντιστοιχηθούν οι όροι της υλικής παραγωγής με τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, με μια άλλη οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας!

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της Μαγνησίας