Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
Η απορία μας
από Η Άλλη Άποψη
Μεγάλη συζήτηση γίνεται σε σχέση με τις περίφημες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές» που κάνει η Ελληνική κυβέρνηση, συζήτηση που συνοδεύεται με κινδυνολογικού χαρακτήρα επιχειρήματα, αλλά και την καλλιέργεια αυταπατών «περί κόκκινων γραμμών». Κατά τη γνώμη μας στο πλαίσιο που διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις «από χέρι» αυτές και τα αποτελέσματα τους θα είναι σε βάρος του λαού. Πρόκειται δηλαδή για παιχνίδι με «σημαδεμένη τράπουλα» , όσο «σκληρό» και αν είναι ή φαντάζει ως τέτοιο.
Η χώρα μας έχει τη δυνατότητα να σταθεί στα πόδια της και χωρίς τους «δανειστές». Διαθέτει πλούσιο υπέδαφος, εύφορη γη, θάλασσα, επιστημονικό δυναμικό κ.α Δεν είναι δηλαδή «ψωροκώσταινα». Αυτό που λείπει είναι η χάραξη μιας ριζικά διαφορετικής πολιτικής έξω από την Ε.Ε και τις διάφορες «λυκοσυμμαχίες», μιας πολιτικής που θα έχει στο επίκεντρο της την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών-συμφερόντων και όχι τις ανάγκες της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Το μεγάλο ζήτημα είναι εάν ο ίδιος λαός θέλει μία τέτοια πορεία. Εάν δηλαδή θέλει να ζει κάθε τόσο «το μαρτύριο της σταγόνας» ή επιτέλους να πάρει «την τύχη στα χέρια του»;