Αξιοποίηση για την επιβολή αντιλαϊκών , κατασταλτικών μέτρων

Η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της αξιοποιούν τα τεράστια προβλήματα που προκαλούν στους εργαζόμενους και το λαό το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα και η αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική τους για να τους στερήσουν κι άλλα δικαιώματα, να τους χειραγωγήσουν και να τους υποτάξουν, είτε το πρόβλημα αυτό λέγεται οικονομική κρίση, πόλεμος, ανεργία, προσφυγιά, είτε σήμερα πανδημία κορονοϊού, με όποια ιδιομορφία έχει φυσικά καθένα από αυτά.

Ετσι, στο σοβαρό ζήτημα των μέτρων πρόληψης και αντιμετώπισης του κορονοϊού, πέρα από την ανεπάρκεια και την αναποτελεσματικότητά τους, εξαιτίας κυρίως της διάλυσης του δημόσιου συστήματος Υγείας, σημαντική παράμετρος που προκύπτει και δεν πρέπει να υποτιμηθεί είναι η κατεύθυνση και ο τρόπος επιβολής τους.

Η αξιοποίηση δηλαδή της ανάγκης για μέτρα προστασίας του πληθυσμού από την επιδημία για την ενίσχυση κατασταλτικών λειτουργιών και πρακτικών του αστικού κράτους και κυρίως τη «νομιμοποίησή» τους στη συνείδηση των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας.

Το πραγματικό πρόβλημα του κορονοϊού αξιοποιείται πολλαπλά από την κυβέρνηση και το αστικό κράτος. Ανάμεσα στα άλλα, για την αδιαμαρτύρητη αποδοχή, ως «μονόδρομου», μέτρων παραπέρα δραστικού περιορισμού συλλογικών και ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, φακελώματος και ελέγχου της προσωπικής ζωής, ακόμη και τη συλλήβδην «δαιμονοποίηση» ανθρώπων, στη συγκεκριμένη περίπτωση φορέων του ιού ή υπόπτων ως «κοινωνικά ανεύθυνων». Τελικά, είναι αποκλειστικά δική σου ευθύνη αν νοσήσεις...

Δεν υποτιμούμε καθόλου βεβαίως φαινόμενα ανευθυνότητας, χαλαρής αντιμετώπισης του ζητήματος, την ανάγκη ακόμα και ορισμένων περιοριστικών μέτρων προστασίας ειδικά για ορισμένες κατηγορίες του πληθυσμού (π.χ. ευπαθείς ομάδες, ηλικιωμένοι κ.λπ.) , όμως οι μαζικές διαστάσεις που παίρνει το ζήτημα της διάδοσης δεν εξηγούνται απλώς από την παραβίαση τέτοιων μέτρων αλλά αποκαλύπτουν το βάθος της γύμνιας του συστήματος Υγείας, την αδυναμία σχεδιασμένης αντιμετώπισης της πανδημίας.

Η παραλυτική επίδραση που έχει η δημιουργία κλίματος έντονου και γενικευμένου φόβου στη συνείδηση των εργαζομένων, που ενισχύεται καθημερινά από τα ΜΜΕ, αξιοποιείται για την πειραματική εφαρμογή λειτουργιών και πρακτικών «κατάστασης πολιορκίας» του αστικού κράτους, οι οποίες υπάρχουν ως σχέδια στα συρτάρια των επιτελείων του και τα οποία γίνεται σήμερα προσπάθεια να δοκιμαστούν στην πράξη και να εμπεδωθούν στην κοινωνική συνείδηση, να εξοικειωθούν οι εργαζόμενοι και ο λαός μαζί τους.

Προηγούμενο άρθρο

Υπεύθυνοι και ανεύθυνοι...

Επόμενο άρθρο

Δεν τους ξεπλένει...