Έρχεται «αναιμική ανάκαμψη» ;

Η  κυβέρνηση μετά τα πανηγύρια για το «πρωτογενές πλεόνασμα» ρίχνει στον προεκλογικό στίβο ένα ακόμη χαρτί της, αυτό της «ανάπτυξης» (έστω και αναιμικής) που δήθεν έρχεται και που δείχνει ότι επιτέλους «οι θυσίες του λαού πιάνουν τόπο». Σύμφωνα λοιπόν με τις «Χειμερινές προβλέψεις 2014» που παρουσίασε ο αρμόδιος επίτροπος Ο. Ρεν για τη χώρα μας προβλέπεται:

-ΑΕΠ: Ρυθμούς ανάκαμψης 0,6% για το 2014 και2,9% για το 2015, σωρευτικά δηλαδή 3,5% για τη διετία, έναντι ρυθμού βύθισης πάνω από 23% την περίοδο 2008 - 2013.

-«Κόστος εργασίας»: Η σωρευτική υποχώρηση την περίοδο 2010 - 2013 υπολογίζεται σε 15% και αφορά το λεγόμενο «μοναδιαίο κόστος εργασίας». Δηλαδή, το δείκτη με τον οποίο τα επιτελεία των καπιταλιστών μετράνε το «κόστος» για κάθε μονάδα παραγόμενου εμπορεύματος. Η πτώση αναμένεται να συνεχιστεί με ρυθμούς 1% (2014) και 0,7% (2015).

-Επίσημη ανεργία: Από 27,3% το 2013, προδιαγράφεται για το2014 στο 26% και για το 2015 στο 24%.

-Κρατικό χρέος: Από 177% του ΑΕΠ για το 2013, αναμένεται στάσιμο για το 2014 (177%) και στο 171,9% για το 2015.

Ταυτόχρονα με την ανακοίνωση των στοιχείων αυτών σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται τα παζάρια ανάμεσα στη συγκυβέρνηση και τους  Οργανισμούς (ΕΕ - ΔΝΤ - Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), τα οποία σε αυτήν τη φάση επικεντρώνονται κυρίως στα μέτρα διαρθρωτικού χαρακτήρα, όπως  τα ζητήματα της μείωσης των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών και η μείωση του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας. Στα παζάρια βρίσκονται τα θέματα που αφορούν σε παραπέρα «απελευθερώσεις» κλάδων και τομέων της οικονομίας, με προοπτική τη συγκέντρωση της πίτας στο λιανεμπόριο.

Ας μην υπάρχουν αυταπάτες, ακόμη και εάν γίνουν πράξη οι παραπάνω προβλέψεις, ότι η ζωή των λαϊκών στρωμάτων θα καλυτερέψει ή θα ξαναγυρίσει στην κατάσταση προ κρίσης. Τα μέτρα που προβλέπονται στο όνομα της «δημοσιονομικής σταθερότητας» (και αυτό αφορά όλες τις χώρες της Ε.Ε ανεξάρτητα εάν έχουν μνημόνια ή όχι) είναι συνεχή και βάρβαρα και στόχο δεν έχουν τα λαϊκά συμφέροντα αλλά την εξασφάλιση της «ανταγωνιστικότητας» και της κερδοφορίας των μεγάλων ομίλων... Να σημειώσουμε εδώ ότι όποιος λοιπόν αποδέχεται αυτό το αντιλαϊκό πλαίσιο, ορκίζεται στην ΕΕ και τον δήθεν μονόδρομο της, ανεξάρτητα από τις κορόνες για σκληρές διαπραγματεύσεις, θα υπηρετήσει αυτή την πολιτική.

Το ερώτημα εάν υπάρχει διέξοδος από αυτό τον «φαύλο κύκλο» μπορεί να το δώσει μόνο ο λαός με τους αγώνες τους, που δεν θα πρέπει να είναι φυσικά «τουφεκιές στον αέρα» αλλά επίμονοι, συνεχείς, μαζικοί και με ξεκάθαρη στόχευση. Οι εκλογικές μάχες που υπάρχουν σε λίγες βδομάδες πλέον θα πρέπει-χωρίς αυταπάτες- για τα «όρια τους»- να αξιοποιηθούν σωστά. Εάν συνεχίσουμε να ψηφίζουμε αυτούς (ανεξάρτητα από τον προεκλογικό τους μανδύα) τότε απλά δυσκολεύουμε μόνοι μας τη ζωή μας...

Προηγούμενο άρθρο

Η ΔΕΗ...έχει για τους βιομήχανους...

Επόμενο άρθρο

Χειροτερεύει η κατάσταση στην Υγεία! Και εμείς τι κάνουμε;