Για τις αλλαγές στον “Καλλικράτη”

Αρκετή συζήτηση γίνεται σχετικά με τις αλλαγές που έχει πρόθεση η κυβέρνηση να πραγματοποιήσει στον «Καλλικράτη». Δυστυχώς η συζήτηση περιορίζεται στις αλλαγές στο εκλογικό σύστημα και όχι στηνουσία του ζητήματος.
Κατά τη γνώμη μας,το πλαίσιο στο οποίο κινείται η λεγόμενη αναθεώρηση του “Καλλικράτη”, αφορά στην παραπέρα εμβάθυνση των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, με κύριο χαρακτηριστικό σε αυτή τη φάση την πιο στενή συνύφανση της Τοπικής Διοίκησης με τους επιχειρηματικούς ομίλους. Ένας προσανατολισμός που έχει τη συμφωνία όλων των συμμετεχόντων - πέρα δηλαδή της κυβέρνησης - έχει τη συμφωνία της ΚΕΔΕ, ΕΝΠΕ, ΠΟΕ-ΟΤΑ.
Ο “Καλλικράτης”, τα μνημόνια και οι συνολικές αναδιαρθρώσεις στο κράτος προετοίμασαν θεσμικά, διοικητικά και δημοσιονομικά το έδαφος για εμβάθυνση της επιχειρηματικής δράσης και λειτουργίας των φορέων της Τοπικής Διοίκησης. Στο σύνολό του, το πλαίσιο που ομόφωνα παρουσιάζουν μέσω της επιτροπής του ΥΠΕΣ, παρέχει θεσμικά εργαλεία στους φορείς της Τοπικής Διοίκησης, είτε να ανοίξουν δρόμο είτε να συνδράμουν, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, σε νέα πεδία κερδοφορίας και ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, όπως:
Η προσέλκυση επενδύσεων και συγκέντρωση πόρων (ΕΣΠΑ και άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων κ.λπ.) σε έργα και υποδομές που θα υπηρετούν στρατηγικούς σχεδιασμούς των επιχειρηματικών ομίλων.
Η ώθηση της λεγόμενης κοινωνικής οικονομίας (ΜΚΟ, KΟΙΝΣΕΠ, δίκτυα και συνεταιρισμοί προσώπων) με την ειδική συνδρομή και συνεισφορά της Τοπικής Διοίκησης.
Η ληστρική αξιοποίηση από τις επιχειρήσεις τού συνόλου της δημοτικής ακίνητης περιουσίας.
Η σταδιακή μεταφορά νέων φορολογικών βαρών στις πλάτες των λαϊκών νοικοκυριών και η νομιμοποίηση παλιών μέσω και της Τοπικής Διοίκησης (ΕΝΦΙΑ, αυξημένος ΦΠΑ στα νησιά).
Οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις στο υφιστάμενο πλαίσιο του “Καλλικράτη” συνδέονται με τις γενικές ανάγκες του κεφαλαίου και της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Αλλαγές που καμιά σχέση δεν έχουν με τις ανάγκες του λαού.
Το αστικό κράτος και οι θεσμοί του ευθυγραμμίζονται στην ανάγκη να απελευθερωθούν κεφάλαια για  τη χρηματοδότηση των αναγκών των επιχειρηματικών ομίλων. Γι’ αυτό όσο μεγαλώνει η φορολεηλασία για τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά, οι πόροι που αφαιρούνται απ’ τη χρηματοδότηση των δήμων και των Περιφερειών θα είναι περισσότεροι. Ολες αυτές οι αντιλαϊκές αλλαγές βρίσκονται σε αρμονία με τα απαιτούμενα του 3ου μνημονίου που στήριξαν από κοινού ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι.
Η αντίληψη μας για τις δομές διοίκησης και διεύθυνσης σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, έχει θεμέλιό της την κοινωνική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, τον κεντρικό σχεδιασμό της παραγωγής με κίνητρο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Στηρίζεται στην εργατική συμμετοχή και το λαϊκό έλεγχο από τα κάτω προς τα πάνω, που διαρθρώνεται πρώτα απ’ όλα σε επίπεδο παραγωγικής μονάδας και κοινωνικής υπηρεσίας. Πάνω σε αυτή τη βάση, μπορεί μόνο να διαμορφώνεται ένα ενιαίο σύγχρονο και δωρεάν κρατικό σύστημα Υγείας, Πρόνοιας, Παιδείας. Να εξασφαλίζεται ο σχεδιασμός ανάπτυξης ανά τομέα και κλάδο, αξιοποιώντας το φυσικό και παραγωγικό πλούτο της χώρας. (Αναδημοσίευση από τηνέντυπη "ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ")

Προηγούμενο άρθρο

Τα «ρεκόρ» του Τουρισμού...

Επόμενο άρθρο

«Ολλανδικά» συμπεράσματα