Και όμως... «η γη γυρίζει»

Οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας τρέχουν, είναι σύνθετες και συχνά απρόβλεπτες. Μία σειρά «βεβαιότητες» αλλά και ελπίδες συντρίβονται. Να θυμηθούμε απλά ότι δεν πρόλαβε να περάσει ούτε μία μέρα από το μεγάλο ΟΧΙ του δημοψηφίσματος και την επόμενη, κυβέρνηση και κόμματα της αντιπολίτευσης του λεγόμενου «ευρωπαϊκού τόξου», το μετέτρεψαν σε ένα μεγάλο ΝΑΙ σ’ένα νέο μνημόνιο, βαρύτερο από τα προηγούμενα, που συνεχίζουν να κάνουν «μαύρη» τη ζωή μας, στο όνομα του να μην «χρεοκοπήσει η χώρα».

Όλα αυτά τα χρόνια μας άλλαζαν δραματικά τη ζωή χρησιμοποιώντας πάντα το επιχείρημα του «λιγότερου κακού», κινδυνολογώντας και ταυτόχρονα συκοφαντώντας ασύστολα κάθε διαφορετική φωνή, κάθε διαφορετική πρόταση.

Σίγουρα το ΟΧΙ (που δεν ήταν ομοιόμορφο), αλλά και μεγάλο μέρος του άκυρου και του λευκού στο δημοψήφισμα, ήταν έκφραση αγανάκτησης-δυσαρέσκειας και αντίθεσης στα μνημόνια, στην πολιτική άγριας λιτότητας και ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου. Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσε λευκή επιταγή για νέα μέτρα την επόμενη μέρα…

Και τώρα τι; Τα αισθήματα απογοήτευσης , θυμού, πίκρας ή και προδοσίας που αισθάνονται πολλοί δεν θα πρέπει να τους οδηγήσουν σε αποστράτευση ή και σε νέες αυταπάτες. Πολύ περισσότερο δεν θα πρέπει να τους οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι τα όσα ζούμε είναι «μονόδρομος», «αναγκαίο κακό» και ποιος ξέρει, «ο Θεός της Ελλάδας» μπορεί να δώσει τη λύση...

Το ζήτημα είναι ο λαός, οι εργαζόμενοι να μην υποταχθούν, να μη συμβιβαστούν, να μην ξαναφάνε αμάσητα τα επιχειρήματα που δικαιολογούν μια σκληρή βάρβαρη πολιτική. Να μην εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε αόριστες υποσχέσεις του στιλ «να σε κάψω Γιάννη να σε αλείψω λάδι» ή σε νέες ψευδαισθήσεις και αυταπάτες.

Αποδείχτηκε από τις ίδιες τις εξελίξεις ότι στην Ε.Ε δεν μπορεί να υπάρξει ισότητα και δημοκρατία γιατί απλά από την πρώτη στιγμή της κατασκευής της κυριαρχεί «το δίκιο του ισχυρότερου», τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Κάθε προσπάθεια να βρεθεί εκεί «φιλολαϊκή λύση μέσα από σκληρές διαπραγματεύσεις» είναι καταδικασμένη σε αποτυχία! Και αυτό ακριβώς πάνε να κρύψουν μέσω της περίφημης κινδυνολογίας περί δραχμής». Θα το ξαναπούμε.

Η λύση δεν βρίσκεται απλά στην αλλαγή του νομίσματος, αλλά στη ριζική αλλαγή της ακολουθούμενης πολιτικής κάτι που περιλαμβάνει, την μονομερή διαγραφή του χρέους, την αποδέσμευση από την Ε.Ε, την πραγματοποίηση αλλαγών σε κοινωνικό-οικονομικό-πολιτικό επίπεδο ώστε ο ίδιος ο λαός να απολαμβάνει τον πλούτο που παράγει! Και τέλος πάντων ας θυμηθούμε τα λόγια του Γαλιλαίου μπροστά στην Ιερά Εξέταση: Η γη γυρίζει!

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη «ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ»)

Προηγούμενο άρθρο

Δεύτερη δόση...

Επόμενο άρθρο

Συμπεράσματα...