Νερό...

«Κανένας κίνδυνος εμπορευματοποίησης του νερού δεν υπάρχει», λέει η κυβέρνηση μετά το νομοσχέδιο που ψήφισε, και γελάνε και οι ...γεωτρήσεις. Αφού λοιπόν το νερό δεν κινδυνεύει να γίνει εμπόρευμα, τότε πώς εξηγούνται οι δεκάδες εταιρείες εμφιάλωσης και εμπορίας νερού, που προϋπολογίζουν τζίρο περί τα 800 εκατ. ευρώ το 2023; Τα μεγέθη τους μάλιστα επεκτείνονται με γεωμετρική πρόοδο από χρόνο σε χρόνο.

Πώς εξηγείται ότι ο καθένας από μας θα ξοδέψει φέτος σχεδόν 80 ευρώ για εμφιαλωμένο νερό, καταναλώνοντας περίπου 150 λίτρα εκτός δικτύου; Κι αν όντως δεν είναι «είδος προς εμπορία», τότε πώς εξηγείται η τιμολόγησή του από τις εταιρείες - παρόχους με όρους «ανάκτησης του κόστους των υπηρεσιών ύδατος συμπεριλαμβανομένου του κόστους για το περιβάλλον και για τον φυσικό πόρο», όπως ορίζεται από Οδηγία της ΕΕ; Πώς δικαιολογούνται τα κάθε είδους χαράτσια που κάνουν τον λογαριασμό «βαρύ κι ασήκωτο»; Οσο κι αν προσπαθεί η κυβέρνηση να πείσει για το αντίθετο, το νερό κυλάει εδώ και χρόνια στο αυλάκι της εμπορευματοποίησης, με ευθύνη όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων.

Αυτό ακριβώς έρχεται να υπηρετήσει και η υπαγωγή των εταιρειών ύδρευσης σε Ρυθμιστική Αρχή, με στόχο τον καλύτερο έλεγχο της αγοράς. Αν κάτι επιβεβαιώνεται λοιπόν μετά κι απ' αυτό το νομοσχέδιο, είναι η ανάγκη να δυναμώσει η πάλη για νερό - κοινωνικό αγαθό, σε σύγκρουση με την πολιτική της ΕΕ και όλων των κομμάτων της, που το αντιμετωπίζει ως εμπόρευμα.

Προηγούμενο άρθρο

Ελπιδοφόροι αγώνες

Επόμενο άρθρο

«Θερμομετρούν» τον άρρωστο, αλλά κρύβουν την ανίατη αρρώστια