Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
Νόμπελ…
από Η Άλλη Άποψη
Τα ατελείωτα συγχαρητήρια από ΗΠΑ - ΕΕ - ΝΑΤΟ, που λαμβάνει η κυβέρνηση μετά από τη συμφωνία για το ονοματολογικό των Σκοπίων, είναι από κάθε άποψη ενδεικτικά για το πραγματικό - ευρωατλαντικής κοπής - περιεχόμενό της. Το ίδιο ενδεικτικό, βέβαια, είναι ότι ανάμεσα σε άλλα, ο ΣΥΡΙΖΑ, με αυτά ακριβώς τα συγχαρητήρια, επιτίθεται στα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού και τους ζητάει τα ρέστα για το αν τελικά είναι με τη λεγόμενη «εθνική γραμμή», τη γραμμή δηλαδή της αστικής τάξης που βλέπει τα σχέδιά της να περνάνε μέσα από την «ευρωατλαντική ολοκλήρωση» της περιοχής.
Ανάμεσα στα συγχαρητήρια, σίγουρα ξεχώρισε και αναπαράχθηκε δεόντως αυτό του αμερικανικού περιοδικού «Foreign Policy», που πρότεινε τους πρωθυπουργούς Ελλάδας - ΠΓΔΜ για Νόμπελ Ειρήνης! Εξηγώντας γιατί το δικαιούνται, τονίζει ότι η συμφωνία «αποτελεί ένα πλήγμα για τη Μόσχα αλλά και για τις λαϊκιστικές δυνάμεις στην Ευρώπη» και τάχα «πλήγμα σε όσους θέλουν να ξανασχεδιάσουν τα σύνορα των Βαλκανίων». Παρόμοιες βέβαια αναλύσεις υπάρχουν και σε όλα τα ΜΜΕ, όπου θεωρείται «αυτονόητο» ότι η συμφωνία επιταχύνθηκε για να «σφραγιστούν» τα Βαλκάνια από την επιρροή άλλων δυνάμεων, όπως η Ρωσία, η Τουρκία κ.ο.κ.
Εκείνο, βέβαια, που δεν λένε είναι ότι αυτό το περιεχόμενο της συμφωνίας αποτελεί από πρώτο χέρι εγγύηση ότι οι ανταγωνισμοί θα φουντώσουν, τροφοδοτώντας αντίστοιχα τους εθνικισμούς και αλυτρωτισμούς στην περιοχή, όπως και τα κάθε λογής σχέδια για αλλαγές συνόρων. Άρα το μόνο Νόμπελ που θα δικαιούνταν, αν υπήρχε, δεν είναι άλλο από αυτό του ευρωατλαντισμού...