Όμηροι

«Η οικογένεια του Τζορτζ Φράνσις Μιράντα, λιπαντή στο πλοίο MV Mussafah 2, απευθύνει έκκληση για βοήθεια προς τη ναυτιλιακή κοινότητα, καθώς έχει δηλωθεί αγνοούμενος στο Στενό του Ορμούζ. Η τελευταία επικοινωνία με τη σύζυγό του πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου (...) Η σύζυγός του ζητά οποιαδήποτε πληροφορία θα μπορούσε να βοηθήσει στον εντοπισμό του (...) οποιοιδήποτε διαθέτουν σχετικές πληροφορίες, καλούνται να επικοινωνήσουν με τις αρμόδιες αρχές».

Η αγγελία θυμίζει τις αναζητήσεις αγνοουμένων την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα, σ' έναν νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο που κλιμακώνεται και επεκτείνεται ταχύτατα, η λίστα των αναζητήσεων ξαναβγαίνει από τα συρτάρια και γεμίζει με ονόματα ναυτεργατών που έχουν εγκλωβιστεί στην κόλαση του Περσικού. Το συγκεκριμένο πλοίο χτυπήθηκε από πυραύλους στις 6 Μάρτη με νεκρούς, τραυματίες και αγνοούμενους.

Εκτοτε έχουν γίνει πολλές ακόμα επιθέσεις σε εμπορικά πλοία, βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των ναυτεργατών. Η περιοχή είναι εμπόλεμη ζώνη, αλλά αυτό καθόλου δεν απασχολεί τους εφοπλιστές και τις κυβερνήσεις τους, που κρατάνε ομήρους τους ναυτεργάτες και τους εργαλειοποιούν σε βρώμικα σχέδια για ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή, ακόμα και για χερσαία επέμβαση, στο όνομα της «ελεύθερης ναυσιπλοΐας».

Κανένας ναυτεργάτης να μη δεχτεί η ζωή του να παίζεται στα ζάρια. Η οργανωμένη συλλογική απάντηση μέσα στα καράβια και η αλληλεγγύη έξω από αυτά μπορούν να τσακίσουν τους εργοδοτικούς εκβιασμούς.

• Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»

Προηγούμενο άρθρο

Κρίκος στη συγκάλυψη

Επόμενο άρθρο

Ποιος πληρώνει το λογαριασμό;