Το Πολυτεχνείο, ΖΕΙ και είναι ΕΠΙΚΑΙΡΟ

Δυστυχώς για μία ακόμη φορά η επέτειος του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του ’73 δεν τιμάται όπως θα έπρεπε στο νομό μας. Απουσιάζει δηλαδή το αγωνιστικό στοιχείο που δίνει το νόημα της συνέχειας και κυρίως της μνήμης που θα πρέπει να μετουσιωθεί σε πράξη για όλα όσα και σήμερα αντιμετωπίζουμε.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973 ενάντια στην αμερικανοΝΑΤΟϊκή, φασιστική δικτατορία, οι στόχοι, τα οράματα και οι προοπτικές εκείνου του αγώνα για γενικότερες ανατροπές, φωτίζουν και σήμερα τον δικό μας αγωνιστικό βηματισμό.Η κορύφωση αυτής της αντιδικτατορικής δράσης αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη, δείχνει τον δρόμο για τη συλλογική, μαζική, αγωνιστική στράτευση ως αναγκαία προϋπόθεση για να απαντήσουν σήμερα οι εργαζόμενοι, ο λαός και η νεολαία μας, στη γενικευμένη επίθεση που δέχονται στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους, από τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την κυβέρνηση, την ΕΕ.

Από τις μέρες που φοιτητές και μεγάλο τμήμα του λαού και της νεολαίας συγκρούστηκαν με τη χούντα των συνταγματαρχών που υπεράσπιζε τα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών, βγάζουμε συμπεράσματα: Ο λαός και η νεολαία δεν μπορούν να μένουν θεατές στη σφαγή τους. Με την αποφασιστική, οργανωμένη δράση τους μπορούν να βάλουν τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις, να επιβάλουν το δίκιο τους με τη δική τους δύναμη, χωρίς να περιμένουν σωτήρες. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου εξελίχτηκε σε μια αποφασιστική, αιματηρή σύγκρουση με τη στρατιωτικοφασιστική δικτατορία. Ηταν από τις κορυφαίες στιγμές της αντιδικτατορικής πάλης, της πάλης κατά του ιμπεριαλισμού, κατά των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Είχε προηγηθεί συνειδητή προεργασία, η πολύχρονη αντίσταση, πολλές θυσίες από αγωνιστές που δε δείλιασαν μπροστά σε δυσκολίες και βασανιστήρια. Η δικτατορία, ήταν ένα καθεστώς τρόμου με εξορίες, βασανιστήρια, φυλακές, δολοφονίες. Ομως όλη η 7χρονη αντιδικτατορική πάλη του λαού, ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου απέδειξαν πως κανένας αντιδραστικός μηχανισμός όσο κι αν εμφανίζεται παντοδύναμος και αιώνιος, δεν μπορεί να αναμετρηθεί με την υπεροχή του οργανωμένου εργατικού - λαϊκού κινήματος. Ο δικός μας Νοέμβρης είναι η συνέχεια του αγώνα ενάντια στα σύγχρονα δεσμά της ΕΕ, των μονοπωλίων και των κυβερνήσεων που τους στηρίζουν! Η πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα, ενάντια στον αυταρχισμό πρέπει να είναι στοιχείο της πάλης ενάντια στην πολιτική που διαλύει κάθε δικαίωμα.

Τώρα είναι η ώρα για όσους αγανακτούν, όσους λένε “κάτι πρέπει να γίνει” να κάνουν το βήμα! Να μπουν στον αγώνα! Δεν χωράει άλλη αναμονή! Αντλώντας από αυτόν τον αγωνιστικό σταθμό της πάλης μας, αισιοδοξία, αποφασιστικότητα, πίστη στον δίκαιο αγώνα μας συνεχίζουμε. ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΟ ΖΕΙ. ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ!

Προηγούμενο άρθρο

Αύξηση της φτώχειας διαπιστώνει και η ΕΛΣΤΑΤ

Επόμενο άρθρο

Σύμβολο αγώνα ο ΤΣΕ !