«Προστασία» των δανειοληπτών ή των τραπεζών;

γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Την ίδια ώρα που ανοίγει το δρόμο για να χάσουν τα σπίτια τους χιλιάδες χρεωμένες λαϊκές οικογένειες, με πλειστηριασμούς ή με όποιο άλλο μέσο κρίνουν σε κάθε φάση πρόσφορο οι τράπεζες, η κυβέρνηση... «πανηγυρίζει» γιατί «προστατεύει», λέει, τα σπίτια «των χαμηλών και των μεσαίων εισοδημάτων»!

Ποια είναι η πραγματικότητα; Την ώρα που η συγκυβέρνηση κλιμακώνει τη συνολικότερη αντιλαϊκή επίθεση , έρχεται με το νέο πολυνομοσχέδιο (που ψηφίστηκε με απώλειες δύο κυβερνητικών βουλευτών) να βάλει οριστική ταφόπλακα στην αναστολή πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία των λαϊκών νοικοκυριών, να πετσοκόψει κι άλλο ακόμα και αυτούς τους ανεπαρκέστατους περιορισμούς που υπήρχαν στο λεγόμενο «νόμο Κατσέλη», ενάντια στους πλειστηριασμούς λαϊκών σπιτιών.Το πολυνομοσχέδιο, για μία ακόμη φορά, με διαδικασίες «fast track» στη Βουλή, είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των τραπεζών και συνολικότερα του κεφαλαίου. Πάνω στις πλάτες των χρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών, διευκολύνει τις τράπεζες να διαχειριστούν με πιο λυμένα τα χέρια τους τα «κόκκινα» δάνεια που έχουν συσσωρεύσει, ενώ για το αμέσως επόμενο διάστημα παραπέμπεται το τι ρόλο θα έχουν και σε αυτήν την «αγορά» τα λεγόμενα «distress funds», τα «επενδυτικά» αρπακτικά που έχουν μυριστεί «ψητό» για τα κέρδη τους.

Οι σωρευτικές προϋποθέσεις που θέτει το πολυνομοσχέδιο για την ένταξη στο καθεστώς «μερικής» ή «αυξημένης προστασίας» της πρώτης κατοικίας (προϋποθέσεις περιουσιακές, εισοδηματικές, αλλά και το αν... «ο οφειλέτης υπήρξε συνεργάσιμος», από την πρώτη στιγμή που «κοκκίνισε» το δάνειό του, με τις τράπεζες που τον κυνηγούσαν να το αποπληρώσει!), σε συνδυασμό με την περιορισμένη διάρκεια της όποιας ρύθμισης (3 χρόνια, λες και μετά τα τσακισμένα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά θα μπορέσουν ξαφνικά να αποπληρώνουν τα δάνειά τους!), δείχνουν ποια είναι ακριβώς η «προστασία» για την οποία πανηγυρίζει η κυβέρνηση...

Ας μην υπάρχουν αυταπάτες: Συμφέρον της τράπεζας είναι να κρατήσει τον πελάτη «ενήμερο». Πρώτη τους προτεραιότητα είναι να εξασφαλίσουν την είσπραξη χρήματος και τη διατήρηση υποθηκευμένων τίτλων, ώστε να τους αξιοποιήσουν κερδοφόρα όταν έρθουν τα επενδυτικά funds που περιμένουν σαν κοράκια. Σήμερα προωθούν νέα «τραπεζικά προϊόντα», όπως παράταση πληρωμής μέχρι και στους απογόνους των δανειοληπτών, με το αζημίωτο βεβαίως, ή έχουν και άλλες λύσεις, όπως π.χ. να νοικιάζουν το σπίτι που είναι δικό τους, αλλά δε θα είναι, ή να το ανταλλάξουν με μικρότερο, αλλά πληρώνοντας το δάνειο, δένοντας τις λαϊκές οικογένειες ακόμα πιο σφιχτά κ.ά. Ετσι, θα συνεχίζουν να ξεζουμίζουν τους ανθρώπους του μόχθου - από εισόδημα που δεν έχουν - που βεβαίως με δυσκολία θα καταφέρουν να διατηρήσουν τα σπίτια τους ή θα αναγκαστούν σε δραματικές περικοπές , για να τα σώσουν με την απειλή του πλειστηριασμού πάντα παρούσα. Άλλωστε, τα σπίτια είναι υποθηκευμένα μέχρι να ξεπληρωθούν τα δάνεια, ενώ σε τρία χρόνια θα ξανασυζητηθεί το συγκεκριμένο ζήτημα. Δηλαδή, οι λαϊκές οικογένειες είναι απροστάτευτες, οι τράπεζες πάντα κερδισμένες! Κόντρα σε αυτή τη νέα επίθεση, η απάντησή θα πρέπει να είναι η ένταση της επαγρύπνησης, για να μην περάσουν οι εκβιασμοί, για να μην ξεσπιτωθεί καμιά λαϊκή οικογένεια!

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη «ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ»)

Προηγούμενο άρθρο

Η «κοινωνική πολιτική» της κυβέρνησης

Επόμενο άρθρο

Το δίδαγμα