Τα σκάνδαλα και η σκανδαλολογία

Δεν περνά μέρα το τελευταίο διάστημα που να μην προβάλλεται από τα μεγάλα ΜΜΕ και ένα σκάνδαλο. Κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι η δικαστική  «απόχη» πιάνει πλέον πολιτικά στελέχη, αλλά και οικονομικούς παράγοντες. Τι άραγε συμβαίνει; Άρχισε το σύστημα την ‘εξυγίανση» του, πετώντας τα αγκάθια του; Στο συγκεκριμένο άρθρο θα σταθούμε σε ορισμένες πλευρές του ζητήματος;

1.Τα σκάνδαλα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας έχουν τις ρίζες τους στο ίδιο το σύστημα της «ελεύθερης αγοράς», δεν αποτελούν εξαίρεση, αλλά είναι εγγεγραμμένα στο DNA του. Έχουν τη ρίζα τους στη μεγάλη καπιταλιστική ιδιοκτησία, στον ανελέητο ανταγωνισμό μεταξύ των μονοπωλίων για την εξασφάλιση πλεονεκτικής θέσης. Στον ανταγωνισμό αυτό που είναι «ο θάνατός σου, η ζωή μου» και στον οποίο διακυβεύονται τεράστια κέρδη δε βάζει φραγμό κανένα «ρυθμιστικό πλαίσιο» και κανένας «ελεγκτικός μηχανισμός», άλλωστε το νομικό οπλοστάσιο κατοχυρώνει το κυνήγι του κέρδους. Φυσικά πίσω από την «παράνομη κλοπή», υπάρχει και η «νόμιμη» αυτή δηλαδή της υπερεκμετάλλευσης των εργαζόμενων, αυτών που παράγουν δηλαδή τον κοινωνικό πλούτο. Η «νόμιμη» κλοπή για λογαριασμό της οικονομικής ολιγαρχίας που παράγουν οι εργαζόμενοι αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία ανθεί η διαφθορά.

2. Η συζήτηση για τα σκάνδαλα και τη διαφθορά αξιοποιείται ως όχημα αποπροσανατολισμού. Ενόψει της νέας έντασης της αντιλαϊκής επίθεσης, η συζήτηση για το «τσουνάμι κάθαρσης» εξυπηρετεί τον αποπροσανατολισμό του λαού: Στο να παρουσιάζονται η οικονομική κρίση και τα δεινά των λαϊκών στρωμάτων όχι ως αποτέλεσμα του συστήματος, αλλά ως συνέπεια κάποιων που «τα φάγανε», που «κάνανε ρεμούλες», που «λαδώθηκαν» κ.ο.κ. Τα εκατοντάδες δισ. ευρώ του κρατικού χρέους να παρουσιάζονται όχι ως αποτέλεσμα των «νόμιμων» επιδοτήσεων προς το κεφάλαιο, της ευνοϊκής φορολογίας των μεγάλων επιχειρήσεων κ.τ.λ., αλλά ως συνέπεια των σκανδάλων και της διαφθοράς (παρότι όποιος βάλει τα νούμερα κάτω εύκολα διαπιστώνει ότι το άθροισμα της ζημιάς στο κράτος από τις μίζες και τα σκάνδαλα δε φτάνει ούτε στο ελάχιστο τα 320 δισ. ευρώ του κρατικού χρέους). Προσπαθούν να καλλιεργήσουν τη λογική ότι «τώρα πληρώνουμε όλοι», πληρώνει και ο εργάτης που παράγει όλο τον πλούτο χωρίς να τον καρπώνεται και από πάνω χαρατσώνεται όλο και περισσότερο, «πληρώνει» και ο «διεφθαρμένος επιχειρηματίας»...

3. Οι αποκαλύψεις για τα σκάνδαλα αξιοποιούνται ταυτόχρονα και σαν όχημα για την αναμόρφωση τόσο του πολιτικού σκηνικού, όσο και του ίδιου του τοπίου σε ό,τι αφορά τους καθαρά οικονομικούς συσχετισμούς και ανταγωνισμούς. Με τις διεργασίες για την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος να είναι σε πλήρη εξέλιξη και όλα τα σενάρια να μένουν στο τραπέζι, οι αποκαλύψεις της τελευταίας περιόδου αξιοποιούνται στο να «καίγονται» χαρτιά, να βγαίνουν άλλα στην επιφάνεια. Ειδικά σε ό,τι αφορά το καθαρά οικονομικό πεδίο, φαίνεται να αποτυπώνεται ένας μεγάλης κλίμακας επιχειρηματικός πόλεμος: Ο ένας «δίνει» τον άλλον, στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια αγγίζουν άμεσα ή έμμεσα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, «δείχνουν» διαπάλη μεταξύ διαφορετικών τμημάτων του κεφαλαίου, διαπάλη που δεν περιορίζεται στο εσωτερικό αλλά φαίνεται να «ακουμπάει» τις σχέσεις μερίδων της με τμήματα του κεφαλαίου σε ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες, όπως είναι η Γερμανία και οι ΗΠΑ.

4. Ταυτόχρονα, δεν είναι πρώτη φορά που ο θεσμός της Δικαιοσύνης αξιοποιείται με καθοριστικό ρόλο και στη διαδικασία αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος και στις οικονομικές ανακατατάξεις. Γίνεται προσπάθεια να ενισχυθεί το κύρος της Δικαιοσύνης ως παράγοντα σταθερότητας της εξουσίας. Θυμίζουμε χαρακτηριστικά την υπόθεση «καθαρά χέρια» στην Ιταλία. Ο λαός πρέπει να βγάλει συμπεράσματα από όλη αυτήν την ιστορία, να μην πέσει στις πολλαπλές παγίδες αποπροσανατολισμού που του στήνουν. Υπάρχει πείρα και στην Ελλάδα και διεθνώς, και στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά και στην περίοδο που διανύουμε σήμερα. Είναι απόλυτα δικαιολογημένη η λαϊκή απαίτηση να φτάσει μέχρι τέλους η διαλεύκανση των σκανδάλων που αποκαλύπτονται, όμως λύση στο μεγαλύτερο σκάνδαλο από όλα, το ίδιο το σύστημα θα δώσει μόνο ο ίδιος ο οργανωμένος λαός με την πάλη για την ανατροπή του.

 (Δημοσιεύτηκε στην έντυπη μορφή της «ΑΛΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ»

Προηγούμενο άρθρο

Εφιαλτικά, αντεργατικές προτάσεις

Επόμενο άρθρο

«Βούλιαξαν» τα εισοδήματα (και) στην Ημαθία