ΤτΕ: Στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι η ακρίβεια παίρνει τεράστιες διαστάσεις

Σύμφωνα, λοιπόν, με την έρευνα, οι Ελληνες πληρώνουν τα τυποποιημένα προϊόντα έως και 10% υψηλότερα από την Ευρωζώνη, ενώ οι τιμές είναι υψηλότερες έως και 129%, όπως στην περίπτωση του ανθρακούχου νερού και έως 56% στο γάλα μακράς διάρκειας. Αξίζει βέβαια να πούμε ότι ακόμα κι αν οι τιμές των προϊόντων ήταν στα ίδια επίπεδα με τις χώρες της Ευρωζώνης, αυτό δεν σημαίνει ότι τα λαϊκά νοικοκυριά θα ήταν σε καλύτερη θέση...

Ενδεικτικά, λοιπόν, στον στιγμιαίο καφέ η Ελλάδα είναι 17% ακριβότερη, στα δημητριακά 15%, στα ανθρακούχα αναψυκτικά 15%. Ο αλεσμένος καφές είναι 50% ακριβότερος, το βούτυρο 54%, η μαργαρίνη 60% και οι χαρτοπετσέτες 100%, ενώ η μέση διαφορά στα ακριβότερα προϊόντα είναι 61%. Συνολικά, από τη σύγκριση τιμών σε 41 κατηγορίες επώνυμων τυποποιημένων προϊόντων σούπερ μάρκετ προκύπτει ότι η Ελλάδα είναι η δεύτερη ακριβότερη χώρα στην Ευρωζώνη μετά το Βέλγιο, ενώ τα εισοδήματα των πολιτών της είναι από τα χαμηλότερα. Για τα προϊόντα με τα υψηλότερα μερίδια πωλήσεων στην Ελλάδα, η διαφορά περιορίζεται στο 3%, αλλά και πάλι η Ελλάδα είναι ακριβότερη από τον μέσο όρο.

Είναι, λοιπόν, χαρακτηριστικό ότι η ακρίβεια όχι μόνο δεν έχει «παγώσει» όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά τώρα και με την αύξηση της τιμής του ρεύματος, αναμένονται νέες ανατιμήσεις, παρά τις αλχημείες που δημοσιοποιεί το αρμόδιο υπουργείο, για να αποδείξει το αντίθετο.

Οσον αφορά στο γιατί υπάρχει αυτή η κατάσταση, η έρευνα της Τράπεζας της Ελλάδας αναφέρει πως «οι υψηλές τιμές αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό αυξημένη συγκέντρωση στην αγορά των προμηθευτών, όπου δραστηριοποιούνται μεγάλες πολυεθνικές, οι οποίες προμηθεύουν την αγορά με εισαγόμενα προϊόντα, στρεβλώσεις στην αγορά της λιανικής, καθώς και διαφορές στις καταναλωτικές συνήθειες, όπως για παράδειγμα αγορά μικρών συσκευασιών».

Οι προτάσεις της ΤτΕ είναι στη λογική της «αύξησης του ανταγωνισμού που θα οδηγούσε σε χαμηλότερες τιμές» και στη «μεγαλύτερη διείσδυση προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας». Επίσης, αναφέρει πως «μειώσεις τιμών θα μπορούσαν να προέλθουν αφενός μεν από την αύξηση του τοπικού ανταγωνισμού ως προς τον καταναλωτή, αφετέρου δε από τη δημιουργία ενώσεων λιανεμπόρων (buying groups) ως προς τους προμηθευτές, έτσι ώστε να αντισταθμίζονται οι ολιγοπωλιακές πρακτικές των πολυεθνικών και να επιτυγχάνονται καλύτερες τιμές χονδρικής». Προτάσεις που βέβαια δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ και πουθενά, αφού είναι η ίδια η λειτουργία του ανταγωνισμού και συνολικά της καπιταλιστικής παραγωγής και αγοράς που εκτοξεύει παραπέρα την ακρίβεια και τσακίζει μισθούς και εισόδημα.

Παρά τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν, η κυβέρνηση συνεχίζει το χαβά της με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Π. Μαρινάκη να επιμένει στα περί «εισαγόμενου προβλήματος», λέγοντας πως οι κυβερνητικές πολιτικές έχουν κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση...

Προηγούμενο άρθρο

Επαγρύπνηση

Επόμενο άρθρο

Ασθενείς / πελάτες