Δήλωση Κώστα Γ. Γιοβανόπουλου:Η Α.Ο.Ζ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ

Αν υπάρχει Μία αναπτυξιακή πρόταση, αν υπάρχει Ένας δρόμος διαφυγής από το Χρέος, αν υπάρχει Ένα μοναδικό σημείο ομόνοιας για τον Ελληνισμό ώστε να αιφνιδιάσουμε με τη σωτηρία μας εκείνους που μας έχουν ξεγραμμένους ΕΙΝΑΙ Η Α.Ο.Ζ. 
Κι άλλα κράτη έχουν ΑΟΖ. Οι δυνατότητες-πλούτος της δικής μας όμως, κι ακόμη περισσότερο, η στρατηγική της σημασία για την ειρήνη και την ενέργεια σε όλη την Ευρώπη είναι κλειδιά αναγέννησής μας. Όσα και όποια πολιτικά πρόσωπα και φορείς δεν το έχουν αντιληφθεί ακόμη αυτό, τους καλώ να εμβαθύνουν. Αυτός ο θησαυρός ανήκει σε όλους τους Έλληνες.
Ο Ν. Λυγερός, γεωστρατηγικός αναλυτής, με κάθε τρόπο αναδεικνύει τη σημασία που θα έχει για παράδειγμα το καλώδιο που σύντομα ενώνει ηλεκτρικά με υψηλή τάση Ασία και Ευρώπη, περνώντας από Κύπρο, Κρήτη, Αττική στην Ιταλία. Είναι πολύ πέρα της οικονομικής άνθησης η σημασία της ΑΟΖ. Από την τριτοβάθμια εκπαίδευση μέχρι την σύνθλίψη της ανεργίας, η Ελλάδα δεν ξεχρεώνει απλώς. Γίνεται πάλι πρωταγωνιστής στην ίδρυση θεμελίων ζωής για τον Άνθρωπο. Οι προσεχείς εκλογές κρίνουν σπουδαία αν η χώρα θα παραμείνει στο παιχνίδι των συμμαχιών του Κόσμου ή αν απομονωθεί της Ιστορίας.

4-1-2015 Κώστας Γιοβανόπουλος 
Υποψ. Βουλευτής Ημαθίας - ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΣΧΟΛΙΟ: Ας μας επιτραπούν ορισμένα γενικότερα σχόλια για το όλο ζήτημα, που προφανώς έρχονται σε αντίθεση με την ακολουθούμενη πολιτική των Ελληνικών κυβερνήσεων για το όλο ζήτημα της ΑΟΖ.

1.Η συμμετοχή της χώρας μας, όπως και της Τουρκίας, στο ΝΑΤΟ (από το 1952), όπως και η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ και ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ, αποδείχτηκε πως όχι μόνο δεν αποτελούν παράγοντες επίλυσης των υπαρκτών διμερών προβλημάτων, αλλά αντίθετα είναι ανασταλτικοί για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, και δεν μπορούν καν να εξασφαλίσουν την τήρηση της Διεθνούς Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας (1982), η οποία προβλέπει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα για τα ελληνικά νησιά, όπως το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Από αυτή την άποψη είμαστε αντίθετοι με την πολιτική της εγκατάλειψης και εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων (χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, όπως καθορίζονται από τη διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο στη Θάλασσα του 1982), που ακολούθησαν και ακολουθούν οι ελληνικές κυβερνήσεις. 

2.Ακόμη και αν το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ οδηγηθεί (μετά από πολεμική σύρραξη ή χωρίς αυτήν, με ευρωνατοϊκή παρέμβαση) στα διεθνή δικαστήρια, οι εργαζόμενοι πρέπει να γνωρίζουν πως στις σημερινές συνθήκες, που το Διεθνές Δίκαιο ξαναγράφεται από τους ιμπεριαλιστές και το Δικαστήριο της Χάγης λειτουργεί με σκοπιμότητες, «η ειρήνη», «η ασφάλεια», «η δίκαιη λύση» δεν μπορεί να διασφαλιστεί σε αυτά τα πλαίσια χωρίς την πάλη των δύο λαών για την ανατροπή της αιτίας που γεννά αντιθέσεις, συγκρούσεις, πολεμικές συρράξεις. Κι αυτή η αιτία δεν είναι άλλη από τα καπιταλιστικά υπερκέρδη, την εξουσία του κεφαλαίου, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.

3.Ακόμα κι αν ανακηρυχτεί ΑΟΖ και γίνει κατορθωτό, με τον έναν ή άλλο τρόπο, να οριοθετηθεί η ΑΟΖ με την Τουρκία και τις άλλες γειτονικές μας χώρες, και ξεκινήσει η εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της χώρας, αυτό από μόνο του δεν μπορεί να γλιτώσει τον εργαζόμενο λαό από την καπιταλιστική κρίση, τη φτώχεια, την εξαθλίωση, όπως ισχυρίζονται διάφορα κόμματα. Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα στην παγκόσμια ιστορία και στη σημερινή σκληρή πραγματικότητα, που δείχνουν πως αυτός ο πλούτος είτε αποτελεί «μήλον της έριδος», που προκαλεί μεγάλες αιματοχυσίες, είτε γίνεται αντικείμενο ασύδοτης εκμετάλλευσης από τις μεγάλες μονοπωλιακές εταιρίες, που τον καταληστεύουν, καταστρέφοντας το περιβάλλον, πετώντας «ψίχουλα» στους εργαζόμενους.Έχει, λοιπόν, τεράστια σημασία ποιος και κάτω από ποιους όρους θα επωφεληθεί απ’ αυτόν τον πλούτο. Ρίχνουν «στάχτη στα μάτια» του λαού οι πολιτικές δυνάμεις, που μιλούν γενικά για ανάπτυξη και αξιοποίηση του πλούτου, αποφεύγοντας να απαντήσουν σ’ αυτό το ερώτημα.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Δήμος Βέροιας :Ανακοίνωση για την «Αφισορύπανση»

Επόμενο άρθρο

Η …πολυκομματική δημοτική αρχή της Βέροιας