Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Ζητώντας επισιτιστική βοήθεια
Τελευταία ενημέρωση από Η Άλλη Άποψη
Με αφορμή τον γιορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς, παρουσιάζουμε ένα σπάνιο έγγραφο που αφορά το συνδικαλιστικό κίνημα στην περιοχή μας αμέσως μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς. Βρίσκεται στα ΓΑΚ Ν. Ημαθίας.
Πρόκειται για έγγραφο-αμέσως μετά την απελευθέρωση της Βέροιας από τους Γερμανούς (23/11/1944)-, με το οποίο ο Σύνδεσμος Εργατών Γης, ζητά από την Αγγλική Υπηρεσία Περίθαλψης (Em-El) βοήθεια προς τα μέλη του σωματείου και τις οικογένειες τους.
«Η ταχτική που κρατούσε ο βάρβαρος καταχτητής πάνω στις χώρες που κατέκτησε προσωρινά είναι σε όλους γνωστή. Ιδιαίτερα όμως η Ελλάδα μας δοκίμασε όλο το βάρος της φασιστικής μπότας γιατί ήταν λαός ατίθασος, λαός που σαν μοναδικό του ιδανικό είχε τη Λευτεριά. Και έτσι ο λαός μας όσο εναντιωνόταν στα φασιστικά του σχέδια τόσο και περισσότερο καταπιεζόταν. Πεινασμένοι βάρβαροι μόλις ήλθαν άρπαξαν και την τελευταία μπουκιά ψωμιού απ’ τα χέρια μας ρίχνοντας μας στην ασιτία, εξ’ αιτίας της οποίας χιλιάδες κόσμου πέθαναν απ’ τη πείνα. Και κείνοι όμως που ζούσαν δεν ήσαν πιο τυχεροί γιατί η πείνα οδηγεί στην αρρώστεια και χωρίς φάρμακα το ίδιο τέλος περιμένει τον άνθρωπο. Οι λησταί αυτοί μη λογαριάζοντας πως ο τόπος μαστίζεται απ’ την ελονοσία μας στερούσαν και το τελευταίο φάρμακο. Σκοπός τους βέβαια ήτο η εξασθένησις της φυλής μας. Να μην μπορή να αντιδράση ενάντια στο βάρβαρο κατακτητή. Παρ’ όλα αυτά εμείς οι Ελληνες χωρίς φαϊ χωρίς φάρμακα ρούχα και παπούτσια δεν ναρκωθήκαμε. Αρχισε τότε να μας καίη τα σπίτια και να μας σκοτώνη ομαδικά συγκεντρώνοντάς μας σε στρατόπεδα. Το αποτέλεσμα όμως ήτο πάλι ένα μηδέν. Και τώρα τελευταία φεύγοντας πια φρόντισε να καταστρέψη κάθε συγκοινωνιακό μέσο για να μας εξασθενήση τελειως. Εμείς όμως που αντέξαμε σε τόσες καταπιέσεις δεν λυγίσαμε και ορθώνουμε το ανάστημα μας για να αναβιώσουμε τη φυλή μας. Εμείς ιδιαίτερα οι εργάτες γης τραβήξαμε το περισσότερο βάρος στο τρίχρονο αυτό μαρτύριο. Αγγαρίες και όλων των ειδών καταπιέσεις του κατακτητή, περνούσαν απ’ τις πλάτες μας από πλάτες ανθρώπων που δεν ήσαν βέβαιοι αν το μεσημεριανό ή βραδυνό φαγητό θα υπήρχε για να τους κρατήση στη ζωή. Χωρίς να αναλογισθούμε πώς οι αρρώστιες πρώτες εμάς κυνηγούσαν. Πρώτιστες μας ανάγκες τώρα είναι τρόφιμα, φάρμακα, παπούτσια, ρούχα και οικονομική ενίσχυσι γιατί ο χειμώνας που έρχεται θα επιδεινώση την κατάστασιν μας. Πιστεύοντες στο δίκαιο των αιτημάτων μας είμεθα βέβαιοι ότι θα μας τα εκπληρώσητε. Δύναμις σωματείου 100. Μέλη οικογενειών 2.700.
Διατελούμεν μετά τιμής,Η Επιτροπή»