«Επιτελικό» ή «αποκεντρωμένο» κράτος; Τεχνοκράτες υπουργοί ή εκλεγμένοι βουλευτές; Αυτά τα κάλπικα διλήμματα κυριαρχούν στην αντιπαράθεση των τελευταίων ημερών, στη σκιά της συγκάλυψης των σκανδάλων για να μείνει στο απυρόβλητο ο πραγματικός ένοχος: Το κράτος του κεφαλαίου, που κάθε λειτουργία του υπηρετεί την πολιτική του κέρδους, με ... Περισσότερα
Και οι ευθύνες της κυβέρνησης ;
από Η Άλλη Άποψη
Με αφορμή την εξαγγελία των νέων μέτρων από τον
Περιφερειάρχη κ. Απ. Τζιτζικώστα, ο Αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας σημειώνει
σε δήλωσή του: « «Μετά από μια πολύμηνη και άνιση μάχη με τον κορονοϊό,
όλα έδειχναν πως είχαμε θέσει την κατάσταση υπό έλεγχο. Δυό μήνες μετά, η
αδιαφορία κάποιων και η πλημμελή εφαρμογή των μέτρων υγιεινής, μας
φέρνουν και πάλι σήμερα μπροστά στη λήψη μέτρων και στον περιορισμό
«ελευθεριών» που είχαμε κατακτήσει…»
Ας μας επιτραπεί όμως να καταθέσουμε τις δικές μας σκέψεις
για τις κυβερνητικές ευθύνες που δεν μπορούν να αποσιωπηθούν στο όνομα της «ατομικής
ευθύνης»
Την ίδια στιγμή, λοιπόν, που συνεχίζει να επικαλείται την
«ατομική ευθύνη», προηγουμένως:
- Έχει πάρει απόφαση να ταξιδεύουν με πληρότητα 100% τα
αεροπλάνα. Θυμίζουμε ότι μέσα στις τρεις πρώτες βδομάδες του Ιούλη ελέγχθηκε
για κορονοϊό μόνο το 13,9% όσων ταξιδιωτών εισήλθαν στη χώρα.
- «Χαλάρωσαν» τα υγειονομικά πρωτόκολλα στα χερσαία σύνορα,
με αποτέλεσμα να υπάρξει άνοδος κρουσμάτων στη Βόρεια Ελλάδα.
- Ταυτόχρονα κατ' απαίτηση του τουριστικού κεφαλαίου
ανοίγουν οι πύλες της χώρας σε τουρίστες από χώρες όπου σημειώνεται άνοδος των
κρουσμάτων (π.χ. Βρετανία).
- Με απόφαση της κυβέρνησης καταργήθηκε η χρήση μάσκας στα
μεγάλα εμπορικά κέντρα τύπου «Mall», μετά βεβαίως από απαίτηση των ιδιοκτητών
τέτοιων επιχειρήσεων. Επίσης, με απαίτηση πάλι των μεγάλων επιχειρήσεων στην
εστίαση «χαλάρωσαν» και εκεί τα μέτρα προστασίας.
- Με κατεύθυνση της ΕΕ χαλαρώνουν τα - ήδη σχεδόν ανύπαρκτα
- μέτρα προστασίας σε εργασιακούς χώρους και βιομηχανίες αφού σύμφωνα με αυτήν
την κατεύθυνση ο κορονοϊός δεν αποτελεί απειλή υψηλού κινδύνου για τους
εργαζόμενους!
- Για χάρη των εφοπλιστών και ενώ ο κορονοϊός βρίσκεται ήδη
σε έξαρση αποφασίζεται η αύξηση της πληρότητας των πλοίων από 65% σε 85%.
- Αποτέλεσμα της πολιτικής υποχρηματοδότησης, των μεγάλων
ελλείψεων σε προσωπικό και μεταφορικά μέσα, χιλιάδες εργαζόμενοι καθημερινά
στοιβάζονται σαν σαρδέλες ο ένας πάνω στον άλλο στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
Είναι ενδεικτικό ότι τα πετσοκομμένα υγειονομικά πρωτόκολλα
για το «άνοιγμα» του Τουρισμού αποτελούν υλοποίηση των όρων που επιβάλλουν οι
μεγαλοξενοδόχοι, οι μεταφορικές εταιρείες και οι tour operators. Ετσι, αντί να
διενεργούνται καθολικοί προληπτικοί έλεγχοι σε όλους τους επισκέπτες πριν
ξεκινήσουν το ταξίδι τους, όπως και συχνοί έλεγχοι σε εργαζόμενους και
κατοίκους τουριστικών περιοχών, σε συνθήκες μάλιστα που καθημερινά
καταγράφονται νέα ρεκόρ κρουσμάτων παγκοσμίως, η πρόληψη από την πλευρά του
κράτους περιορίζεται τελικά σε μερικούς δειγματοληπτικούς ελέγχους στις αφίξεις
από το εξωτερικό, με τα αποτελέσματα ακόμα και γι' αυτούς τους ελέγχους να
γνωστοποιούνται αφού πρώτα τα κρούσματα έχουν διασκορπιστεί σε όλη τη χώρα!
Τις ίδιες προτεραιότητες του κεφαλαίου εξυπηρετούν η απόφαση
κυβέρνησης και ΕΕ για 100% πληρότητα στα αεροπλάνα, με συνωστισμό επιβατών σε
πολύωρες πτήσεις, η αντίστοιχη «χαλάρωση» των προληπτικών μέτρων στην
ακτοπλοΐα, αλλά και οι αποφάσεις χαλάρωσης των μέτρων προστασίας στους χώρους
δουλειάς. Ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους κλάδους, μαζί με τους
αυξημένους κινδύνους για την υγεία τους, αντιμετωπίζουν είτε το ξεζούμισμα, το
πετσόκομμα μισθών και δικαιωμάτων όσοι δουλεύουν, είτε την επιβίωση με ανεπαρκή
επιδόματα ή ακόμα και χωρίς αυτά, όσοι έχουν μείνει άνεργοι.
Είναι φανερό ότι ο λαός, από την ίδια του την πείρα,
αντιλαμβάνεται πως δεν μπορεί να εμπιστευθεί μια κυβέρνηση, ένα κράτος που
τζογάρει την υγεία του για να παίξει το παιχνίδι των μεγάλων επιχειρηματικών
ομίλων. Ενα κράτος που δηλώνει ανίκανο να παρέχει στο λαό ένα δημόσιο δωρεάν
σύστημα Υγείας ικανό να αντιμετωπίσει μια υγειονομική κρίση και φορτώνει την
ευθύνη στο λαό, την ίδια ώρα που είναι ικανότατο στο να διαμορφώνει το
περιβάλλον προστασίας της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων βάζοντας στο περιθώριο
εργατικά δικαιώματα και ανάγκες. Ενα κράτος που λέει ότι είναι αποκλειστικά
ατομική ευθύνη, όχι συλλογικό δικαίωμα, η προστασία της υγείας.