Στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Βέροιας ο δήμαρχος Κώστας Βοργιαζίδης σημείωσε σχετικά με την πολικτική συγκυρία: «…Εμείς που θέλουμε την παραμονή στο ευρώ θέλουμε το κακό της χώρας; Όχι. Απλά κανείς δεν παρουσίασε ένα σχέδιο Β, πραγματικό, που να μας λέει κοστολογημένα τις σημαίνει η έξοδος από το ευρώ. Η συντενταγμένη πολιτεία θα πρέπει να κοστολογήσει τις σημαίνει αυτό…»

 Ας το ξεκαθαρίσουμε. Η «εναλλακτική πρόταση» στην καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής δεν ήταν η καπιταλιστική Ελλάδα του ευρώ, έτσι και η «εναλλακτική» στην καπιταλιστική Ελλάδα του ευρώ δεν είναι η επιστροφή στην καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής. Κατά την άποψη μας δεν υπάρχει καμία προοπτική όσο η χώρα βρίσκεται στην Ε.Ε, όσο τα κλειδιά της οικονομίας κρατά το μεγάλο κεφάλαιο ντόπιο και ξένο. Στο ερώτημα, επομένως, αν υπάρχει «εναλλακτική» η απάντηση είναι ότι υπάρχει και παραυπάρχει. Μόνο που βρίσκεται έξω τόσο από το σύστημα  της καπιταλιστικής ευρωχρεοκοπίας όσο και από το σύστημα της καπιταλιστικής δραχμοχρεοκοπίας.

Όσο τα κλειδιά της οικονομίας βρίσκονται στα χέρια των ομίλων, οι θυσίες των λαϊκών αναγκών στο βωμό του κέρδους τους δεν πρόκειται να σταματήσουν, όποιο κι αν είναι το νόμισμα.

Την επιστροφή στην καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής (όπως προτείνουν ορισμένοι) θα την πληρώσει πάλι η λαϊκή οικογένεια, με διαφορετικό βέβαια τρόπο, όπως με την αύξηση του πληθωρισμού, την εμφάνιση της μαύρης αγοράς, με αυξήσεις σε τιμές εισαγόμενων προϊόντων, με φτηνή εργατική δύναμη για να θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητα των ντόπιων μονοπωλίων.

Η καπιταλιστική Ελλάδα με οποιοδήποτε νόμισμα αποτελεί ξένη σημαία για το λαϊκό κίνημα. Αφήνει στο απυρόβλητο την άρχουσα τάξη που καταπιέζει το λαό. Φρενάρει τη ριζοσπαστικοποίηση των εργαζομένων, με την προβολή της αυταπάτης του φιλολαϊκού δήθεν καπιταλισμού.

Ευτυχώς για το λαό, υπάρχει λύση.

Σε πείσμα όλων των εκδοχών του µύθου της «Ψωροκώσταινας»η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική:

    1) Η Ελλάδα είναι µια χώρα που διαθέτει ικανοποιητικό επίπεδο συγκέντρωσης των µέσων παραγωγής και του εµπορικού της δικτύου.

    2) Παρουσιάζει σηµαντικό επίπεδο ανάπτυξης της σύγχρονης τεχνολογίας.

    3) ∆ιαθέτει πολυάριθµο εργατικό δυναµικό, µε εµπειρία, µε βελτιωµένο µορφωτικό επίπεδο και εξειδίκευση.

    4) ∆ιαθέτει πολυάριθµο και αξιόλογο επιστηµονικό δυναµικό.

    5) ∆ιαθέτει φυσικές πλουτοπαραγωγικές και ενεργειακές πηγές, σηµαντικά αποθέµατα ορυκτού πλούτου που συνιστούν συγκριτικό πλεονέκτηµα για την παραγωγή βιοµηχανικών και καταναλωτικών προϊόντων.

    6) Διαθέτει το µεγάλο πλεονέκτηµα να µπορεί να εξασφαλίζει επάρκεια στα είδη διατροφής για τις λαϊκές απαιτήσεις, αλλά και το εξωτερικό εµπόριο.

    7) ∆ιαθέτει ικανότητες για παραγωγή σύγχρονων προϊόντων, µηχανών, εργαλείων και συσκευών.

Επόμενως υπάρχει άλλος δρόμος που μπορεί να εφαρμοστεί εάν ο λαός πιστέψει στη δύναμή του, αποφασίσει και οργανώσει την αντεπίθεσή του, για να ανατρέψει την εξουσία των μονοπωλίων.

Είναι ο δρόμος της κοινωνικοποίησης των μονοπωλίων, των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας και εργατικό - λαϊκό έλεγχο παντού, με αποδέσμευση από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, μονομερή διαγραφή του χρέους και το λαό πραγματικό νοικοκύρη στον τόπο του. Ας το πάρουμε απόφαση ν’ ακολουθήσουμε τον δρόμο αυτό και τα «βρίσκουμε στις λεπτομέρειες»…

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.