Καλλιεργώντας αυταπάτες

Διαβάζουμε από την ομιλία του «γαλάζιου» βουλευτή της Ημαθίας Λ. Τσαβδαρίδη, κατά τη διάρκεια της ψήφου εμπιστοσύνης: «…. Ελάχιστοι πίστευαν τότε ότι σε μόλις δύο χρόνια θα σταθεροποιούσαμε το τραπεζικό σύστημα, θα ενισχύαμε την ανταγωνιστικότητα, θα ανατρέπαμε την ύφεση, θα αποκλιμακώναμε την ανεργία, θα βγαίναμε στις αγορές. Το καταφέραμε. Ελάχιστοι πίστευαν τότε ότι θα ενισχύαμε την κοινωνική συνοχή, θα καλύπταμε τους ανασφάλιστους, θα περιορίζαμε τη λαθρομετανάστευση, θα αντιμετωπίζαμε την εγκληματικότητα και την τρομοκρατία, θα ενισχύαμε την αξιοπιστία της χώρας. Το καταφέραμε. Ελάχιστοι πίστευαν τότε ότι θα βγούμε από το Μνημόνιο. Το καταφέρνουμε και αυτό βήμα-βήμα, όχι χωρίς τεράστιο κόπο, όχι χωρίς τεράστιες θυσίες από τους πολίτες, όχι χωρίς λάθη, αλλά επιτυγχάνουμε τους στόχους….»

Θα μπορούσε με μια κουβέντα να χαρακτηρίσει κανείς όλα τα παραπάνω όχι μόνο ως ωραιοποίηση της κοινωνικής-οικονομικής πραγματικότητας αλλά κυρίως ως προσπάθεια φυγής απ’ αυτήν. Οι κάτοικοι και της Ημαθίας όλα αυτά τα χρόνια είδαν τη ζωή τους να χειροτερεύει απόλυτα. Ο κύριος βουλευτής ας πάει μία βόλτα στον τοπικό ΟΑΕΔ και ας ρωτήσει για τα στοιχεία της ανεργίας στο νομό και ιδιαίτερα σε κάποιες περιοχές της (π.χ Νάουσα). Ας επισκεφτεί τις τράπεζες και ας δει την κατάσταση με τα «κόκκινα δάνεια». Ας κάνει μία βόλτα στην αγορά των πόλεων και στη συνέχεια ας ενημερωθεί από το γραφείο του τοπικού ΟΑΕΕ το πόσα χρωστούν οι επαγγελματοβιοτέχνες σ’αυτόν. Ας περιοδεύσει στα χωριά της Ημαθίας και ας κουβεντιάσει με τους αγρότες αν αντέχουν στη νέα καλλιεργητική περίοδο να καλλιεργήσουν ξανά τα χωράφια τους και κυρίως για το πώς σκέπτονται να περάσουν τον χειμώνα. Ο κατάλογος θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερος. Οι κάτοικοι της Ημαθίας ακόμη και οι ψηφοφόροι του- βιώνουν τη σκληρή πραγματικότητα αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής, των γενικότερων κατευθύνσεων της Ε.Ε (με ή χωρίς μνημόνια)- και επομένως γνωρίζει και ό ίδιος καλά ότι δεν πιστεύουν τις υποσχέσεις του, αλλά ούτε και ελπίζουν σε τίποτε από αυτές. Όσο δε αφορά τα «πανηγύρια» για τη «σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος» καθώς και την «ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας» να του δώσουμε δίκιο. Πάνω στα ερείπια του «κοινωνικού κράτους», πάνω στη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολλών, το κεφάλαιο της χώρας (αλλά και το πολυεθνικό) απέκτησε ακόμη πιο ιδανικό περιβάλλον για την αύξηση της κερδοφορίας του.Και φυσικά από το «αυγάτισμα» του μην περιμένεις κανείς (εργάτης, αγρότης, ΕΒΕ, άνεργος) να πάρει έστω και ψίχουλα

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Απόντες οι περισσότεροι δημοτικοί σύμβουλοι…

Επόμενο άρθρο

Πετυχημένο σεμινάριο Οικονομολόγων -Φοροτεχνικών