ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΗΝ ΒΕΡΟΙΑ

Σε συγκέντρωση στο Φιλίππειο Κλειστό Γυμναστήριο Βέροιας μίλησε απόψε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στην Ημαθία.  

Φίλες και φίλοι,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Σε όλους και όλες εσάς που ανησυχείτε γι' αυτή την κατάσταση, που όλο και πιο συχνά λέτε «φτάνει πια, δεν πάει άλλο», «κάτι πρέπει να γίνει», σας λέμε καθαρά: Ναι, κάτι πρέπει να γίνει, για να δυναμώσει η εργατική - λαϊκή πάλη. Για να πολλαπλασιαστούν οι εστίες αντίστασης, για να φέρουμε στο επίκεντρο τις δικές μας λαϊκές ανάγκες.

Και μπορούμε να κάνουμε πολλά για να μη μείνει για άλλη μια φορά η ανησυχία σιωπηλή, να μην εγκλωβιστεί ξανά σε προηγούμενες επιλογές, στο όνομα μιας ψεύτικης αυταπάτης επιλογής κάποιου δήθεν μικρότερου κακού, που οδηγεί πάντα στο μεγαλύτερο κακό και μας γυρίζει πάλι πίσω, διαψεύδοντας τις προσδοκίες του λαού μας. Το ζήσαμε αυτό πολλές φορές στο παρελθόν μέχρι σήμερα.

Για να μη σκορπίσει πάλι η αγανάκτηση, να μη γίνει εκ νέου στήριξη σε παλιούς και νέους «σωτήρες» που πάντα απογοητεύουν, αφοπλίζουν και τελικά αδρανοποιούν τον λαό.

Γιατί η αποστολή όλων αυτών, και του Μητσοτάκη και του Τσίπρα και του Ανδρουλάκη και λοιπών, είναι πώς θα διασωθεί η εξουσία του κεφαλαίου, η εξουσία των συμφερόντων που υπηρετούν.

Μπορούμε να κάνουμε πολλά για να γίνει η ανησυχία, η αγανάκτηση, συλλογική οργάνωση, δράση μέσα στο σωματείο, στον σύλλογο, στην επιτροπή αγώνα, στον μαζικό φορέα της γειτονιάς. Για να βάλουμε εμπόδια στα χειρότερα, για να κερδίσουμε ανάσες ανακούφισης και το πιο σημαντικό, να ανοίξουμε τον δικό μας δρόμο, τον δρόμο της ικανοποίησης των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Σας λέμε: Υπάρχει, κι αυτή δεν βρίσκεται μέσα στο σύστημα της εκμετάλλευσης, αλλά στην πάλη ενάντιά του, που βάζει στο στόχαστρο τις κυβερνήσεις του, τα αστικά κόμματα, τις συμμαχίες τους και την εξουσία τους. Κι αυτή η εναλλακτική για τον λαό βρίσκεται μόνο στην πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, που είναι ρεαλιστική, γιατί ρεαλιστικό είναι ό,τι υπηρετεί τα συμφέροντα των πολλών: Της εργατικής τάξης, του λαού και όχι των λίγων, των καπιταλιστών.

Ρεαλιστικό σήμερα, στον 21ο αιώνα της έκρηξης της τεχνολογίας και της επιστήμης, είναι ο εργάτης να έχει σταθερή δουλειά με δικαιώματα, έναν καλό μισθό, να εργάζεται λιγότερο και να απολαμβάνει περισσότερα, Κοινωνική Ασφάλιση, καλή σύνταξη.

Ρεαλιστικό είναι όλοι να απολαμβάνουμε δωρεάν και υψηλού επιπέδου υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας, ολόπλευρη δωρεάν μόρφωση για τα παιδιά μας, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό, τη ζωή σε ένα ανθρώπινο περιβάλλον και χωρίς τον φόβο, την ανασφάλεια που προκαλεί πλέον η απειλή μιας γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης.

Αν όλα αυτά, τα κόμματα του κεφαλαίου, η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και οι λοιποί, τα προσπερνούν ή τα χλευάζουν, ισχυριζόμενοι ότι τάχα «δεν είναι ρεαλιστικά», ότι «είναι έξω από τα όρια του εφικτού», αυτό γίνεται γιατί ο δικός τους ρεαλισμός χωράει μόνο ό,τι συμφέρει το μεγάλο κεφάλαιο.

Η οικονομία τους αντέχει τις επιδοτήσεις, τα κρατικά και ευρωπαϊκά πακέτα χρηματοδότησης για τις επενδύσεις των ομίλων. Αντέχει τις φοροαπαλλαγές και τα νέα προνόμια στο κεφάλαιο.

Δεν αντέχει, όμως, τις αυξήσεις μισθών και συντάξεων, την κατάργηση των αντιλαϊκών φόρων, τη διαγραφή χρεών για τους ανθρώπους των λαϊκών στρωμάτων, τις αυξήσεις των κοινωνικών δαπανών, τη στήριξη όλων όσοι αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα.

Ακόμα κι όταν υπόσχονται ότι θα ανοίξει μια χαραμάδα, κάτι θα δοθεί για ανακούφιση, μια μικρή έστω βελτίωση της ζωής του λαού, έρχεται και την κλείνει το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης... Μια με την κρίση του, μια με την πανδημία. Τώρα και με έναν πόλεμο και μια νέα κρίση που βρίσκεται προ των πυλών.

Κι αυτά δεν τα λέμε μόνο εμείς, τα ομολογούν τα δικά τους επιτελεία, ευρωπαϊκά και διεθνή. Μάλιστα, ορισμένοι για να περιγράψουν τι έρχεται μιλούν ακόμα και για τυφώνα.

Οταν λοιπόν σου λένε πως έρχεται τυφώνας, δεν περιμένεις, παίρνεις τα μέτρα σου, εξοπλίζεσαι, οχυρώνεσαι για να τον αντιμετωπίσεις. Και σήμερα έχουμε και την πείρα και τη γνώση από την προηγούμενη 10ετή κρίση. Εχουμε και τα εφόδια για να εξοπλιστούμε, έχουμε και τον τρόπο να οχυρωθούμε.

Για να μην πληρώσουμε εμείς τα σπασμένα μιας νέας κρίσης, προκειμένου να βγει ξανά αλώβητο το κεφάλαιο και η εξουσία του.

Μιλούν για «τυφώνα» γιατί οι οικονομικές εξελίξεις δείχνουν πως ήδη η ΕΕ και η Ευρωζώνη βρίσκονται μπροστά σε νέα οικονομική κρίση, ενώ αυξάνει η πιθανότητα σοβαρής επιβράδυνσης συνολικά της διεθνούς οικονομίας.

Μιλούν για «τυφώνα», γιατί βλέπουν πως στην πορεία της οικονομίας επιδρούν σημαντικά οι κυρώσεις του ιμπεριαλιστικού πολέμου που συνεχίζεται στην Ουκρανία ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ από τη μια και της Ρωσίας από την άλλη, γιατί συνεχίζεται και οξύνεται η αντιπαράθεση για τον έλεγχο των πηγών και των δρόμων της Ενέργειας.

Επιδρά όμως και η ίδια η παράταση του πολέμου στην Ουκρανία, που ήδη συμπλήρωσε 100 μέρες και κανείς δεν ξέρει πόσες ακόμα.

Στην πορεία της οικονομίας επιδρούν όμως και οι προβλέψεις πιθανής επέκτασης του πολέμου και σε άλλες εστίες στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή, στη Βόρεια Αφρική, στον Περσικό Κόλπο.

Πρόσφατες είναι οι απειλές της Ρωσίας στη Βουλγαρία και τη Βόρεια Μακεδονία, μετά και την άρνησή τους να δώσουν άδεια στο αεροσκάφος του Λαβρόφ να διασχίσει τον εναέριο χώρο τους, με προορισμό τη Σερβία.

Ο λαός πραγματικά ξέρει και τι ζει και τι τον περιμένει! Κι όλα αυτά που του λέει ο Μητσοτάκης, πως «μέσα σε ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον στόχος είναι η Ελλάδα να καταστεί πόλος σταθερότητας και προόδου», δεν είναι απλά γελοία, είναι κυρίως επικίνδυνα.

Για ποια σταθερότητα μιλάνε όταν μέρα με τη μέρα ο κίνδυνος να γενικευτεί ο πόλεμος στην Ουκρανία μεγαλώνει;

Και δεν είμαστε πλέον στην αρχή, που θα μπορούσαν να πουν και μια κουβέντα παραπάνω για να κοροϊδέψουν τον λαό για να στοιχηθεί πίσω από το ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, να αποδεχτεί και να στηρίξει τη συμμετοχή και εμπλοκή της Ελλάδας, να γίνει συνένοχος στο έγκλημα;

Είμαστε 100 μέρες μετά την έναρξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία και με 100 τρόπους λογαριάζεται πλέον η ελληνική εμπλοκή στο μακελειό του πολέμου. Η ελληνική κυβέρνηση με την ανοχή, αν όχι με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, τα έχει δώσει όλα: Στρατιωτικές βάσεις σε όλη τη χώρα, ελληνικά εδάφη και θάλασσες, πολεμικό υλικό, ακόμα και στρατιωτικές δυνάμεις, παιδιά του ελληνικού λαού στέλνουν στο μέτωπο προς την Ουκρανία.

Είμαστε 100 μέρες μετά την έναρξη του πολέμου και 100 φορές έχουν καταρρεύσει τα επιχειρήματά τους. Και τι δεν μας είπαν...

Πως «έτσι στηρίζουν τον λαό της Ουκρανίας». Ομως, αυτό που στηρίζουν είναι τα σχέδια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ σε βάρος του λαού της Ουκρανίας!

Λένε πως έτσι «πολεμάνε τον αναθεωρητισμό». Μόνο που οι μεγαλύτεροι «αναθεωρητές» είναι οι σύμμαχοί τους, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, που με τη μεζούρα του πολέμου χαράζουν σύνορα, διαλύουν χώρες. Την ίδια μεζούρα κρατάει και η Ρωσία στην Ουκρανία.

Μας είπαν πως «η εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο μας θωρακίζει απέναντι στις απειλές, στις αμφισβητήσεις της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας».

Τη βλέπουμε αυτή τη «θωράκιση», όταν πετάνε τα τουρκικά αεροσκάφη στο Αιγαίο και πάνω από την Αλεξανδρούπολη. Τη διαβάζουμε και την ακούμε στις ολοένα και πιο προκλητικές δηλώσεις του Ερντογάν και των υπουργών του.

Για να μη μιλήσουμε για τις δηλώσεις των Ευρωπαίων και των Αμερικανών συμμάχων τους, που όλοι μαζί με ένα στόμα μια φωνή λένε: «Βρείτε τα», γιατί στόχος τους είναι να μην απειληθεί η ευρωατλαντική συνοχή απέναντι στον «αναθεωρητισμό» της Ρωσίας.

Λένε «βρείτε τα» αυτοί που κάνουν πλάτες απέναντι στις προκλήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, στην Ανατ. Μεσόγειο και την Κύπρο. Αυτοί που δεν αναγνωρίζουν κυριαρχικά δικαιώματα και σύνορα, αλλά μόνο «ΝΑΤΟικό έδαφος», «ΝΑΤΟικές θάλασσες» και τώρα σπρώχνουν σε επικίνδυνες διευθετήσεις στο Αιγαίο και αλλού.

Σε αυτές τις συνθήκες, που η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας μεγαλώνει, που τα περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών είναι ψηλά στις απαράδεκτες αξιώσεις της, η κυβέρνηση της ΝΔ με την αποστολή πολεμικού υλικού αλλά και τεθωρακισμένων στην Ουκρανία βάζει σε κίνδυνο ακόμα και την άμυνα της χώρας, όπως προειδοποιούν στρατιωτικοί.

Ακόμα περιμένουμε απαντήσεις στα ερωτήματα που έχουμε διατυπώσει και μέσω του «Ριζοσπάστη» για την τεράστια ποσότητα πολεμικού υλικού που έχει σταλεί στην Ουκρανία και μάλιστα με περισσότερες από 20 εναέριες αποστολές:

Ερωτήματα που αφορούν:

• Τις πάνω από 2.000 ρουκέτες, αδειάζοντας ακόμα και αποθήκες νησιών του Βόρειου Αιγαίου
• Για τα 3 και πλέον εκατομμύρια φυσίγγια
• Τους δεκάδες πανάκριβους αντιαεροπορικούς πυραύλους «Stiger»
• Τα χιλιάδες βλήματα πυροβολικού και τους φορητούς αντιαρματικούς πυραύλους...

Με το κόστος όλων αυτών των πυρομαχικών να προσεγγίζει τα 30 εκατομμύρια ευρώ.

Και βέβαια, με την επικείμενη αποστολή των δεκάδων ελληνικών τεθωρακισμένων, που θα αποσυρθούν από μονάδες νευραλγικής σημασίας για να αντικατασταθούν - όποτε και αν - από τα γερμανικά, που στην κυριολεξία σαπίζουν εδώ και χρόνια.

Η αποστολή πολεμικού υλικού, τεθωρακισμένων στην Ουκρανία είναι μία ακόμα απόδειξη, ποιον υπηρετούν και πρακτικά τα εξοπλιστικά προγράμματα που πληρώνει ακριβά ο λαός.

Είμαστε 100 μέρες μετά την έναρξη του πολέμου και ήδη αποδεικνύεται τι εννοούσε η κυβέρνηση της ΝΔ όταν έλεγε ότι η εμπλοκή συνιστά «μια νέα ευκαιρία». Το ακούσαμε να το περιγράφει ο Μητσοτάκης στους Ελληνες εφοπλιστές, στο τμήμα αυτό του κεφαλαίου που θα κάνει χρυσές δουλειές με τη μεταφορά του πανάκριβου αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου, στο όνομα της απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Για ευκαιρίες μιλούσαν και στην κρίση, για ευκαιρίες μιλούσαν και στην πανδημία, για ευκαιρίες μιλάνε και τώρα στον πόλεμο. Και είδαμε πώς αυτές οι τραγικές καταστάσεις για τον λαό, για τους λίγους, τους καπιταλιστές, αποτέλεσαν «χρυσή ευκαιρία» για να υλοποιούν οι κυβερνήσεις μία - μία τις απαιτήσεις τους.

Και ο νομός της Ημαθίας προσφέρει πολλά τέτοια παραδείγματα, ποιοι πληρώνουν τελικά τη λυπητερή για να τη βγάλει καθαρή το κεφάλαιο και τα κέρδη του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι εργαζόμενοι στην επιχείρηση «Νηματουργία Βαρβαρέσος» στη Νάουσα, που με τον μεγάλο αγώνα τους διεκδικούν το αυτονόητο: Να πληρωθούν τα δεδουλευμένα 9 μηνών και να υπογράψουν Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Παρ' όλα αυτά η εταιρεία, με τις πλάτες φυσικά της κυβέρνησης, συνεχίζει την τακτική της απληρωσιάς στα δεδουλευμένα των εργατών και των έναντι, αντί του μισθού. Παράλληλα χρησιμοποιεί όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που έχτισαν όλες οι κυβερνήσεις και της ΝΔ, και του ΠΑΣΟΚ παλιότερα, και του ΣΥΡΙΖΑ πιο πρόσφατα. Ενα οπλοστάσιο που ενισχύθηκε με τον νόμο - έκτρωμα του Χατζηδάκη, να βάζει νέα εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση και να βγάζει παράνομες και καταχρηστικές τις απεργίες και τους αγώνες των εργαζομένων. Τέτοια είναι η δικαιοσύνη τους!

Οταν πρόκειται να κηρύξει μια απεργία «παράνομη και καταχρηστική», χρειάζεται μόλις λίγες ώρες, όταν όμως πρόκειται για τα δεδουλευμένα των εργαζομένων, οι οποίοι τα διεκδικούν και μέσα από τα δικαστήρια, τότε κινείται με ρυθμούς χελώνας.

Τέτοια είναι η δικαιοσύνη τους, που ξέρει με τις αποφάσεις της να βάζει την εταιρεία σε καθεστώς προστασίας από κατασχέσεις των περιουσιακών της στοιχείων, όπως και για τις οφειλές της στη ΔΕΗ, όμως την ίδια στιγμή οι ίδιοι εργαζόμενοι της ίδιας εταιρείας δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους και απειλούνται με διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Μάλιστα, έχει παγώσει τις οικονομικές απαιτήσεις των εργαζομένων ως προς τα δεδουλευμένα τους, όπως και το δικαίωμα της επίσχεσης εργασίας.

Την ίδια ώρα, βέβαια, η παραγωγή συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς για να καλυφθούν οι πωλήσεις.

Και ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ στηρίζει απλόχερα την εργοδοσία, συνεχίζοντας την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων που την είχαν μπουκώσει με προνόμια και χρηματοδοτήσεις, αρνείται να δώσει έκτακτο οικονομικό βοήθημα μέσω του ΟΑΕΔ στους εργαζόμενους που κυριολεκτικά αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες της καθημερινής επιβίωσης.

Οι εργαζόμενοι της «Νηματουργίας Βαρβαρέσος» δεν είναι μόνοι τους σ' αυτόν τον δύσκολο δρόμο του αγώνα. Στον ίδιο δρόμο βαδίζουν και οι εργαζόμενοι άλλων κλάδων, άλλων επιχειρήσεων, που δεν κάνουν πίσω, δεν λυγίζουν, βαδίζουν μπροστά γιατί ξέρουν πως μόνο τότε μπορούν κάτι να κερδίσουν. Στον ίδιο δρόμο βαδίζουν οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ, που χρόνια τώρα δίνουν έναν μεγαλειώδη αγώνα, της COSCO, που βήμα το βήμα κατοχυρώνουν μικρές νίκες, οι εργαζόμενοι της «e-food» που ματαίωσαν τα σχέδια της εργοδοσίας και συνεχίζουν. Και αν το παράδειγμα ήταν ένα πριν λίγο καιρό, μετά έγιναν δύο και σήμερα είναι περισσότερα, και πρέπει να γίνουν φωτεινός σηματοδότης για όλους τους εργαζόμενους.

Οπως για παράδειγμα οι εργαζόμενοι που δουλεύουν εποχικά στα διαλογητήρια και στα κονσερβοποιεία της περιοχής σας.

Ποιος, ποια κυβέρνηση, ποιο κράτος μπορεί να στηρίξει αυτούς τους εργαζόμενους, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους εργάζονται από έναν έως τέσσερις μήνες τον χρόνο και - σύμφωνα με τους δικούς τους αντεργατικούς νόμους - δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζει ο ΟΑΕΔ για να ενταχθούν στο ταμείο ανεργίας; 'Η, ακόμα κι αν ξεπεράσουν τον παραπάνω σκόπελο, ο ΟΑΕΔ θέτει κι άλλα εμπόδια, όπως το πλαφόν των 400 ημερών επιδότησης τα τελευταία χρόνια, επομένως τελικά οι όποιοι «δικαιούχοι» εντάσσονται για μικρό χρονικό διάστημα στο ταμείο ανεργίας ή και καθόλου.

Ποια κυβέρνηση, ποιο κράτος μπορεί να στηρίξει αυτούς τους εργαζόμενους, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν έχουν ούτε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με βάση τα σχετικά «φίλτρα», ενώ δεν συγκεντρώνουν ούτε τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, με τα ελ

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΒΕΡΟΙΑ: Συνάντηση του Δ. Κουτσούμπα με τον δήμαρχο της πόλης

Επόμενο άρθρο

Δ. Κουτσούμπας σε σύσκεψη με φορείς για τις ανεμογεννήτριες στο Βέρμιο