Σκέψεις για ένα φαινόμενο

Κοινή εκτίμηση ήταν ότι φέτος ο κόσμος που παρακολούθησε τις εκδηλώσεις για τα Θεοφάνια στην περιοχή μας (ΦΩΤΟ από τον αγιασμό για πρώτη φορά στην τεχνητή λίμνη του Αλιάκμονα) ήταν περισσότερος από τα προηγούμενα χρόνια. Οι αιτίες πολλές. Θρησκευτικό συναίσθημα που σε συνθήκες κρίσης εμφανίζεται για τους πολλούς ως μοναδικό αποκούμπι και ελπίδα. Ζωντανή η παρουσία της παράδοσης σε κάποιες από τις θρησκευτικές εκδηλώσεις. Η ανάγκη να «βγει» ο κόσμος έξω και να επικοινωνήσει με τον άλλο κ.α. Ότι απ’όλα τα προηγούμενα και να βαραίνει στη συνείδηση των ανθρώπων υπάρχει και μία ακόμη κοινωνική πλευρά που θα πρέπει να παρθεί υπόψη. Είναι αυτό που τόνιζε ο Κ. Μαρξ και νομίζουμε ότι έχει διαχρονική κοινωνιολογική αξία: « «Η θρησκευτική αθλιότητα είναι ταυτόχρονα η έκφραση της πραγματικής αθλιότητας και η διαμαρτυρία για την πραγματική αθλιότητα. Η θρησκεία είναι ο αναστεναγμός του καταπιεζόμενου πλάσματος, η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου, όπως είναι και το πνεύμα μιας δίχως πνευματικότητα κατάστασης. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού.  Η κατάργηση της θρησκείας ως απατηλής ευτυχίας του λαού σημαίνει απαίτηση της πραγματικής του ευτυχίας. Η απαίτηση της εγκατάλειψης των ψευδαισθήσεων για την κατάστασή του είναι η απαίτηση της εγκατάλειψης μιας κατάστασης που χρειάζεται τις ψευδαισθήσεις.  Η κριτική της θρησκείας είναι επομένως η εμβρυακή κριτική της κοιλάδας των δακρύων, που φωτοστέφανό της είναι η θρησκεία.»

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Μία ακόμη εθελοντική δράση από την Ομάδα «Νέοι με Όραμα»

Επόμενο άρθρο

Τι θα κάνουν οι οπαδοί του Α. Τζιτζικώστα;