Μαζικό χαρακτήρα πήρε η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στη Βέροια. Στην πλατεία Ωρολογίου στους συγκεντρωμένους χαιρετισμούς έκαναν οι: Κούλα Χατζηθεοδωρίδου, αντιπρόεδρος του Συνδικάτου Γάλακτος-Τροφίμων και Ποτών Ημαθίας-Πέλλας, η Βάσω Αθανασιάδου πρόεδρος του σωματείου συνταξιούχων ΙΚΑ Βέροιας και ο Σωτήρης Κοτζαμπασόπουλος από την Επιτροπή Αγώνα Αγροτών Αλεξάνδρειας. Την κεντρική ομιλία έκανε η Άννα Κοκοζίδου αντιπρόεδρος του Δ.Σ ΣΕΠΕ νομού Ημαθίας. Ακολούθησε δυναμική πορεία στους δρόμους της πόλης. «Διαλύουν την Ασφάλιση και βγαίνουμε στο δρόμο, φέρνουν νέο νόμο-λαιμητόμο» και «Ασφάλιση για όλους, μόρφωση-δουλειά, μ' αγώνες απαντάμε στη σύγχρονη σκλαβιά» ήταν τα συνθήματα που κυριάρχησαν.

Από τους ομιλητές τονίστηκε:

Από την πρώτη στιγμή αποκαλύψαμε πως η κυβέρνηση φέρνει για ψήφιση στην Βουλή ένα νέο αντιασφαλιστικό έκτρωμα-νομοσχέδιο, προσθέτοντας ακόμη ένα επεισόδιο στο διαρκές έγκλημα σε βάρος την κοινωνικής ασφάλισης. Γιατί η κυβέρνηση όχι μόνο δεν καταργεί τον νόμο Κατρούγκαλου αλλά παίρνει μέτρα για να προστατέψει την εφαρμογή του από τις διεκδικήσεις μας. Να τον θωρακίσει νομικά για να μην βγαίνουν παράνομες κι  αντισυνταγματικές οι διατάξεις του, καθυστερώντας την ισοπέδωση των δικαιωμάτων μας. Για να συνεχίσει να εφαρμόζεται ανεμπόδιστα ανοίγοντας τον δρόμο στην ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης μέσα από τον περίφημο σύστημα «τριών πυλώνων» του Πινοσέτ. Για να μετατραπεί η ασφάλιση από κοινωνική σε ατομική υπόθεση του κάθε εργαζόμενου ανάλογα με το εισόδημά του. Για να παραδοθεί στα χέρια των ασφαλιστικών εταιρειών. Αυτό σημάνει η «πιο σωστή εφαρμογή» του ν.Κατρούγκαλου και η «ισονομία» που προωθεί η κυβέρνηση με το νέο νομοσχέδιο.

 Όλα αυτά προσπαθούν να τα κρύψουν με διάφορα ψέματα, δημιουργώντας ντόρο. Καλλιεργούν προσδοκίες σε συνταξιούχους για δήθεν αυξήσεις. Όμως αυτά τα ελάχιστά που μοιράζουν είναι αποτέλεσμα της πίεσης των αγώνων των εργαζομένων, των συνταξιούχων.

Αυτά που δίνουν αφορούν πολύ λίγους σε σχέση με την μεγάλη πλειοψηφία των συνταξιούχων που πασχίζουν καθημερινά να επιβιώσουν. Είναι ένα πολύ μικρό μέρος όσων έχουν αφαιρέσει από τις συντάξεις διαχρονικά (πάνω από 40%). Δεν μπορεί πίσω από αυτό τον κουρνιαχτό να κρυφτεί πως πχ η προσωπική διαφορά για τους παλιούς συνταξιούχους διατηρείται που σημαίνει πως αυτό το ποσό είναι υπό αμφισβήτηση.

 Δεν μπορεί να κρυφτεί πως στην σύνταξη θα βγαίνει κανείς μόνο στα 67 ή μόνο μετά από 40 χρόνια ασφάλισης χωρίς εξαιρέσεις. Γι΄αυτό και τα ΒΑΕ ξαναμπαίνουν στο στόχαστρο εκεί που ακόμη ισχύουν. Πως γίνεται να αυξάνονται οι συντάξεις όταν καταργούνται οριστικά η 13η και 14η σύνταξη ή όταν καταργούν ακόμη κι αυτό το ετήσιο επίδομα που έδιναν και βάφτιζαν ως «13η σύνταξη» ; Πως γίνεται να μιλούν για αυξήσεις όταν ο κρατικός προϋπολογισμός είναι μειωμένος για τον ΕΦΚΑ κατά 151 εκ ευρώ και για τις ΕΤΕΑΕΠ(επικουρικές) κατά 71 εκ ευρώ ; Όταν το μόνο που συνεχίζει να εγγυάται το κράτος είναι τα 384 ευρώ της εθνικής σύνταξης ; Όταν διατηρείται η διαχρονική λεηλασία των Ασφαλιστικών Ταμείων(πάνω από 80 δις ευρώ). Κανείς τους επίσης δεν μιλά για τις υπόλοιπες κατηγορίες (κάτω από 30 έτη ασφάλισης) καθώς δεν προβλέπεται καμία αύξηση.

Με τις υπάρχουσες συνθήκες εργασίας (ανεργία, ανασφάλιστη εργασία) καταλαβαίνουμε πως η πλειοψηφία των τωρινών εργαζόμενων ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Πως θα βρεί 30 χρόνια πλήρους ασφάλισης ο σημερινός 20άρης - 30άρης - 40άρης που μαστίζεται από την ανεργία, όταν μόνο οι εγγεγραμμένοι είναι πάνω από 1εκ; Σε ποια ηλικία ξεκινάει το εργάσιμό του βίο ένας νέος άνθρωπος ; Όταν συνήθως ακόμη και μέχρι τα 30 , 40 βρίσκεται σε εργασιακή περιπλάνηση. Τι μέρες ασφάλισης θα έχουν οι χιλιάδες εποχικά εργαζόμενοι σε διάφορους κλάδους, οι 8μηνίτες των Προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας, οι συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου και σε κάθε είδους τέτοια εργασία ; Όταν οι πάνω από τις μισές προσλήψεις(στοιχεία ΕΡΓΑΝΗ) που γίνονται είναι με ελαστικές μορφές εργασίας.

Τι συντάξιμες αποδοχές που υπολογίζονται μάλιστα στο σύνολο του εργάσιμου βίου, θα έχει ο σημερινός εργαζόμενος όταν οι μισοί και πλέον αμείβονται με μισθούς μέχρι 800 ευρώ(το 25 % έως 600 ευρώ) ; Όταν οι ειδικοί υπολογίζουν ότι για τα ελληνικά δεδομένα, στο τέλος της 35ετίας, ο μέσος μισθός (που είναι η βάση για την σύνταξη) για το σύνολο του εργασιακού βίου ενός  εργαζόμενου είναι περίπου στο 50-55% του μισθού που καταλήγει να έχει λίγο πριν την συνταξιοδότηση. Τι αναλογική σύνταξη θα έχουν όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι που σήμερα εργάζονται με αυτές τις άθλιες εργασιακές σχέσεις και μισθούς;

Μας λένε να παραιτηθούμε από τον αγώνα και από την αντίληψη πως θα υπάρχει ένα Δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης που θα καλύπτει τον εργαζόμενο και την οικογένειά του. Μας λένε να συμβιβαστούμε με την ιδέα πως η ασφάλιση θα γίνει προσωπική υπόθεση του καθένα ανάλογα με την τσέπη του, προσωπικό και ατομικό ρίσκο και τζόγος. Εμείς λέμε : δεν έχουμε δικαίωμα να παραδώσουμε στη νέα γενιά εργαζομένων μια εργασιακή κόλαση και μια διαρκή ανασφάλεια.

Η κοινωνική ασφάλιση δεν μας χαρίστηκε. Αποτελεί μια μεγάλη κατάκτηση , αποτέλεσμα σκληρών αγώνων και θυσιών των εργαζομένων. Δεν την παραδίδουμε!!! Απαιτούμε:  

Να αποσυρθεί το Νομοσχέδιο Βρούτση τώρα

 Κατάργηση του Νόμου Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών μνημονιακών νόμων.

Κοινωνική ασφάλιση για όλους, Δημόσια Υποχρεωτική. Υγεία Πρόνοια Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν.

Όχι στην μετατροπή των νοσοκομείων σε επιχειρήσεις, κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην υγεία.

Κατάργηση της αύξησης των ορίων ηλικίας στα 67 έτη. Όρια ηλικίας στα 60 για τους άνδρες 55 για τις γυναίκες, 5 χρόνια λιγότερα για τα ΒΑΕ.  

Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης

Κατώτερη σύνταξη στο 80% του μισθού. Καμία σύνταξη κάτω από 600 ευρώ.  Πλήρης Κρατική Εγγύηση όλων των Συντάξεων.

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.