Άλυτες οι αντιφάσεις στη Ν.Δ

Συνεχίζονται οι διεργασίες στο εσωτερικό της ΝΔ, που δεν αφορούν μόνο στο ποιος θα ηγηθεί του κόμματος, κατόπιν εκλογής νέου προέδρου, αλλά και στην αναζήτηση στίγματος στο υπό αναδιάταξη αστικό πολιτικό σκηνικό. Το πώς θα ξανασερβίρουν το περιλάλητο «αφήγημα» της σύγχρονης κεντροδεξιάς παράταξης.

Μιας παράταξης με «ευρωπαϊκό προσανατολισμό» και αδιαπραγμάτευτη την παραμονή στην ΕΕ και στο ευρώ, στρατηγική επιλογή όπως είναι (τουλάχιστον ακόμα) των ντόπιων μονοπωλίων. Που διεκδικεί με αξιώσεις την διακυβέρνηση, ακόμα και κρατώντας «αποστάσεις» ως αντιπολίτευση από σκληρά μέτρα που στην ουσία ενέκρινε το προηγούμενο διάστημα (π.χ. ενώ υπερψήφισε το τρίτο μνημόνιο, διακηρύσσει ότι «δεν πρέπει να τη θεωρούν δεδομένη» στην ψήφιση των εφαρμοστικών νόμων!). Που έχει τη δυνατότητα να συντηρητικοποιήσει - αντιδραστικοποιήσει περαιτέρω λαϊκά στρώματα εμφανίζοντας π.χ. τις περικοπές σε μια σειρά τομείς δημόσιων δαπανών και τις ιδιωτικοποιήσεις, τον «περιορισμό του σπάταλου κράτους», τις φοροελαφρύνσεις που απευθύνονται κύρια σε επιχειρηματίες και υψηλά εισοδήματα, ως μονόδρομο προς τη ...λαϊκή ευημερία.

Πέρα, βέβαια, από ό,τι βάζουν ως στόχους, η κρίση στην εγχώρια κεντροδεξιά, σε ό,τι αφορά ζητήματα φυσιογνωμίας και κατεύθυνσης, υφίσταται και αποτυπώνεται π.χ. στις συζητήσεις για την αντιπολιτευτική τακτική που πρέπει να ακολουθήσει κ.τ.λ., συζητήσεις όπου παρεμβαίνουν και μια σειρά κέντρα και παράκεντρα του συστήματος.

Οι διαφορετικές προσεγγίσεις επί του θέματος, όπως και οι διαφορετικές υποψηφιότητες, κινούνται όλες στο ίδιο αντιλαϊκό πλαίσιο της διαχείρισης του συστήματος, το οποίο εμπεριέχει - και σε ό,τι αφορά τη ΝΔ - τις αντιφάσεις του: Από τη μία να συμβάλει, είτε ως κυβέρνηση - είτε ως αντιπολίτευση, ώστε να περνούν τα ζητούμενα του κεφαλαίου. Από την άλλη, να ενσωματώνει λαϊκές μάζες ακριβώς σε αυτά τα ζητούμενα, από τη φύση τους αντιλαϊκά.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Το ‘κρισιακό’ κράτος. Μία μεθοδολογία ανάλυσης

Επόμενο άρθρο

Τι είπε ο Ολάντ;