Δεκάδες εργοδοτικά εγκλήματα «θέρισαν» την εργατική τάξη το 2025

Ένας νεκρός εργάτης κάθε τρεις μέρες: Αυτή είναι η μαύρη στατιστική, η στατιστική του αίματος για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, όπως αποκαλύπτεται ξανά αυτές τις μέρες στη σκιά του στυγνού εργοδοτικού εγκλήματος στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» στα Τρίκαλα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο με τα στοιχεία που έχουν καταγραφεί στο ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» όλο το 2025, τουλάχιστον 67 είναι οι εργάτριες και εργάτες που δολοφονήθηκαν στους χώρους δουλειάς όλο το έτος.

Η κατάσταση μάλιστα είναι απείρως χειρότερη αν λάβουμε υπόψη ότι πολλά εργατικά «ατυχήματα», ιδίως τα θανατηφόρα, και ακόμα περισσότερο όσα από αυτά έχουν φαινομενικά παθολογική αιτία, όχι μόνο δεν καταγγέλλονται ή δεν καταγράφονται από την αρμόδια Επιθεώρηση για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία - κατ' εντολή της κυβέρνησης - αλλά δεν ανακοινώνονται καν από τους εργοδότες.

Μιλάμε δηλαδή για δεκάδες εργατικά δυστυχήματα και πολλαπλάσιους νεκρούς από επαγγελματικές ασθένειες, για τους οποίους δεν θα μάθουμε ποτέ τίποτα, γιατί το κεφάλαιο και το κράτος τους τα «κουκουλώνουν», έχοντας στη διάθεσή τους πολυποίκιλα τέτοια εργαλεία. Χιλιάδες ακόμα είναι οι τραυματίες και οι σακατεμένοι κάθε χρόνο, με κάθε τέτοιο έγκλημα να επιβεβαιώνει ότι στον καπιταλισμό η προστασία των εργαζομένων είναι κόστος, εμπόδιο στα κέρδη των εργοδοτών που πρέπει να παραμεριστεί, ακόμα κι όταν αυτό στοιχίζει σε ανθρώπινες ζωές.

Χαρακτηριστικά είναι και τα στοιχεία της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΟΣΕΤΕΕ), αφού σύμφωνα με την καταγραφή που κάνει μόνο το 2025 τουλάχιστον 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη δουλειά και σε κάθε είδους δραστηριότητα (αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες κ.λπ.). Αναλυτικά στην καταμέτρησή της για το 2025 αναφέρονται: 50 θάνατοι σε οικοδομικές εργασίες και τεχνικά έργα, 48 θάνατοι αγροτών - μεταξύ αυτών 10 αλιεργάτες και δασεργάτες, 17 θάνατοι οδηγών, 15 θάνατοι στον Τουρισμό, 11 θάνατοι σε ναυπηγεία, θάλασσα και λιμάνια, 8 στις Ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας, 7 θάνατοι στον κλάδο της διανομής, 7 στους ΟΤΑ, 3 στον κλάδο της φύλαξης, 7 στη Βιομηχανία, 5 θάνατοι στην Υγεία και 3 σε λατομεία, 4 σε υπηρεσίες γραφείου και 7 σε υπαλλήλους, 2 στην παραγωγή και επεξεργασία τροφίμων, 2 στις Μεταφορές και 2 στα σούπερ μάρκετ, 2 στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Τα «ατυχήματα» που «μειώνονται» και τα μαγειρεμένα στοιχεία

Από χθες, λοιπόν, η εργατική τάξη θρηνεί πέντε νεκρές εργάτριες.

Πέντε άδικοι θάνατοι που στερούν μανάδες, γυναίκες, συντρόφισσες, εργαζόμενες από τις οικογένειές τους. Πρόκειται για προδιαγεγραμμένα εγκλήματα, που πολλαπλασιάζουν την οργή και την οδύνη που προκαλούν οι μέχρι πριν λίγες μέρες πανηγυρικές εμφανίσεις κυβερνητικών στελεχών, όπως του υφυπουργού Εργασίας, Κ. Καραγκούνη, σε Μέσα Ενημέρωσης, για το πόσο καλά πάει τάχα η Ελλάδα σε ό,τι αφορά την προστασία των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς.

Η πρόκλησή τους απογειώνεται: Εφαρμόζοντας την κυβερνητική πολιτική που στάζει αίμα, μαγειρεύουν κριτήρια και μεθοδολογίες ώστε ο υφυπουργός να ισχυρίζεται ότι τάχα έχουν μειωθεί τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα». Επικαλείται συνεχώς ότι τα στοιχεία που αναφέρει είναι της Eurostat, προφανώς προκειμένου να τους αποδώσει κάποιο κύρος, αλλά δεν λέει ότι τα στοιχεία αυτά τα δίνει η διορισμένη από την κυβέρνηση διοίκηση της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει σταματήσει να διερευνά τα μισά τουλάχιστον θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα», με το πρόσχημα ότι οφείλονται στην «παθολογία» του θύματος. Ομως τα αίτια της παθολογίας μπορεί να οφείλονται στις συνθήκες εργασίας, ή τουλάχιστον οι τελευταίες να συμβάλλουν αποφασιστικά στην επιβάρυνση του εργαζόμενου. Κάτι που δεν θα μαθευτεί ποτέ, καθώς τα πραγματικά αίτια κρύβονται πλέον κάτω από το «χαλί» του «παθολογικού».

Ο δε ισχυρισμός του υπουργείου ότι γίνεται ιατροδικαστική εξέταση που δήθεν αποφαίνεται για τα αίτια στερείται κάθε νόημα, αφού η επιτόπια έρευνα από την Επιθεώρηση στον χώρο εργασίας όπου σημειώνεται ένα θανατηφόρο είναι αναγκαία να γίνεται το συντομότερο δυνατόν, και όχι αφού έχει προηγηθεί ιατροδικαστική εξέταση.

Με αυτά τα μαγειρέματα από το 2023 και μετά η Επιθεώρηση Εργασίας ομολογεί δημοσίως στις εκθέσεις απολογισμού πως «από τα εργατικά ατυχήματα που αναγγέλλονται στην Επιθεώρηση Εργασίας καταχωρίζονται μεν αλλά δεν διερευνώνται ως προς τα αίτιά τους όσα έχουν παθολογική ή τροχαία αιτιολογία».

Με αυτά ως δεδομένα, στις εκθέσεις της Επιθεώρησης Εργασίας καταγράφηκαν και δημοσιοποιήθηκαν 400 θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» κατά την περίοδο 2020 - 2023, αλλά η κυβέρνηση εμφανίζει μόνο τα 178, δηλαδή το 44,5%. Να σημειωθεί ότι για το 2024 η Επιθεώρηση Εργασίας έχει καταγράψει μόνο 48 θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα», αφού έχει ...εξαφανίσει εντελώς όσα αποδίδονται σε παθολογική ή τροχαία αιτία!

Η λαθροχειρία της κυβέρνησης δεν σταματά εδώ. Ο υφυπουργός Εργασίας σημειώνει ότι το 2003 τα θανατηφόρα στην Ελλάδα ήταν 120, ενώ «το 2025 θα κλείσει με έναν αριθμό κοντά στο 48», μιλώντας για νεκρούς εργάτες σαν να πρόκειται για τίποτα άψυχα αντικείμενα. Βεβαίως, ψεύδεται ασύστολα, γιατί αν χρησιμοποιήσει την ίδια μεθοδολογία καταγραφής των εργατικών «ατυχημάτων», το 2003 τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» στην Ελλάδα ήταν 48! Όσα δηλαδή ισχυρίστηκε ότι θα είναι και σήμερα...

Και όλα αυτά ενώ η ίδια η Επιθεώρηση Εργασίας το 2001 σημείωνε την ανάγκη διερεύνησης των θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων» με παθολογικά ή τροχαία αίτια, με το εξής σκεπτικό:

«Μια τέτοια αυξητική μεταβολή (σ.σ. των εργατικών "ατυχημάτων" με παθολογικά και τροχαία αίτια ) χρήζει περαιτέρω διερεύνησης (...) ίσως θα έπρεπε να εξεταστεί η πιθανότητα τα ατυχήματα αυτά να οφείλονται σε επαγγελματικές ασθένειες (που προκλήθηκαν δηλαδή από την εργασία που εκτελούσαν οι παθόντες και εξελίχθηκαν στο πλαίσιο αυτής) ή στις συνθήκες εργασίας (π.χ. ελάττωση προσοχής λόγω κόπωσης και εξουθενωτικών ωραρίων, για την περίπτωση των τροχαίων)».

Κάτι που βέβαια δεν έγινε ποτέ πράξη, με παρέμβαση όλων των κυβερνήσεων.

Η κορυφή του παγόβουνου

Ακόμα κι αν καταμετρηθούν όλα τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» στην Ελλάδα, όμως, και πάλι ο αριθμός των νεκρών εργατών θα είναι μόλις ένα κλάσμα των θανάτων εργαζομένων, γιατί σε κάθε ένα θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα» αναλογούν πολύ περισσότεροι θάνατοι εργαζομένων από επαγγελματικές ασθένειες!

Σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO), «κάθε χρόνο πάνω από 2,3 εκατομμύρια γυναίκες και άνδρες πεθαίνουν στην εργασία τους από έναν επαγγελματικό τραυματισμό ή ασθένεια. Πάνω από 350.000 θάνατοι οφείλονται σε θανατηφόρα ατυχήματα και σχεδόν 2 εκατομμύρια θάνατοι οφείλονται σε θανατηφόρες ασθένειες που σχετίζονται με την εργασία».

Την ίδια παραδοχή κάνει και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία. Χαρακτηριστικά, η πρόεδρος του Συλλόγου Επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία και Υπαλλήλων Επιθεώρησης Εργασίας, μιλώντας στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής τον Οκτώβρη του 2025, ανέφερε τα εξής: «Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια και Υγεία στην Εργασία, το 98% της αιτίας θανάτου στην εργασία οφείλεται σε επαγγελματικές ασθένειες και το 2% σε εργατικά ατυχήματα, όμως στην Ελλάδα δεν δηλώνονται επαγγελματικές ασθένειες. Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια και Υγεία στην Εργασία, στην Ελλάδα υπολογίζονται οι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες σε περίπου 2.500 τον χρόνο»!

Όμως στη χώρα μας καταγράφονται ...μηδέν επαγγελματικές ασθένειες κάθε χρόνο, με ακέραιη την ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, που παράλληλα έχουν αποδεκατίσει συστηματικά τις ελεγκτικές υπηρεσίες, με αποτέλεσμα σήμερα σε όλη την Ελλάδα να υπηρετούν μόλις 233 επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας, στον καθέναν από τους οποίους αναλογεί να ελέγξει περίπου 1.500 επιχειρήσεις και περίπου 10.000 εργαζόμενους! Όσο φιλότιμο και να διαθέτουν, είναι αντικειμενικά αδύνατο να κάνουν κάτι τέτοιο.

Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη της Τρίτης 27 Γενάρη 2026.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Επόμενο άρθρο

«Έχει πάθει αυτή τη στιγμή ζημιά η επιχειρηματικότητα…»