Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
Δημοψήφισμα : Ένας χρόνος μετά…
από Η Άλλη Άποψη
του Αλέκου Χατζηκώστα
«Είμαι βέβαιος ότι από αύριο θα έχουμε ανοίξει ένα δρόμο για όλους τους λαούς της Ευρώπης. Ένα δρόμο επιστροφής στις ιδρυτικές αξίες της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης στην Ευρώπη, στέλνοντας ένα μήνυμα ισχυρής αποφασιστικότητας, όχι μόνο να μείνουμε, αλλά (...) να δουλέψουμε ως ίσοι απέναντι σε ίσους». (Από δηλώσεις του Α. Τσίπρα)
Τα γεγονότα που ακολούθησαν,μετά το δημοψήφισμα στις 5/7/2015, το πώς σε λίγες μόλις ώρες το «Οχι» έγινε «Ναι», είναι γνωστά για το λαό μια και αυτός κλήθηκε να πληρώσει τα δυσβάστακτα βάρη. Μα ήταν ήδη γνωστά από το παζάρι που στήθηκε ήδη από το επόμενο πρωί, στη συνάντηση των κομμάτων με θέμα το νέο, τρίτο μνημόνιο που υπογράφτηκε λίγες μέρες μετά.Η πρόκληση σε βάρος του λαού ξεκινούσε από τον πρόλογο ακόμα του κοινού ανακοινωθέντος (δεν το υπόγραψε το ΚΚΕ), όπου αναφέρονταν: «Η πρόσφατη ετυμηγορία του ελληνικού λαού δε συνιστά εντολή ρήξης, αλλά εντολή συνέχισης και ενίσχυσης της προσπάθειας για την επίτευξη μιας κοινωνικώς δίκαιης και οικονομικώς βιώσιμης συμφωνίας. Προς αυτή την κατεύθυνση, η κυβέρνηση αναλαμβάνει την ευθύνη για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων. Και ο κάθε πολιτικός αρχηγός θα συμβάλλει, αντιστοίχως, στο πλαίσιο του θεσμικού και πολιτικού του ρόλου».
Όμως, η πείρα της χρονιάς αυτής πρέπει να αξιοποιηθεί. Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα που ψήφισαν ΟΧΙ, πιστεύοντας ότι έτσι απορρίπτουν τη λιτότητα, αλλά και αυτοί που επέλεξαν το ΝΑΙ, κάτω από την πίεση των εκβιασμών, της εργοδοσίας, το φόβο της χρεοκοπίας, πρέπει γρήγορα να συνειδητοποιήσουν ότι οι αρνητικές εξελίξεις είναι μπροστά τους. Αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, ότι δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή, φιλεργατική διαπραγμάτευση μέσα στα τείχη της ΕΕ, μέσα στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.
Οι εξελίξεις απαιτούν κανέναν εφησυχασμό, καμιά ανοχή, καμιά συναίνεση στη νέα αντιλαϊκή επίθεση και τη λαϊκή χρεοκοπία που συνεχίζεται. Ο λαός να σηκώσει το ανάστημά του απαιτώντας ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, σε συνάρτηση με την ανάγκη ριζικών προς όφελος του λαού αλλαγών (σε επίπεδο οικονομίας και πολιτικής) στη χώρα μας. Εκεί βρίσκεται ο μοναδικός δρόμος "σωτηρίας" του!