Εκλογές “εξπρές” γιατί;

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Η χώρα βαδίζει σε βουλευτικές εκλογές εξπρές. Να τονίσουμε ότι προηγήθηκε λίγες μέρες νωρίτερα η ψήφιση του 3ου και πιο βάρβαρου μνημόνιου. Παρά τις απώλειες κυβερνητικών βουλευτών, υπερψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία (χάρη στις ψήφους κομμάτων της αντιπολίτευσης με απαράδεκτες κοινοβουλευτικές διαδικασίες και πλέον είναι κομμάτι της ζωής μας. Τα λαϊκά στρώματα καλούνται πλέον άμεσα να πληρώσουν (δεν αντέχουν…) τον λογαριασμό. Ένα λογαριασμό που δεν δημιούργησαν (κάνουμε λόγο για το χρέος), έναν λογαριασμό που δένει χειροπόδαρα τη χώρα μας για πολλές δεκαετίες και μάλιστα από ένα πολιτικό κόμμα που υποσχόταν προεκλογικά ότι «θα έσκιζε τα μνημόνια». Ο κ. πρωθυπουργός στο διάγγελμα του υποστήριξε ότι το νέο μνημόνιο είναι «η αρχή του τέλους». Η άποψη μας ξεκάθαρη. Είναι η αρχή και νέων δεινών που θα φανούν πιο έντονα κάθε μέρα που περνά!

Οι εκλογές γίνονται με πρωτοβουλία της κυβέρνησης για να ξεκαθαρίσει απ’ ότι φαίνεται το εσωκομματικό της τοπίο και το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με τους βουλευτές που ψηφίζουν «όχι» ή «παρών», λόγω της λίστας που θα υπάρχει των εκλογών και αυτό κυρίως επιδιώκει. Το κατεπείγον του ζητήματος έχει να κάνει με το στοιχείο του αιφνιδιασμού των αντιπάλων. Για να μην μπορέσουν να οργανωθούν και οι εσωκομματικοί της αντίπαλοι, αλλά και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Μέσω της κάλπης καλούν το λαό ουσιαστικά να κρατήσει στάση αναμονής περιμένοντας ότι κάτι καλό μπορεί να βγει από τις κάλπες, του ετοιμάζουν νέα διλλήματα και πιθανά αναχώματα στην παραπέρα ριζοσπαστικοποίηση του, με στόχο πάντα τον εγκλωβισμό του στα δίκτυα του συστήματος, που έχει όπως αποδείχτηκε ιστορικά πολλές εφεδρείες.

Τον  θέλουν  απλά  «συνένοχο» και «υποζύγιο» στα αποφασισμένα μέτρα του νέου μνημονίου, που ήρθαν να προστεθούν στα παλιά. Στο επιχείρημα κινδυνολογικού χαρακτήρα που θα ακουστεί προεκλογικά για μία ακόμη φορά περί «ακυβερνησίας» σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας η ίδια η ζωή έχει δώσει απαντήσεις. Υπάρχουν πάντα πρόθυμοι να στηρίξουν κυβερνήσεις που ως «Θεό» τους έχουν τον «ευρωμονόδρομο».

Υπάρχει πείρα σε όλους. Έχουμε δει τέσσερις διαφορετικές κυβερνήσεις, μνημόνιο Παπανδρέου, μνημόνιο, Σαμαρά, Παπαδήμος ενδιάμεσα, μνημόνιο Τσίπρα. Πόσους άλλους θα δούμε ακόμα μέχρι να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ότι υπάρχει και άλλος δρόμος πέρα και έξω από τα “καθιερωμένα” που όλα αυτά τα χρόνια μας “μαυρίζουν” τη ζωή; (Δημοσιεύτηκε στην έντυπη "ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ")

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Συνεπείς απατεώνες

Επόμενο άρθρο

Ταμείο για το ποιον;