Κάποιες Σκέψεις…

του Αλέκου Χατζηκώστα

Στα χρόνια 2010 - 2015 δόθηκαν σκληρές μάχες, αγώνες σε πολλά επίπεδα και μέτωπα με πλούσιες μορφές πάλης, που αφήνουν, χωρίς αμφιβολία, παρακαταθήκες και διδάγματα για το μέλλον. Ωστόσο, χρειάζεται να απαντήσουμε στο εάν οι αγώνες αυτοί και η ανάπτυξη του κινήματος θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε έξοδο από την κρίση υπέρ του λαού. ..

Από τον πίνακα (παρά τις όποιες επιφυλάξεις για την ορθότητα των στοιχείων) βγαίνουν ορισμένα συμπεράσματα:

1.Κυρίαρχη γραμμή μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα για πολλά χρόνια ήταν και είναι η γραμμή της προσαρμογής και της υποταγής στις στρατηγικές της ΕΕ και της ταξικής συνεργασίας, της υπεράσπισης της ανταγωνιστικότητας και της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Έχει γίνει μακροχρόνια ζημιά από τις ποικιλόχρωμες δυνάμεις του ρεφορμισμού και της υποταγής στο όνομα του «ρεαλισμού».

2.Η «προσμονή» για την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση (μετά το 2012) δημιούργησε αυταπάτες και είχε ως αποτέλεσμα τη καθοδική πορεία συμμετοχής στις λαϊκές κινητοποιήσεις. Η υποχώρηση αυτή με τη σειρά της δημιουργεί ηττοπάθεια, αδράνεια και κυρίως μη αντίδραση στα όσα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζει και υλοποιεί .

3.Αναγκαία η ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος, κάτι που απαιτεί αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων, αλλαγή προσανατολισμού, μαζικοποίηση των σωματείων και κυρίως πίστη και ελπίδα ότι η κατάσταση μπορεί και πρέπει ν’αλλάξει.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Για την αναοριοθέτηση των αρχαιολογικών χώρων στη Βέροια

Επόμενο άρθρο

Για το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία