«Φιρμάνι» προς τις πολεμικές βιομηχανίες για επιτάχυνση της παραγωγής όπλων έβγαλε το υπουργείο Αμυνας του Ισραήλ, και αυτές ...άλλο που δεν θέλανε. Επικαλούμενο την «παρατεταμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης», το κράτος - δολοφόνος ζητά από τα μεγαθήρια «Israel Aerospace Industries», «Rafael Advanced Defense Systems», «Elbit Systems» κα... Περισσότερα
Χωρίς αυταπάτες
από Η Άλλη Άποψη
Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας
Διαβάζουμε στο πρόγραμμα των «Ενεργών Πολιτών»:«Καταλήγοντας δηλώνουμε ότι: θα υλοποιήσουμε έργα στο Δήμο μας που θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη με επίκεντρο τον άνθρωπο και το περιβάλλον και όχι στην εξυπηρέτηση συμφερόντων και την καταστροφή του περιβάλλοντος….Θα αγωνιστούμε να μην εφαρμοστούν τα Μνημόνια στο Δήμο μας που σκοπό έχουν τη λεηλασία-ερημοποίηση του τόπου, τη φτωχοποίηση των δημοτών μας..» Ας μας επιτραπούν ορισμένοι γενικότεροι πολιτικοί σχολιασμοί:
1.Οι Δήμοι με βάση τον «Καλλικράτη» (που είναι η εφαρμογή των «μνημονιακών» και όχι μόνο, πολιτικών σε τοπικό επίπεδο) λειτουργούν έχοντας ως αρχές την «ανταποδοτικότητα», την εμπορευματοποίηση των παρεχόμενων απ’ αυτούς υπηρεσιών, την ιδιωτικοποίηση τομέων δράσης τους, τη σύμπραξη με το ιδιωτικό κεφάλαιο κ.α Έχουν εδώ και χρόνια χάσει τα όποια αυτοδιοικητικά τους χαρακτηριστικά και έχουν μετατραπεί σε τοπική διοίκηση, που υλοποιεί πιστά την κεντρικά ακολουθούμενη (αντιλαϊκή) πολιτική. Η επιθυμία για άλλο τρόπο διοίκησης «σκοντάφτει» στην πραγματικότητα, για την οποία απαιτούνται γενικότερες – ριζικές αλλαγές στην πορεία της χώρας για ν’ αλλάξει και αυτή. Υποσχέσεις για να μην εφαρμοστούν τα μνημόνια στο Δήμο μας, χωρίς την παραπάνω προϋπόθεση, έχουν ουτοπικό χαρακτήρα, θυμίζουν «σοσιαλιστικές νησίδες» σε έναν καπιταλιστικό ωκεανό. Και φυσικά δεν είναι μόνο τα «Μνημόνια» αλλά συνολικά η προωθούμενη (και με τη σύμφωνη γνώμη των Ελληνικών κυβερνήσεων) πολιτική της Ε.Ε για την οποία δεν γίνεται λόγος μια και οι πολιτικοί φορείς που στηρίζουν τον συγκεκριμένο συνδυασμό θεωρούν την παρουσία μας σ’αυτήν ως «μονόδρομο».
2. Τα αναγκαία έργα για κάθε Δήμο «σκοντάφτουν» και αυτά στον τρόπο λειτουργίας συνολικά της καπιταλιστική οικονομίας. Η ανάπτυξη που διακηρύττεται κινείται σ’αυτά τα πλαίσια, δηλαδή της συνέχισης της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου, είναι ανάπτυξη για το κεφάλαιο και όχι για τον λαό. Η «μικτή οικονομία» είναι πάντα υπέρ των οικονομικά ισχυρών. Τα έργα υποδομής που χρειάζονται δεν χρηματοδοτούνται π.χ από την Ε.Ε γιατί δεν θεωρούνται «επιλέξιμα» ενώ για όσα εκτελούνται απαραίτητη είναι η σύμπραξη με το μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο.
3. Οι Δήμοι, οι Περιφέρειες μόνο με αλλαγή των συσχετισμών δυνάμεων σ’αυτούς, με την ενεργό και κυρίως αγωνιστική συμμετοχή του λαού, του μαζικού κινήματος μπορούν να μετατραπούν σε κάστρα αντίστασης απέναντι στην ακολουθούμενη πολιτική και όχι φυσικά σε «λαϊκές οάσεις». Εάν δεν ξεκινήσουν ριζικές αλλαγές στη χώρας μας ενάντια στις επιλογές- κατευθύνσεις της Ε.Ε και του κεφαλαίου όλα τα προηγούμενα είναι για «προεκλογική κατανάλωση»...